chris en monique camper reizen

Ons hotel in onderhoud

2010-09-06T23:25:00.000-07:00

Na ruim 3 jaar reizen met de vw exclusive moest er onderhoud komen. Een nieuwe bestuurders zitting ,zit chris ook weer recht Een draadboom in de deur helemaal vervangen ,ramen en slot ging soms niet meer openeen nieuwe was te duur dus alle draaden vervangen en alles werk weer.De zekerings kast moest er uit voor de draadboom en daar zag ik lekkage aan koppingscilinder dus ook vervangen,gaat nu stuk lichter.Olie en filter ook gedaan dus weer klaar voor de volgende 30000 km.Riemen zijn laatst al vervangen door vw campercentrum.De fietsendragers is ook gemaakt stom gezicht een camper zonder fietsendrager.Ook de binnen kant is weer eens onderhanden genomen gepoets dus alles is weer netjes.
De steenslag van Turkije aan wielkastrand wordt ook gespoten,en de band die na Marokko vierkant was geworden is besteld,Michelin is niet zo snel met een oplossing dus even zelf gedaan.
We gaan 24 sept richting Spanje nog even een zonnetje opzoeken. We willen lekker fietsen en wandelen in de buurt van de Pyreneeen.

Balou Twisters Sundance 1994-2010

2010-06-20T13:40:00.000-07:00

Wat zullen we haar missen de groote dame met haar lange haren altijd vrolijk en altijd eten vla,ijs waren haar lievelings eten,vele reizen is ze mee geweest tot dat ze moeilijker ging lopen,ook het zicht was slecht dus de neus was eigenlijk nog het best ,voor deze reis wisten we eigenlijk wel dat het de laatste dagen waren aangebroken maar ze liep nog steeds en en had nog geen pijn.Maar vanaf maandag 14 de ging het slechter en is ze vrijdag overleden.

Balou als er een hondenhemel is zal je daar nog veel lol hebben,als ze daar maar wel vla hebben.

slecht nieuws

2010-06-20T13:28:00.000-07:00

Donderdag 17 juni.
We rijden verder binnendoor en het is een prachtige route alleen schiet het niet echt op. Maar we hebben geen haast en we hadden eigenlijk op mooi weer gerekend zodat we nog een dagje lekker in de zon kunnen zitten. Maar het wordt niet warmer dan 15 gr. We eten net voor Parijs en gaan dan om 21.00 door Parijs heen zodat het niet zo druk is. We slapen in Senlis op een parkeerplaats.
Vrijdag 18 juni.
We kopen ons ontbijtje bij een bakker waar we wel vaker brood hebben gehaald wel grappig dat we toch om de zelfde adresjes terug komen. Jammer dat het nog geen patat tijd is want 80km verderop zit een lekkere frietkot . We twijfelen of we in Nederland eerst gelijk de cabrio op halen dan hebben we dat maar vast gehad. Eerst maar Antwerpen door. En dan gaat de telefoon en krijgen we Bo helemaal overstuur aan de lijn. Ze heeft Balou dood gevonden. Ze had al gezegd dat ze heel erg slecht was de laatste 2 dagen en dat ze haar moest op tillen om voor de deur te laten plassen. Maar omdat we snel zouden thuis komen wilde ze op ons wachten. Maar Balou dacht er anders over. In de auto de begraafplaats gebeld en om 19.00 vanavond kunnen we haar begraven. Wat een thuis komst. Maar wat fijn dat we haar zelf hebben mogen begraven 16 jaar oud is onze Bearded Collie, Balou Twisters Sundance geworden en in vergelijking met de beesten in Marokko heeft ze als een prinses op de erwt geleefd. Maar we missen haar wel . We struikelen niet meer honderd keer per dag over haar we kunnen rustig eten geen geduw met een neus tegen je been omdat ze wel een hapje mee wil eten. Campina zal wel een omzet daling gaan meemaken want ze kreeg elke dag een lepel vanille vla!
Babs gaat mee naar de begraafplaats en dat is maar goed ook. Thuis heeft ze niet een keer aan Balou gesnuffeld maar op het moment dat we Balou in het grafje tillen wil ze alles besnuffelen we hebben haar de tijd gegeven en daarna het zand er op gelegd een mooi bloemetje had de man van de begraafplaats nog geplukt en een kaarsje er op. Nou we hebben er een goed gevoel bij dat we het zo hebben kunnen doen. Het is raar als we naar huis rijden ik achterin in een camper die al half is uitgepakt en nog naar vakantie ruikt, met een lege hondenmand en met Babs met Bo voorin.

Boot? WAAR DAN?

2010-06-20T13:27:00.000-07:00

Zondag 13 juni.
Vandaag rijden we naar Tanger want het is geen mooi weer dus kunnen we net zo goed gaan rijden. We parkeren aan de rand van de stad en lopen naar het oude centrum. We worden lastig gevallen door zogenaamde gidsen en dit loopt bijna uit de hand als er een ook aan me gaat zitten. Ze roepen naar ons dat we moeten op fucken. Weetje ze zijn niet wijzer. We vinden de camping en we besluiten om morgen ochtend met de eerste boot te gaan 9.00. Dus vroeg op om, om 8 uur in de haven te zijn.
Maandag 14 juni.
We zijn om 7 uur wakker want er lopen zwerf honden blaffend over de camping. Lijkt Portugal wel daar was het op elke camping een drama met zwerfhonden. We gaan nog even tanken ,wat lekkers voor het ontbijt en een watermeloen kopen. We komen in de haven en dan krijgen we te horen dat de boot daar niet meer vandaan vaart maar 45 km verder op. Ja hoor dit is alleen een truck om ons een andere ticket te verkopen. Daar trappen we niet in . Maar dan begint het toch serieuze vormen aan te nemen en blijkt het echt waar te zijn. Sinds vandaag is de nieuwe haven in gebruik. Dus moeten we echt naar de nieuwe haven rijden. Als we daar aan komen blijkt het echt nog maar net open te zijn er zijn geen bordjes en we worden door medewerkers naar de juiste loketjes verwezen en uit eindelijk staan we op lijn voor de boot . Alleen de boot is er niet en niemand weet hoe laat en of er een boot komt. We ontbijten en dan horen we dat om 11.00 uur een boot komt. En ja hoor het is echt waar om 11.30 gaan we richting Spanje. We moeten opschieten want om 13.30 begint voetbal en we hebben ook nog een uur tijd verschil. Als we de boot af komen gaan we op zoek naar een tv Nou nergens en als we er een vinden zitten ze een soap te kijken en mag hij niet op voetballen. Hopen dat Spanje niet doorkomt kinderachtig gedoe. We rijden tot aan Almendralejo en daar gaan we even door het dorp lopen het is om 17.00 nog 27 gr . Het is een echt Spaans dorp met veel leuke parkjes. We horen ineens voetbal op tv en dan blijkt een herhaling Ned- Denmark en we zien de tweede helft als nog. We kopen in een Chinese winkel veel zeer goedkope spulletjes, nog meer rotzooi om mee te nemen. We eten bij het Chinese restaurant een menu van de dag voor 6 euro p.p Een 3 gangen menu en drinken lijkt Marokko wel. Het koelt toch wel lekker af en we slapen op een parkeerplaats naast een park.
Dinsdag 15 juni 5 weken onderweg.
We rijden naar Salamanca en we zien de Decathlon ( sportzaak) waar we een paar jaar geleden toen we hier op een camping stonden naar toe hadden gefietst. We kunnen ons niet beheersen en gaan naar binnen. Chris koopt een paar T-shirts en een regenjas. En dit blijkt de goden verzoeken. Want als we in San Sebastian aankomen begint het te regenen. We gaan op de nieuwe camperplek staan voor 3 euro. Na 15 juni 6 euro.
Woensdag 16 juni
Als we wakker worden regen. Na het ontbijt ,regen. En we hadden het zo leuk bedacht om op de fiets naar de stad te gaan. We gaan proberen om dichterbij te kunnen parkeren en dan te gaan lopen. Maar dit lukt niet dus toch fietsen . We lopen door de stad en herkennen veel van de stad . Wat jammer dat het echt niet droog wordt want het is zo´n leuke stad als het zonnetje schijnt. We schrikken van de prijzen 1.70 euro voor een tappa. We zijn tot onze onderbroek nat als we terug bij de camper komen. We eten wat en drinken warme thee en als we zijn bijgekomen gaan we rijden naar Frankrijk. Op de grens nog even tanken en 2 flessen crema de Catalana kopen. Nou het was leuk in Spanje maar we moeten verder. We gaan binnendoor om Bordeaux heen en komen in een wijnstreek terecht. We slapen op een municipale. Er leuk langs de rivier. Lekkere douche en we kunnen er weer even tegen aan.

boom weg en camper?

2010-06-20T13:25:00.000-07:00

Donderdag 10 juni.
We slapen uit en gaan met de taxi naar het dorp er is markt. De markt ligt op de steile straatjes en je moet goed op letten waar je loopt en je evenwicht goed bewaren. Ook hier kun je van alles kopen zelfs levende geiten en schapen er zijn zelfs markten waar ze ter plekke slachten nou die zijn we gelukkig nog niet tegen gekomen. De vrouwen lopen in traditionele kleding mooie gekleurde schorten. Ik koop er ook een leuk voor thuis. Chris koopt 2 sinaasappelbomen en 2 citroenbomen en een ander soort palm. De taxi chauffeur vind het allemaal heel normaal als we dit in de auto proppen oja het is Marokko! Terug op de camping gaan we even een stukje wandelen en meteen komt er iemand om hasj te verkopen. Na 2 keer nee gaat hij gewoon weg niets aan de hand. Als we terug komen kan Chris zijn ogen niet geloven nog geen meter van de camper vandaan hebben ze een boom omgezaagd! De hele camper onder het zaagsel en dan wordt Chris toch kwaad en gaat effe als een rambo over de camping. Het gaat bijna mis maar na 1000000 excuses komt Chris tot bedaren. Hun argument het is toch goed gegaan er is geen schade! Oja het is Marokko. Ik ga maar koken want hier kunnen ze geen vrouw bij gebruiken.
Vrijdag 11 juni.
Na een nachtje slapen is Chris eigenlijk nog boos. Het sanitair is ook vreselijk want ze zijn aan het schilderen en alles is een puinhoop. Ik heb nog nooit is een verfpot gedoucht! De w.c is ook niet te gebruiken die ligt ook vol met verf. We komen tot de conclusie dat we gewoon niet gaan betalen na al dit gezeik. Dus als we weggaan geeft Chris de jongen die er rond loopt een briefje waar we in het Engels hebben opgeschreven niet blij te zijn met de gang van zaken en ons 06 nr. In het dorp kopen we voor Bo nog wat cadeautjes en drinken we koffie met gebak voor 2 euro. We rijden door het Rif gebergte terug naar de kust. Maar ohhh wat een rit verschrikkelijk ze zijn met de weg bezig en halverwege komen we er achter dat dit eigenlijk iet te doen is. Als we een heel steil pad met los grind op moeten rijden dan staat op het eind een werktuig die de doorgang blokkeert o nee he we moeten stoppen. Er komt er man aan gesjokt om hem even aan de kant te zetten Chris moet de helling proef van zijn leven doen. Met spinnende banden lukt het op door te rijden. Ik zit met mijn ogen dicht en hartkloppingen in de auto. Verder op worden we belaagd door 30 kinderen die allemaal een snoepje willen en we moeten hard door rijden want ze klimmen al op de fietsendrager. Dit hebben we nog nergens meegemaakt. Als we eindelijk aan de kust komen eten we eerst een broodje en effe bijkomen van deze helse tocht. Maar wat een mooie natuur daar echt geweldig. We rijden door via de N16 naar Martil deze weg is ook slecht maar we zijn wel wat gewend. Daar vinden we de camping vlak bij het strand. Er zijn veel Spaanse invloeden hier en het is gedaan met het Marokko wat wij zo leuk vinden hier lopen geen ezels dit is Scheveningen maar dan anders. De prijzen zijn ook anders nog wel goedkoop maar duurder als het binnenland. We blijven hier een dagje om lekker op het strand te liggen. We hebben het gevoel al maanden onderweg te zijn. Ik wil ook wel naar huis dit wil heel wat zeggen. Maar waarschijnlijk omdat ik weet dat we in het najaar nog wel weggaan waarheen? Dat weten we nog niet. En ik weet zeker dat we hier nog eens terug komen voor een paar maanden. We hebben ook internet en kunnen thuis en Amerika even bellen.
Zaterdag 12 juni
Het is mooi weer en we gaan op het strand liggen. Het is niet heel warm maar de zon is heerlijk. Maar de wind komt op zetten en we worden gezandstraald. Niet te geloven. We verbranden lekker maar we moeten toch bruin naar huis! We kijken voetbal in het dorp Amerika, Engeland.

volgende camper wordt een blauwe.

2010-06-20T13:24:00.000-07:00

Dinsdag 8 juni.
Vandaag gaan we weer verder reizen want we moeten nog wel een stukje naar de boot en onderweg willen we nog wel van alles zien. Said is duidelijk niet blij met ons vertrek. We moeten beloven nog eens terug te komen nou dat zal echt wel gebeuren. We spelen nog een keer voor taxi kaaskop en de broer van Siad rijden mee tot aan Meknes. We drinken nog een bakkie met onze vriend en dan gaan we toch echt weg. Maar Chris wil nog petten komen met Marokko erop. Dus we gaan de stad nog even in. Dan komt de markt ons weer tegemoet rennen. Er staan overal kraampjes en dan ineens paniek de politie komt eraan en dan zetten ze het op het rennen met kraam en al om zo geen bekeuring te krijgen. Nou flesje wijn doet ook wonderen! Maar een half uur later staan ze er weer en dit gaat zo 3 keer per dag leuk spelletje! Als we de stad uit willen met de camper dan word ons geduld op de proef gesteld. We kunnen de juiste weg niet vinden. Geen borden, als ze met de weg bezig zijn halen ze voor het gemak alle borden ook maar weg, het kompas werkt ook niet echt mee en na 3 kwartier rondjes rijden komen we op de juiste weg. We gaan het dorp Moulay Idriss bezoeken genoemd naar de stichter van de stad. Hij ligt hier ook begraven maar opnieuw discriminatie wij niet Moslims mogen er niet in. We krijgen ongevraagd een gids en ik stuur hem weg maar hij blijft vol houden en brengt ons waar we al geweest waren hij wil geld en ik word echt kwaad op die man en als hij zegt 4 kleine kinderen te hebben, hij is zeker 60 jaar, ik ben er nu echt klaar mee en begin echt te schelden tegen hem. Ik moet echt een paar keer gebaren wegwezen Chris vindt dit lastig om te doen en is snel geneigd om wat te geven en dit geeft tussen ons weer strijd. Maar als we iedereen 1 euro geven moet ik aan het eind van de vakantie zelf tegen een muurtje met mijn hand omhoog gaan zitten! We bezoeken ook volubilis een Romeins opgraving hier hebben we er al heel wat van gezien maar toch weer iets nieuws een olie pers om olijfolie mee te persen. Terug bij de camper komt er een heel zielig teefje aanlopen die duidelijk een nest heeft we geven haar de pannenkoek en water. We gaan 8 km terug naar een camping slecht sanitair maar het is even niet anders.
Woensdag 9 juni.
We gaan over de N 13 naar Chefchaouen ook wel hasjdorp hier gaan allerlei verhalen over de ronde ze zouden hier onze camper vol plakken met hasj! Onderweg koopt Chris nog twee broeken in een grappig dorp. Er komt een ezel voorbij en ik denk wat heeft hij nou op zijn rug. Ik kijk goed en zie een koelkast! Onderweg kopen we olijven bij een heel schattig meisje. Ik had een kettinkje gekregen en heb het haar weer kado gedaan nou dat vond ze wat. We gaan in Chefchaouen meteen naar de camping en later met een taxie terug. Het gaat regenen en zo is het toch minder leuk. De straatjes zijn blauw geverfd om de muggen tegen te houden. Onze volgende camper word dus blauw! Er zijn heel veel leuke winkeltjes de regen maakt de straatjes spek glad en veel winkeliers sluiten de boel morgen nieuwe dage en hopelijk droog. We nemen ook de taxie terug tjonge jonge we worden echt lui en dat moet de Nijmeegse gaan lopen!

In Meknes op ijsjes jacht.

2010-06-20T13:19:00.000-07:00

Zondag 6 juni.
We zijn van plan om vroeg naar Meknes te gaan. We zetten een bakkie koffie in de camper en dan komt de vriend van de kaaskop langs en drinkt een bakkie mee. Hij was op zoek naar de kapper om te scheren maar geen kapper. Ik zie het in Nederland al voor me je gaat naar je werk en dan moet je eerst naar de kapper scheren en dan op een terrasje ontbijten! Chris loopt mee om de kapper te zoeken en komt de kaaskop tegen. We MOETEN ontbijten bij hem thuis en uiteindelijk gaan de twee mannen mee naar Meknes!Meknes is een grotere stad als Fes en heeft mooie stadsmuren. Weer een wirwar van winkeltjes en toch weer net even anders als andere steden. Chris koopt koekjes nou het zijn kleine kunstwerkjes. We gaan eten in een kippen schuur er is gelukkig geen levende kip te bekennen want ook daar zou ik niet raar van op kijken als we een levende kip kunnen uitzoeken. Ze hangen al kant en klaar aan het spit. Ik ben best trots op mezelf wat ik allemaal al aan dode beesten heb gezien of levend voor de deur van de slager en dan toch nog buiten de deur eten! Een koe, schaap ,geit,konijn of kip leeft maar voor een reden hier in Marokko en dat is om in de pan te belanden. Het is alleen wennen dat je, je eten langs de kant van de weg ziet lopen!Dan krijgt Chris ineens een geweldig plan. Hij wil een ijsje eten want dat had hij nog niet echt in Marokko gedaan. Nou onze vriend kaaskop weet wel een ijstent maar ze verkopen nu even geen ijs! Dit gaat wel drie tentjes door maar dan hebben we toch geluk en zitten we twee tellen later een heerlijk ijsje te eten. We rijden naar Infrane een mooie schone stad soort Wassenaar. Er is hier ook een cascade erg mooi. De terug weg naar huis gaat door het donker en dat is geen goed plan in Marokko we zijn blij als we heel thuis bij Said zijn. We eten samen met Said bij de kaaskop thuis en we rollen met gevulde buikjes in ons bed.
Maandag 7 Juni.
We ontbijten met Said en gaan dan met zijn auto het dorp door. We eten tussen de middag Tagine en dan koop ik bij een kraampje kleine tagine potjes leuk voor thuis. Hoor Bo al zeggen Mama wat moet je er mee! Er is een jochie van een jaar of 10 en als ik hem eens goed aankijk zeg ik tegen Chris moet je kijken hij lijkt op jou toen je zo oud was. En Chris pakt de foto uit zijn portemonnee van de vakantie in Marokko toen hij 16 jaar was. En ja we moesten toegeven sprekend Chris. Dus moet er een foto gemaakt worden van de twee. Het adres wordt opgeschreven en ze verwachten de foto´s over een tijdje te ontvangen. Op de valreep krijgen we nog een potje cadeau. We krijgen na veel gedoe eindelijk Bo te pakken via skype . Alles is goed alleen Balou wordt wel heel slecht.

2010-06-12T10:08:00.000-07:00

2010-06-12T09:27:00.000-07:00

nog wat beelden

2010-06-12T09:04:00.000-07:00

2010-06-12T08:39:00.000-07:00

hebben ze hier altijd vloerverwarming aan ?

2010-06-12T08:07:00.000-07:00

Zaterdag 5 juni
We hebben slecht geslapen en zijn vroeg wakker. Het blijft zo warm in huis niet normaal. We “vluchten”via het winkeltje naar buiten. We lopen naar de kapper maar die is nog niet open. We vinden de kapper op het terras en ontbijten met hem. Hij haalt jam , soort boter en brood voor ons dat eten we dan op,op het terras waar we koffie drinken kan allemaal hier. Dan gaan we haren knippenen en halen we de vriend van Said op we noemen hem kaaskop, hij heeft zo’n moeilijke naam. We gaan samen naar fes het is een doolhof van winkeltjes. We kopen twee leren tassen voor een mooi prijsje. We bezoeken de leerlooierij het valt wel mee met de stank alleen onze gids is een beetje een vervelend mannetje ( welke gids niet) Het is gewoon niet normaal hoe die mannen daar moeten werken. Op blote voeten staan ze in die stenen kuipen en sjouwen ze met de vachten heen en weer. Ik heb bijna spijt dat ik zo heb lopen afdingen op die tas. Maar het loon van deze mensen gaat toch niet omhoog. En staken voor loonsverhoging zit er niet in voor hun 100 anderen want de werkloosheid is heel erg hoog in Marokko. We horen berichten dat de mannen 5 euro per dag verdienen en soms nog minder. Maar er is niemand dakloos in Marokko hoe je dakje er ook uit ziet van golfplaten of palmtakken of een pannendak je hebt een dak boven je hoofd en het is dan jou huis. Onderweg nar huis eten we tagine ( stoofpotje van vlees en groenten) in een soort van der Valk erg gezellig! Maar wel lekker. Thuis gaan we nog even naar het paardenfeest en als we terug komen is de stroom uitgevallen en alles dus donker. Chris pakt de gaslamp en onze ledlamp . Zo kan de kok ons eten maken . Dit eettentje is ook van Said en hij vind zo’n lamp wel handig. Chris legt uit hoe je hem kan opladen en geeft hem cadeau nou dat vind hij geweldig. We douchen met kaarslicht! Tja dat komt er van als je, je spullen weggeeft!

vinden Marokkaanse familie alleen wonen ze in Baarn

2010-06-11T10:36:00.000-07:00

Vrijdag 4 juni
We zijn laat wakker dus we besluiten om eerst op zoek naar de Fam te gaan waar Chris op zijn vijftiende jaar 6 weken heeft gewoond. Het dorpje is groter geworden en Chris herkent niet echt iets. We kijken op de foto en gaan op zoek naar de bouw van dat huis. We vragen het aan een man wie weet! En niet te geloven we staan op de hoek van het nieuwe huis van Said! Hij heeft 3 winkeltjes 1 waar je melk brood en weet ik veel koopt en ook kan zitten. 1 telefoon winkel en 1 eettentje waar je gegrild vlees kan eten. Said is helemaal verbaasd dat we op de stoep staan hij herkend Chris gelijk. We moeten eten drinken enz. We laten foto’s via de laptop zien van Astrid en Tiny. Dat de Flip niet meer leeft doet hem zeer. Zijn vader Amerous waar Chris eigenlijk naar op zoek is leeft nog wel maar woont niet hier. 3 x raden hij woont in Baarn!!!!!!!! Chris vraagt ook over een festival met paarden en schieten dat had veel indruk gemaakt. En wat blijkt dat feest begint vandaag. We lopen naar het veld en zijn een attractie geworden. We mogen in de tent van doeken zitten en krijgen thee. Dan gaan de paarden door het dorp en begint het feest. De paarden gaan in galop naast elkaar en aan het einde moet er 1 knal komen uit alle geweren die de mannen te paard dragen. De paarden en ruiters zijn in traditionele kleding. We komen een vriend van Said tegen en eten samen. We spreken met de vriend af voor de volgende dag dat we naar Fes gaan. Dan komt er een soort stoelendans met de auto waar we nou moeten staan voor de nacht. De politie had ook al om papieren gevraagd en een beetje interessant gedaan. We mogen niet in de auto slapen maar in het huis. Said praat bijna geen Nederlands dus dat is lastig we krijgen een video van de bruiloft van zijn dochter te zien nou wat een belevenis is dat voor een 18 jarig meisje. We slapen op banken we willen liever in de camper slapen maar durven dat niet te zeggen! We merken aan Said dat hij best een beetje van slag is van dit onverwachte bezoek.

20 meter ondergronds in een mijn van 1meter breed

2010-06-11T10:32:00.000-07:00

Donderdag 3 juni
We gaan precies om 9.00 op pad nou dat zijn we niet gewend een Marokkaan die zich aan de tijd houdt! We komen aan bij en veld met mijnen . De mensen wonen daar ook een aantal dagen als ze op zoek gaan naar stenen. Chris gaat met de gids en de eigenaar van de mijn op zoek naar stenen. Ik ga niet mee want wat blijkt je moet je in een gat vergelijkbaar als een waterput laten glijden en dan door allemaal gangetjes kruipen waar Chris veel te groot voor is. Wat een avontuur. Chris moet ook een lange broek aan doen dat blijkt achteraf helemaal geen gek idee te zijn. Chris komt met een paar mooie stenen terug en is erg onder de indruk van deze honden baan van die eigenaar van die mijn. We geven hem wat geld en de koektrommel met de koekjes van de mevr van de boot. We gaan naar een andere mijn waar je redelijk door heen kan lopen. We nemen een lamp mee gevuld met carbid als dat maar goed gaat. We vinden mooie stenen en het is zelfs zo de moeite waard dat Chris gereedschap uit de camper gaat halen om het eruit te hakken. We drinken thee bij een meneer die daar “woont”en een bekende van de gids is. Ze vertellen dat als je 8 dagen in de mijn werkt je niet meer weet of het dag of nacht is je eet en slaapt wanneer het je uit komt. Dus wanneer je naar buiten gaat loop je de kans om midden in de nacht buiten de grot staat! We gaan ook naar de loodmijn die al 15 jaar dicht is. We moeten over een onmogelijke weg maar het blijkt toch allemaal weer net te kunnen. Daar klimmen Chris en de gids omhoog en ik blijf beneden. Ik ga mijn enkels niets breken ik heb nog een Nijmeegse 4 daagse voor de boeg. Ze worden ook gewaarschuwd dat het niet veilig is om in een andere mijn binnen te gaan omdat die tocht wel op instorten staat. Ik moet van de gids ook in de buurt blijven want hij wil niet dat ze me lastig vallen. Moe maar voldaan gaan we terug naar het winkeltje en de daar moeten we couscous eten het stelt niet zo heel veel voor maar deze mensen zijn ook niet zo heel rijk. Ze zijn een nieuw stukje aan de winkel aan het aanbouwen en dit gaat echt op zijn Marokkaans. We hebben ook nog een voorbeeld voor hem gemaakt in het Nederlands dat campers welkom om te slapen. Prachtig vond hij het. Chris heeft ook mooie foto’s in de mijn gemaakt en we gaan ze thuis op een papier plakken en plastificeren en dan sturen we het op en kan hij het mooi in zijn nieuwe winkeltje hangen. We kopen een lamp van wit steen. En we geven geld voor de rondleiding en een delf blauw potje. Blijkbaar is hij erg tevreden want als we in de auto zitten komt hij nog een cadeautje brengen. En als we bijna de weg op draaien komen er nog 2 doosjes met steentjes en fossielen aan. We zullen veel reclame voor deze jongen gaan maken en op de campersite wat info geven hoe en waar precies de winkel is. Want deze jongen weet zo veel af van de stenen die verdiend gewoon wat klandizie. We rijden 25 km en komen op een camping terecht hier is ook een groep met Nederlanders en een paar met een caravan nou dat is een uitdaging met deze wegen . We hebben eerst de camper uitgemest want wat een zand en stof zooi niet te geloven. Na een filmpje kijken lekker slapen wat een dag!

fietsen tussen de wilde dieren

2010-06-11T10:29:00.000-07:00

Maandag 31 Mei
Eerst even naar de lokale markt een van de grootste uit de regio’s . Je kunt hier in onze ogen er veel troep kopen. We kopen een mandje van palmbomen riet die ze hier langs de ezel hangen maar ik vind het leuk voor thuis. We betalen veel te veel maar ach afdingen hoeft niet altijd. Er is een Marokkaan die ons begeleid over de markt alsof we dat niet alleen kunnen maar daar komt de aap uit de mouw hij heeft een winkeltje!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ik poeier hem af dat gezeik elke keer Chris kan dan nog wel beleefd blijven ik niet wegwezen. We rijden door naar Mergouza en aan het eind van de weg zien we de rode zandduinen. Het is inmiddels 40gr maar wat wil je anders in de woestijn. We worden naar een camping/hotel gelokt en er is een zwembad. We nemen een duik heerlijk. Chris gaat naar het topje van de zandduin om de zonsondergang te kijken. Het koet af naar 26 gr dus we slapen heerlijk maar niet heus!
Dinsdag 1 juni
Vandaag Astrid jarig dus niet vergeten te bellen. We gaan op de fiets naar het meer wat hier in de buurt ligt. Daar zijn flamingo’s en wilde dromedarissen. Het is wel warm maar het gaat nog net. We hebben een route beschrijving op een papiertje gekregen. We vinden het meer en de wilde dromedarissen en de flamingo’s echt heel bijzonder. We komen op de camping terug en zijn helemaal brak van de hitte. De man van de route beschrijving was al met zijn brommer gaan kijken waar we bleven hij had ons in de verte gezien en was gerust gesteld . Toch fijn dat we ook op die manier in de gaten worden gehouden. Chris had hem scheermesjes gegeven want die waren volgens hem heel duur en bijna niet te krijgen. Ook had zijn familie brood voor ons gebakken en hij had 3 palmstekken voor ons geregeld. Dus Chris mee achter de brommer aan. De stekken zijn al 2 jaar oud en 80cm hoog nou ik hoop dat we nog gaan meemaken dat het een boom wordt. We betalen 15 euro natuurlijk veel te veel maar we gunnen die mensen ook wat extra’s. Ik ben overal op mijn voeten en boven benen gestoken door een muskiet niet normaal wordt gek van de jeuk. De mieren in die andere woestijn hadden mij ook al te pakken gehad.
Woensdag 2 juni
Heel slecht geslapen we zijn vroeg wakker en gaan meteen rijden. Er is niemand om af te rekenen dus doen we geld tussen de deur van de receptie en hopen dat de juiste persoon het vindt. We rijden naar Midelt. Hier zijn mijnen met stenen en fossielen. We kunnen geen camping vinden en het dorp lijkt ook niets aan. We hebben een bord hier slafen gezien dus maar even terug. Het is tegenover een hotel el. Een winkeltje waar allerlei fossielen en stenen buiten liggen. De jongen praat een beetje Duits en Chris krijgt een cursus edelstenen en fossielen. laten nog wat foto’s van Europa zien en hij laat merken nooit verder dan zijn eigen dorp te komen. We slapen voor de deur tussen de kip en de haan en 2 kleine katjes. De moeder was dood gereden toen ze 2 weken oud waren .Een van de twee is echt een leukerd en brutaal klimt in een paal en wil alleen maar spelen.

gekko

2010-06-11T10:27:00.000-07:00

Zaterdag 29 mei
We gaan over de N 10 naar Boumahe Dades Na 120 km gaan we de George du Dades in. Het is en prachtig rood landschap. We klimmen omhoog en aan het einde van de weg kun je alleen maar met 4x4 verder. Nou deze weg is al een belevenis want hier en daar was er geen weg meer. Dus we moeten terug. We hadden onderweg een hotel gezien met camping en een leuke tuin erbij. We komen daar aan en blijken er 4 Nederlanders te zijn en 2 Amerikanen. We eten samen en vertellen reisverhalen aan elkaar.
Zondag 30 mei
Vandaag een andere kloof de George van Todgha. Het is weer een prachtig landschap er zijn hier veel campings. Nu is camping een ruim begrip hier maar we hoeven niet langs de weg te slapen. Het is zelfs een luxe elke dag een douche soms koud soms warm. We komen op een plateau waar je over de mooiste palmtuin van Marokko uitkijkt. Daar ontmoeten we een Marokkaan die Family in Amersfoort heeft wonen. Hier zijn de mensen niet echt arm maar rijk is anders. Ze hebben te eten en een dak boven hun hoofd. Hij heeft een dromedaris van 15 jaar die Jimmy Hendriks heet ik aai hem maar ik ben een beetje bang als hij zijn tanden laat zien. Ik krijg een ketting cadeau omdat we hem Hollandse koffie en chocolade hebben gegeven. Zo gaat het nou elke keer we geven wat en ondanks hun armoe krijgen we altijd veel meer terug. Kunnen wij in Europa nog wat van leren. We gaan op een camping staan waar de eigenaar 105 jaar oud is!Hij loopt met een stok . En wil nog alles weten wat er gebeurd op de camping. Zijn zonen regelen de boel. We staan in de palmbomen tuin. We gaan op de fiets de kloof in en we komen in een zondagse picknick terecht. Het is een drukte in de kloof er word gegeten ,gezwommen, een demonstratie karate en als je auto echt vies is dan rijd je hem het riviertje in en ga je hem wassen alles kan hier in Marokko. We vinden het geweldig. Terug op de camping gaan we de palmbomen tuin in. Er komt meteen iemand op ons af en we krijgen een rondleiding maar goed ook want we waren er nooit meer uitgekomen. Er groeit van alles in de tuin er staan veel soorten fruitbomen. Ook zien we de Gekko ( vogel).Er is ook een oude kasbha verscholen tussen het groen ongelooflijk dat hier mensen hebben gewoond. Ik verbaas me wat je allemaal van een palmboom kan maken. De schors kan je als brandhout gebruiken de boom zelf kun je in planken zagen en als balken in je huis gebruiken. Van het blad kun je van alles vlechten matten, mandjes enz. Ook gebruiken ze de bladen met steel om het dak dicht te maken. De huizen bouwen ze hier met de aarde/klei uit de berg ze mengen het met stro en je krijgt daar een heel aparte “steen” van heel grappig om te zien. Alleen echt heel stevig blijkt het niet te zijn want met de enorme regen van deze winter zijn er in de Sahara heel wat huizen weggespoeld.

slapen in een zandbak en sieraden ruilen voor wijn!

2010-06-11T10:25:00.000-07:00

Vrijdag 28 mei.
We worden wakker van de wind. Echt afkoelen doet het niet s’nachts dus niet echt lekker geslapen. Er ligt 1 cm zand op de ruitenwissers! We ontbijten maar in de camper anders waait de hagelslag van de beschuit. Ik zou hier niet kunnen wonen ik snap nu ook waarom ze zich helemaal in doeken wikkelen je word gezandstraald. Chris koopt dan ook maar zo’n doek alleen moet hij nog even oefenen hoe het om zijn hoofd moet. Onderweg komt er een jochie naar de camper wanneer Chris drinken kopen is en vlecht een gazelle voor me erg knap ik neem het aan maar hij wil er natuurlijk wel wat voor hebben dus ik vraag wat dan…. Nou een pet, T-shirt of horlogen was wel een deal tjaa dat snap ik. We geven hem een pen een schriftje. We balen wel dat we zoveel verschillende mensen hebben gevraagd: wat kunnen we meenemen voor de mensen in Marokko. Iedereen zei pennen en schriftjes nou ze willen kleding, petten, sokkenen aspirines. Zelfs in de winkels kun je ruilen met deze spullen in plaats van kopen. Als we dat hadden geweten! Volgende keer beter. Want dat we hier terug komen is wel zeker. Chris koopt op een parkeerplaats waar je het uitzicht kan bekijken een armband voor Bo en een hanger voor 200 dinar en 1 fles van die dure wijn! Ik brul nog jullie moslims drinken toch niet! Oeps foute opmerking. Ik kan hier als vrouw wel meer zeggen dan b.v in Jordanië en dat ik als vrouw ga afdingen ( en goed ook) accepteren ze wel. Je moet gewoon een spel spelen. Iemand wilde me kruiden verkopen . Ik zeg ik kook nooit. Eten altijd in een restaurant. Ja maar in Holland dan? Dan moet ik werken geen tijd en daar hem ik een Marokkaanse die voor ons kookt. Nou dan koop je toch voor haar de kruiden!!! We missen Wil wel want als er een kan afdingen. Ik denk dat ze op een gegeven moment het land is uitgegooid. Ik vind het een Nationale sport geweldig helemaal als ze boos worden. Maar al die kleine bedragen lopen toch nog best op maar de verleiding is en blijft groot. We komen terug in Ouarzazate en gaan naar het filmmuseum erg leuk ook hier zijn weer films opgenomen. Je mag ook over op zitten b.v een troon of ik lig ineens in een bed. We komen langs de kostuumafdeling en er loopt een mannetje die me in een pak hijst van de Gladiator, en een jurk een lol dat hij heeft hij pakt het fototoestel van Chris en gaat zelfs foto’s maken. Ik lig in een deuk wat een lol. Het is ook helemaal niet druk dus hij is blij met wat afleiding. Het seizoen is over volgens de Marokkanen nou wij vinden het geweldig dat het niet druk is. Op de camping krijgt Chris les hoe hij die doek om zijn hoofd moet doen en ze hijsen hem in een blauwe jurk waar de mannen allemaal in lopen. Chris voert een toneelstuk op en danst met een man met een gitaartje( niet Ardes!) En als Chris probeert te spelen krijgen we een medley van de Beatles. Die jongens van de camping vinden het prachtig. De man met gitaartje ook want Chris stopt hem wat muntjes toe. Chris trapt na het eten nog een balletje met die jongens . Een beetje beweging kan geen kwaad want Chris is verslaafd aan de Marokkaanse koekjes. Hij vraagt zich af hoe lang ze goed blijven dan kan hij een paar kilo op het dak meenemen.

filmstudio net echt

2010-06-11T10:22:00.000-07:00

Woensdag 26 mei.
We rijden naar Quarzazate weer het zelfde verhaal met de weg. Onderweg drinken we koffie en lopen door het dorp. Ligt er een levend( nog wel) schaap op de stoep bij de slager met zijn pootjes aan elkaar gebonden. Ik weet niet wat ik er van moet vinden. We komen onderweg ook steeds auto’s tegen met schapen op de laadklep op weg naar de slager. Of dubbeldekkers met 2 of 3 verdiepingen. We gaan op een camping staan en fietsen naar de filmstudio’s . We hebben wind tegen en het is een beetje vals plat Chris is aan het piepen en vind het maar niets deze inspanning Wat een watje( moet ook nog de Nijmeegse gaan lopen) we zitten al 2 weken op ons kont in de camper. Ik heb hem al gewaarschuwd als we echt lang weggaan moeten we echt elke week 1 dag sporten anders groeien we dicht. Chris denkt ook dat er niets is bij de studio’s en dat het gesloten is. Nou we hebben geluk voor 5 euro p.p krijgen we een rondleiding door de studio’s. Er zijn hier veel filmscènes opgenomen. Zoals de Juwel of de Nijl, Astriks en Obelisk en de Gladiator. Die heb ik laats nog gezien. Alles is nep. Het is of van piepschuim of van een soort plastic maar het ziet er echt uit knap hoor. En erg leuk om te zien. Als er opnames zijn mag je er niet in. De gids verteld dat hij dan wel altijd even mag kijken en hij heeft al veel bekende gezien. Leuk baantje. Hij doet ook erg zijn best om ons alles in Engels te vertellen. Terug in het dorp koop ik een grappige ketting bij een oud mannetje zonder tanden wel een schatje ik ga niet eens afdingen. Chris koopt een hanger aan een veel te klein ketting maar maakt die man wijs dat hij nog maar 190 dinar in zijn zak heeft. Nou oke hij doet het er voor. Ik boos want ik heb eigenlijk wel honger gekregen en niet veel zin om te koken Nou dan maar naar de camper. Op de fiets haalt Chris gled uit zijn broekzak ha ha je was er ook ingetrapt! Ik durf nu niet ergens te gaan eten want als die man ons ziet breekt de pleures uit. Maar in een andere wijk dicht bij de camping gaan we toch maar een pizza eten.
Donderdag 27 mei
We gaan naar Mhamid hier stopt het asfalt en begint de woestijn. En ligt op 40 km van Algerijnse grens. We rijden door de draa vallei met prachtige palmbomen. Je moet heen en weer de zelfde weg maar dat is geen straf. Het is echt een hele mooie route wel warm 35 gr maar het is ook de woestijn. Maar er is leven genoeg op de weg er zijn veel kinderen onderweg van of naar school. We slapen op een camping aan de rand van de zandbak! We krijgen een rondleiding door het hotel wat net af is en het is echt heel erg mooi. Prachtige kleuren en de palmboom die eigenlijk in de weg stond is niet om gezaagd maar er is om heen gebouwd en komt nu uit op het dakterras!

geiten koppen

2010-06-11T10:17:00.000-07:00

Maandag 24 mei
We lopen het Spaanse dorp door. Er is niet veel Spaans meer te vinden want de Marokkanen maken er toch wel een zooitje van . Veel vuilnis op straat niet te geloven. We komen bij de winkelstraat terecht en bij de slager liggen de afgehakte geiten koppen tentoongesteld. Ik vind het helemaal niets. We komen ook langs een soort malle pietje nou als hij niet heeft wat je zoekt vindt je het in heel Marokko niet. We gaan koffie drinken alleen mijn thee komt wel de koffie van Chris komt nooit. Goeie bediening! We rijden terug naar Tiznit naar Tafroute. Een prachtige weg mar ook best eng ik noem dat een billenknijper. Elke keer als er een tegenligger komt schrik ik me rot. Het gaat gelukkig goed en het is ook de moeite waard het is een prachtig landschap. De regenval van, van de winter heeft echt zijn sporen nagelaten soms zijn er gewoon hele stukken asfalt weg! We komen aan op een camping met een gastheer die een beetje gek is. Hij kan volgens Chris 4 talen Arabisch , Frans, Engels en hij lult uit zijn nek. Zijn hele Family bezit en runt zo’n beetje Marokko! Maar je kan wel met hem lachen. We eten snel en gaan dan de mooie rotsen op de foto zetten. We moeten dan door een soort weiland met kleine kikkers gatver ik haat kikkers. We gaan ook het dorp in en het ziet er in het donker leuker uit. We kopen slippers rode voor Monique en gele voor Chris. Ik koop zelfs slippers tot grote vreugde van Chris want hij snapt niet dat ik ze niet kan vinden in een land met wel 100000 paar te kiezen. We kopen ook kruiden, een melange van 54 soorten. Terug op de camping is er een kikker concert begonnen wat een herrie wat zullen we lekker slapen.
Dinsdag 25 mei
Er moet in de buurt een rots partij zijn wat op de muts van Napoleon moet lijken. De weg er naar toe is al een beleving want het asfalt is effe weg. Nou we ( ik)zien veel in de rotsen maar geen muts. We komen ook bij het kunstwerk van een Belg die een partij rotsen blauw paars groen en rood heet geverfd. We weten niet of we dit nou mooi moeten vinden. Het is een fraai gezicht maar de achter liggende gedachte van dit project snappen we niet. Maar het was ook een Belg die kunstenaar! We rijden via de 105 naar Taroudant. OOHH shit weer een billenknijper. Soms is er gewoon geen asfalt genoeg en dan moeten we van de weg af het grind in om te passeren. Maar wij zijn steeds de lul op de greppel in te duiken het is een soort blufpoker. Wie blijft het langst op de weg. Nou we gokken maar niets. De waterkraan van de camper houd er ineens mee op dat is echt balen. Chris krijgt hem wel aan de praat maar hij blijft kuren houden. Het is inmiddels 40 gr geworden blij dat de airco wel werkt. In Taroudant aangekomen geen camping dat wisten we wel maar soms is er ineens wel of meer campings dan de boeken zeggen. We worden ook van elke parkeerplaats weggestuurd. We rijden de stads muren onderdoor en gaan dwars door de stad. Zo we hebben het dorp ook gezien dan maar 75 km verder om een camping te vinden! We vinden er een met een gevuld zwembad dus Chris duikt er maar in.

hoe komt u aan die panelen nou gejat in spanje

2010-05-27T02:39:00.000-07:00

Zaterdag 22 mei.
We rijden naar Tiznit maar eerst komen langs een verscholen vissersdorpje. De weg houdt op en je moet te voet 400 meter om in het dorp te komen. De bewoners wonen dus echt geïsoleerd van de bewoonde wereld je kan er alleen met een ezel komen. De vissersboten komen binnen en ze laten ze zo ver mogelijk op de kant komen dan wordt de buitenboord motor er af gehaald en de boot word opgetild met stokken en zo het strand opgedragen. En dit gaat aan de lopende band wat een gedoe. We worden vriendelijke gedag gezegd en ze gaan rustig door met hun werk. Ik moet zeggen dat ik tot nu toe echt geen last heb van de mannen ze kijken wel maar verder niets ook kan ik rustig in een korte broek lopen geen probleem. Ook de vrouwen laten me met rust word niet uitgelachen. De jongeren lopen ook in korte broek dat hebben we in Turkije nooit gezien. In Tiznit vinden we de camping we gaan een rondje dorp en hier zitten ook konijnen in een hok te wachten op de pan. Gelukkig zijn het (sorry) stomme witte konijnen en hoef ik ze niet van de dood te redden. We hebben hier nog geen kip gekocht we hebben lekker een kant en klare in de supermarkt gekocht. In een zilverfabriekje zie ik een mooie ketting maar hij moet 140 euro kosten nou nog effe een nachtje over slapen. Op aanraden van John en Wil gaan we op zoek naar de man met de zonnepanelen. We vinden hem niet maar later gaat Chris nog eens proberen op de fiets en dan lukt het. S avonds komt hij even kijken en hij wil zijn vrije zondag er wel voor opofferen hij wil graag wat verdienen.
Zondag 23 mei.
Om 11.00 zijn we bij de werkplaats en laten we de zonnepaneel plaatsen. Het is even een gedoe waar hij dan moet komen maar na 3 uur werkt het en zijn we helemaal blij. We gaan naar Sidi Ifni dit is een dorp waar tot 1970 Spanjaarden hebben gezeten. De camping is echt heel grappig het heeft een beetje een Mexicaans tintje. We gaan nog even naar de markt / soek in Turkije is een soek overdekte winkeltjes hier is het de weekmarkt. We zien een paar leuke armbanden maar de verkoper is een vreselijke irritante man. Hij wil geen prijs noemen maar we moeten vooral veel stuks kopen dan word de prijs ook aantrekkelijk. Tja wat een logica. Dan blijkt het samen 700 dinar( 70 euro) te zijn is hij helemaal GEK geworden. We lopen weg en dan begint het gedonder of wel afdingen en daar is Chris goed in maar niet heus. Wegwezen en we lopen door en beloven terug te komen. Halverwege de markt staat die Pipo voor ons wat onze prijs is. Nou wegwezen ik loop door maar Chris gaat bakkeleien en uiteindelijk voor 200( 20 euro) mag hij het hebben! Maar of Chris dan niet wat wil ruilen kleding of een cadeautje nou een paar pennen en een typisch delfs blauw potje kan hij krijgen en ls Chris het brengt krijgt hij weer een armbandje erbij wat een handel drijven. We vermoeden dat hij contanten nodig had. Ik koop wat groente en fruit ik mag alles in een afwasteiltje doen en van de grond rapen geweldig. Dan word alles meloen tomaten enz gewogen en blijkt het een prijs te zijn voor 1 euro 20 zijn we klaar. Dat word weer wennen straks bij de Plus thuis. Op de camping hebben we skype en we praten een uur met Bo alles is goed zelfs Balou is er nog PPFFFFF

schilderen met de mond

2010-05-27T02:37:00.000-07:00

Donderdag 20 mei
We lopen eerst naar de haven want de schipper komen met de visvangst binnen. Het stink verschrikkelijk maar het is echt de moeite waard om dit te bekijken. Er lopen heel veel (dikke) katten en die smullen er op los. Er is een boot met een heel groot net en de kleine visjes die er uit vallen worden weggegeven. We gaan naar het dorp en willen geld wisselen. Dit kan buiten in een automaat je stopt er euro’s in en er rollen dinars uit geweldig. We zien een invalide man zitten op het plein en hij maakt mondschilderingen we kopen een kaartje en een schilderijtje van hem . Hij praat Engels maar hij is bijna niet te verstaan we begrijpen dat hij op de foto wil en beroemd wil worden in een Engels boek. Zijn adres en e-mail staat achter op de kaart thuis maar eens kijken. Kijk van zo’n man kopen we altijd wat hij doet zijn best om zo geld te verdienen en zit niet zielig tegen de muur aan te bedelen. Hij zag er ook keurig verzorgd uit. We lopen alle straatjes door en vinden het een geweldig dorp. We geven de dorpsgek van de parkeerplaats een paar sokken. Chris is zo blij dat zijn sokken een nieuw record nooit meer wassen en 4 jaar dragen krijgen! We rijden naar Agadir langs de kust. We vinden de camping maar die is zo vies dat doen we niet. Dus 15 km terug en op een 4 sterren camping van wel 9 euro gaan staan. We staan aan zee en deze toiletgebouwen verdienen de schoonheid prijs niet te geloven zo mooi. De camping is nog nieuw en volgens iedereen staat het in Januari en februari helemaal vol overal in Marokko. Het is geen gezellige camping maar je kan ook niet alles hebben!
Vrijdag 21 mei
We blijven een dagje en gaan naar het strand waar veel surfers zijn die op de juiste golf wachten. De zee is wel koud Chris gaat zwemmen ik niet. We verbranden lekker maar we moeten toch een beetje gekleurd terug komen. We doen een wasje en ruimen de camper op. Er is wel een mist in de ochtend en later op de middag ook dus s’avonds niet echt lekker buiten zitten. We zijn nu een week in Marokko we zijn al aardig gewend. We vergelijken het steeds met Turkije en Syrië en Jordanië. We hebben het luxe met de campings dat scheelt soms wel stres. We hebben wel skype maar kunnen niet op internet vandaar dat de blog zo lang duurt. We zijn blij dat de kinderen niet bedelen en we worden niet lastig gevallen in de dorpen. Tot nu toe valt het allemaal reuze mee.

Cursus pottenbakken.

2010-05-27T02:35:00.000-07:00

Woensdag 19 mei
We gaan naar Het dorp Safi een pottenbakkers dorp. Het museum is dicht ze zijn het aan het renoveren maar we krijgen een klein rondleiding langs de rest wat wel open is. We parkeren de camper in het dorp en krijgen een rondleiding door een pottenbakkersfabriekje. Het is niet 1 gebouw nee we gaan langs wel 10 plekken waar elke keer een andere handeling plaats vindt. Eerst de klei klein slaan. Dan in een bad met wateren de natte klei eruit. Het wordt in vierkante blokken op de grond gelegd. De kunstenaar maakt er een pot of wat dan ook van. Deze mensen staan in een gat in de grond achter een draaischijf in een erg benauwd hok. Dan moet het in de oven en nog een likje verf erop en klaar is kees. Ik ben vast wel wat vergeten. Voor elke handeling krijgt de persoon die het uitvoert zijn geld. De kunstenaar het meest en ze worden per stuk betaald. Hoe ze dit bij houden geen idee.en soms krijgen ze opdrachten voor b.v 100 stuks van een vaas. Dan is het met de kunst ver te zoeken het wordt massa productie. Aan het eind van de rondleiding komn we natuurlijk in een winkeltje terecht waar ze alleen de beste spullen verkopen. Niets is geprijsd en we moeten esrt mar wat uitzoeken en bij 3 stuks wordt het een mooi prijsje. 65 euro voor 1 potje en een schaal met schoteltje. Nou dacht het niet na veel bakkeleien kopen we alleen het potje. We gaan met onze gids koffie drinken die beter smaakt als ik had verwacht. Het is een leuk jong van 25 jaar hij heeft ooit een ongeluk gehad met de oven leeg halen en heeft zijn duim beschadigd . Nu werkt hij als gids en helpt zijn oom op de parkeerplaats. Chris geeft een oude gsm aan hem cadeau. We laten onze telefoon kraken om goedkoop te kunnen bellen dit lukt alleen niet binnen de gemaakte tijdslimiet. Onze gids voelt zich schuldig en koopt dat schoteltje in de zelfde kleur voor ons en als bedankje voor de gsm. Maar wij hebben eerst de hoofdprijs voor de rondleiding moeten betalen. Wat een logica! We rijden door naar Essaouria we worden door de politie aan de kant gezet we rijden 93 en je mag 60 nou ik geloof er gen barst van. Chris moet mee en de agent laat zien wat het gaan kosten 45 euro maar hij mag ook wat geven wat hij er voor over heeft. Mar 3 speelgoedauto’s (heeft 3 kids) stoepkrijt en een fles wijn van 1 euro komen er van af. In de bosjes zie ik een tasje liggen met nog meer omkoop schandaal. De Spanjaarden die voor ons reden ook te hard waren er met sigaretten af gekomen. Misschien moeten we onderweg afspreken met de rest van de weggebruikers wie wat geeft! Zo zielig voor deze hard werkende agent als hij elke dag met de zelfde spullen thuis komt. We mogen verder en ineens schiet Chris in de lach ik heb nog nooit een agent omgekocht. Nou schat eens moet de eerste keer zijn. In Essaouria gaan we op de parkeerplaats staan en er komt een dorpsgek om sokken vragen. De regen is weg we hadden even omweer. We gaan in het dorp eten. Het is erg lekker we hebben een wat duurder restaurant uitgezocht zodat we hopelijk geen buik klachten krijgen.

We spelen weer voor ANWB

2010-05-27T02:33:00.000-07:00

Maandag
Wanneer we de camping verlaten treffen we Duitser met motor pech. We brengen ze naar de motor en Chris heeft een sleutel in de camper waarmee het achter wiel los kan. Ik zet een kopje thee en geef ze een ontbijt koek. Ze zijn ons erg dankbaar. Wij hopen altijd maar dat als wij een keer hulp nodig hebben we ook iemand ontmoeten die ons helpt. We rijden naar Casa Blanca wat een verkeerschaos we zijn blij als we er zonder deuken uit zijn en we gaan ook niet op zoek naar de moskee. We houden het voor gezien. We gaan in El- Jadida op een camping staan. We komen niet veel Nederlandse campers tegen raar alleen maar fransen. Na het eten gaan we op de fiets naar het dorp. Er ligt een zwerver in een doos op de stoep zo dronken als een tor. Maar hij is wel instaat om liggend te pissen dat is dan weer knap! Dat ze het toelaten dat hij daat woont want het is tegenover een school.Er komt overal pas na 18.00 leven in de brouwerij. We zijn voor het donker terug.
Dinsdag 17 mei.
We willen douchen maar moeten eerst de sleutel halen van een huisje en mogen daar douchen. Het zal ons een worst wezen. We gaan naar het dorp en bezoeken het Portugeze water reservoir het is niet zo groot als in Istanbul maar wel erg mooi. We zien ook de bovenkant waar de soldaten sliepen en de wapens opgeslagen lagen. We kopen fruit en gaan vis in de haven eten. Wil ( onze reisgids op een velletje papier) schrijft vis uit zakken eten. Nou wij krijgen ze netjes op een schoteltje. Maar het ziet er nog zo als vis uit met ogen vinnen enz dat ik echt effe met verstand op nul aan dit maaltje moet beginnen. Om 12.00 verlaten we de camping en we hoeven niets extra’s te betalen. Het is ook niet druk op de camping dat zal we schelen. We gaan naar Safi. Onderweg stoppen we aan het strand en Chris gaat zwemmen het is wel heel koud held! We vinden in Safi in een keer de camping. We moeten elke keer op campings staan want het is echt verboden en niet echt veilig om vrij te staan wel jammer want langs het strand zien we geweldige plekken. Overdag is daar een bewaker maar na 20.00 uur gaan ze weg en dan ben je aan de goden overgelaten. Het is dus wel erg relax elke dag op een camping. Maar het echte avontuur is er wel een beetje af. Maar onze veiligheid staat voorop! Ik kan zelfs af en toe wassen wat een luxe. In Jordanië heb ik wel eens in een parkje bij een kraan wat moeten wassen omdat we geen schone washandjes meer hadden. Op de camping is een jonge hond die om koekjes komt vragen. Moet gelijk aan Balou denken zou ze er na de vakantie nog zijn? Met tranen in onze ogen hebben we Balou gedag gezegd toen we van huis vertrokken Er loopt ook een pauw rond met een enorm verenkleed maar hij laat het niet zien jammer.

De eerste belevenissen in Marokko

2010-05-27T02:31:00.000-07:00

Zaterdag 14 mei
We staan langs het strand en het waait enorm. Het is koud en we weten niet hoe laat het is omdat hier ook zomertijd is. Volgens de Duitse buurman is het nog heel vroeg want hij komt boos uit de camper vragen of Chris en de parkeerwachter wat zachter kunnen zijn! Ga lekker aan de andere kant van de parkeerplaats staan muts denk ik. We gaan naar het dorpje maar daar slaapt iedereen nog. We rijden naar Moulay Boussel . Onderweg zien we van alles wat ons verbaasd. Het lijkt wel of we terecht zijn gekomen op de set van het kleine huis op de prairies! Ze zijn met twee ossen en een ploeg van een stok het land aan het bewerken. Ze dragen allemaal leuke gekleurde rieten hoedjes. In Larache is het een bende in de stad wat een rotzooi. We gaan op een camping staan en Chris springt onder de douche na een gevecht met de warm water kraan was het hem toch gelukt om warm te douchen. Om 14.30 is het water hoog genoeg en kunnen we met een bootje de lagune op. We zien veel vogels de vissen springen boven het water uit en uiteindelijk de flamingo’s . Onze kapitein wil niet al te dicht in de buurt want dan vliegen ze weg. Als we ze op de foto hebben willen we wel dichterbij. Ze vliegen weg en het is echt een geweldig gezicht. Ze hebben mooie rosé vleugels. We lopen later het dorp nog even in. De mensen zijn niet opdringerig. We komen op een markt terecht en kopen aardbeien. Dan lopen we buiten langs terug en ineens een vreselijke lucht een vuilnisbelt midden in het dorp. Ik ga bijna over mijn nek gatver en dan is het nog geen eens echt warm dat wordt wat als het 40gr is! Wat een vies volk. Op de camping komt een man met een stok aardappelen e.d verkopen we krijgen een zielig verhaal over zijn 5 kindjes die ook willen eten. Ik heb daar een uitgesproken mening over en maar goed dat hij het niet verstaat! Nog van slag hoe laat het nu echt is gaan we toch maar eten onze magen knorren dus etenstijd. Nou dit was onze eerste dag in Marokko!
Zondag 15 mei
Ontbijt w.c schoonmaken, water tappen, lozen zo kunnen we er weer tegen aan. Via de A 1 naar Sale daar blijkt de camping niet meer te bestaan. We lopen naar het dorp langs de begraafplaats niet te geloven zo groot en langs de rand van de stad met uitzicht op zee. Op zich een mooi plekje. We kopen brood en eten in de camper. De parkeerwachter blijkt een irritant mannetje te zijn . We geven hem cake en hij vraagt er koffie bij en later geven we hem drinken en wil hij een sigaret Chris zegt ik ben een moslim geen drank en sigaretten! Hij vind ook dat we hem te weinig geld geven en kijkt heel boos. Nou we zijn onder de indruk! We gaan over de brug naar Rabbat. Daar staan we midden in de stad op een parkeerplaats. We gaan naar de Medina en worden lastig gevallen door een “gids” door hem raken we de kluts kwijt en het lijkt erop dat we alles mis lopen. Uiteindelijk vinden we de tuin en het museum. De toegang prijzen zijn hier laag. We lopen naar de Hassan toren en het mausoleum van koning Mohamed V nou die ligt er netjes bij indrukwekkend. We lopen terug naar de camper en onderweg gaan we yoghurt eten met vers fruit voor 1 euro per stuk en het is echt heel lekker. We rijden verder en komen langs een camping nou een weiland met een hok erop en drie vrouwen ( die ons dan beschermen voor de nacht) geen water of toilet gebouw voor 5 euro nou ik dacht het niet. We rijden verder en komen op een camping terecht met internet met Bo alles goed.

Eindelijk internet

2010-05-27T02:27:00.000-07:00

Dinsdag 11 mei vertrekken we naar Marokko.
Eerst brengen we de cabrio naar Arnhem. Daar vertrekken we om 13.30 naar Frankrijk. Het is koud onderweg 5 gr. We rijden laat op de avond dwars door Parijs ( lekker rustig!) de tom tom loodst ons er goed door heen. Om bijna middenacht slapen we in een dorpje op een parkeerplaats .De eerste 670 km zit erop.
Woensdag 12 mei.
We hebben file in Bordeaux. Het is droog gebleven en 11 gr. We vinden een camperplek die eigenlijk nog niet open is. We worden door een hert verwelkomt. 1400km gereden.
Donderdag 13 mei.
Na een uur rijden gaan we van 10 gr naar 2 gr in Spanje. Er ligt zelfs sneeuw! We nemen een stuk tolweg we zien een Decathlon en moeten effe shoppen. Chris koopt een dure zwembroek 5 euro en een zonnebril ik koop sandalen. We komen helemaal niet in de vakantie stemming maar dat komt waarschijnlijk door het koude weer. We gaan in Caeres op zoek naar een camping 22 euro nou alleen om te slapen dat doen we niet. We gaan op een parkeerplaats van een benzinepomp eerst maar eens eten. We mogen blijven staan. Er lopen koeien met bellen om als ze vannacht maar niet gaan rennen door het weiland! We hebben onderweg heel veel ooievaars en roofvogels gezien. 2662 km gereden.
Vrijdag 14 mei
We rijden alles over de tolweg naar Algiers en komen in de middag aan. Het is nu 2 gr. We kunnen eerst niet de Carrefour vinden die Wil ons adviseert maar dat komt omdat wij uit een andere richting komen. We kopen een ticket voor de boot. De vrouw achter het loket wint de prijs voor meest klantvriendelijke verkoopster van het jaar. Wat een muts. Ze was niet duidelijk en wij snapte er niets van na 4 keer vragen blijkt dat we een open ticket voor heen en terug kopen voor 170 euro koopje! We krijgen er een gevulde koektrommel bij. De winkels zijn dicht feestdag oja we zijn in Spanje daar is het elke dag een feestdag. Maar in het andere dorp is er wel een supermarkt open en we slaan voor een paar dagen vlees in. We besluiten om de boot van 18.30 te nemen en hopen dat we dan de camping in Tanger vinden. De boot gaat echt hard met de nodige schommelingen ik word bijna zeeziek. Op de boot ontmoeten we een Marokkaanse Nederlander (of andersom) hij rijdt 2 keer in de maand heen en weer met goederen. Hij verteld ons van alles over Marokko en zijn schoonvader wil Chris over halen om moslim te worden! We komen aan in Tanger en gaan snel van de boot dan moeten we de camper over de grens krijgen . Dit gaat met het nodige heen en weer lopen met de papieren en na een uurtje mogen we door . Nou dat is vlot we zijn wel wat anders gewend na ons avontuur in Syrië en Jordanië! Het is inmiddels donker geworden we wisselen nog wat geld en gaan op zoek naar de camping. Die vinden we niet en dan rijden we maar door naar Asilah. We krijgen op een rotonde van een politieagent een zaklamp in ons gezicht en dat zou betekenen stoppen nou de groeten we rijden door. De volgende rotonde moeten we stoppen. De agent begint in het Frans maar dan komt hij er achter dat we Nederlanders zijn en mogen we snel door! We slapen op een bewaakte parkeerplaats(geen bewaker te zien alleen 3 katjes op een stoeltje) aan zee. Zo hé, hé we zijn in Marokko maar we hebben er nog geen moer van gezien dat beloofd wat als we wakker worden.

geen ijsland maar marokko

2010-03-06T00:03:00.000-08:00

De boot naar ijsland werd ons te duur ,van die 1800 euro kan ik heel wat km rijden,volgend jaar proberen we het nog wel eens.
Marokko is voor chris een bekend gebeid hij is daar al 2 maal geweest,maar dat is lang geleden.De planning is 5 tot 6 weken met de boot over in algiras naar tanger en dan richting agadir ook de bergen moeten we zien de atlas en het rif zijn de moeite waard.

mogelijk geen boot

2010-01-27T01:38:00.000-08:00

na enige weken proberen boot te regelen is er alleen een dure oplossing 1700 euro vind ik we nogal veel dus zoeken we nog veder,ook andere reisdoelen is een optie.

van de sneeuw richting sneeuw

2010-01-15T05:52:00.000-08:00

Na wat weken werken en feestdagen weer achter de rug moeten we weer nieuwe plannen maken en de keuze wordt ijsland in het voorjaar ,zal wel door de witte kerst komen.
Alleen de boot moet nog geregeld worden en het is druk,mogelijk op 15mei is er een plek.dit horen we snel.
Op de vakantie beurs werd ik zo enthousiast dat moniuque meteen ja zei,bo wil al jaren naar dit ruige land,maar door stage kan ze niet mee.

weer thuis

2009-11-03T08:04:00.000-08:00

wat een kou ,we zijn weer thuis bo had alles mooi schoongehouden,de honden waren in topvorm,ze is echt volwassen aan het worden ,we mochten wel weer weg van haar.De post was wel een hele stapel ,de tuin een bende ben er wel even zoet mee maar ik weet wel een goed tuinmannetje?De camper is ook weer leeg en schoon dus even rust. De foto,s zal ik spoedig online zetten.

Ik wil iedereen bedanken die ons gevolgt en gemaild hebben ,ook wil Henk Tan mijn dienstindeler van connexxion weer bedankt voor mijn verlofregeling.Albron is ook medewerkend geweest dus ook bedankt.

chris en monique

de laatste km

2009-11-03T07:54:00.000-08:00

Dinsdag 27 okt. Nog steeds regen.
We proberen dichter bij het centrum te parkeren maar dat lukt niet en het gaat weer regenen dus we beslissen maar om Athene te aten voor wat het is. We rijden dwars door de bergen naar Lavadaki een schattig bergdorp. Aan de winkels te zien komen hier toch veel toeristen door heen. We slapen op een parkeerplaats naast een kerkklok die tot 24.00 slaat en om 7.00 weer opnieuw begint en dan niet alleen om het half uur maar ook elk kwartier een deuntje.
Woensdag 28 okt. Olympische spelen zonder vuur. 8 weken van huis!
Het blijkt vandaag een feestdag te zijn. De NEE MOUSELINE DAG van 1940. Alles is gesloten en er worden in de dorpen op straat gedenkdiensten gehouden. Dus we moeten stoppen en wachten weer eens wat anders dan een kudde schapen op de weg! We komen in Olympus aan het dorp waar de eerste Olympisch spelen zijn gehouden en dan blijkt aan de kassa dat we niet hoeven te betalen. Of het wat met de feestdag te maken heeft weten we niet scheelt weer mooi 18 euro. Er is best nog veel bewaard gebleven en je krijgt een goed beeld hoe het er uit zou hebben gezien. Er moet ook een zwembad zijn geweest maar niet om wedstrijden in te zwemmen dat kwam pas veel later. Er werd toen hard gelopen en wat vechtsporten en iets met paarden en poëzie. We missen de vlam wij vinden eigenlijk dat hier toch een eeuwige vlam zou moeten branden als een soort eerbetoon. In het museum zijn prachtige beelden te zien die ze onder andere in het Olympische gedeelte hebben gevonden. Ik ben ervan onder de indruk Chris iets minder. We gaan in het dorp wat eten want de bakker is ook dicht. We willen proberen om een plekje aan het strand te vinden om te overnachten. We komen in een klein dorpje terecht waar in de haven een kudden aan cruiseschepen liggen heel apart. We kunnen niet bij het strand komen dus gaan we het ergens anders proberen. En dan lukt het pal op het strand er staat nog een camper. Chris gaat nog even zwemmen en dan word het al weer donker. Dat is een nadeel met die wintertijd.
Donderdag 29 okt. De laatste echte vakantie dag. Om 23.59 aan boord in Patra.
Het is mooi weer dus we blijven staan. Ik bagger eerst de camper uit wat een stof elke keer weer. We zonnen, lezen en zwemmen nog wat en om 16.00 gaan we naar Patra kunnen we nog wat boodschappen doen voor op de boot. Er is lastig een bakker te vinden maar na een half uur zoeken lukt het dan toch. Patra is een best groot en veel winkels. De ingang van de haven is even lastig te vinden maar uiteindelijk staan we in line 7 waar Minoan Lines ons aan boord neemt. We varen 36 uur naar Venetie en slapen op het camperdek in ons eigen bedje. Dat is heen ook gelukt en nu terug ziet het ook rooskleurig uit. Dus niet zo als verleden jaar dat gezeik met een andere boot. Het is een mooi schip met gezellige zit hoekjes overal en als de zon schijnt kun je lekker op het dek zitten.
Vrijdag 30 okt. Nog niet zeeziek.
We vermaken ons prima aan boord we zitten nog een paar uur in de zon de wind is wel koud maar hoe kan het ook anders bijna november. Het is raar om naar huis te gaan. Natuurlijk willen we Bo zien en de snoetjes. Balou leeft nog dus Bo heeft haar taak goed gedaan. Maar de kou en weer in de hectiek van het Hollandse leven dat zal wel tegen vallen. We kunnen terug kijken op een hele bijzondere reis we hebben erg veel gezien veel mensen ontmoet. En erg onder de indruk geraakt van het leven in het verre oosten van Turkije, Syrië en Jordanië . We hebben ons constant verbaasd wat de Islam voor invloed heeft op het dagelijks leven. En dan met name voor de vrouwen. Want dat vrouwen niet alleen naar buiten mogen en als 15 jarige worden uitgehuwelijkt kunnen we niet begrijpen . We vragen ons af of het ooit zal veranderen maar we zien het somber in. Want als ze iets doen wat niet mag dan worden de vrouwen zwaar gestraft en zelfs tot de dood toe. Chris is onder de indruk geraakt van het verhaal in Wadie Run dat daar vrouwen soms jaren niet buiten komen. Chris vind een vorm van gijzeling. Ik ben blij dat ik in een land woon waar ik kan doen en laten wat ik wil. Ook is de eerste zorg van de mensen wat en hoeveel heb ik te eten vanavond. En de ‘huizen’ waar ze in wonen. Of zeg maar tenten of krotten niet te geloven.We hadden wat kleine cadeautjes voor kinderen mee maar ik durfde ze niet te geven aan ze want ze willen liever geld om eten te kopen. We hebben veel bij de kraampjes langs de weg inkopen gedaan om zo toch de mensen aan omzet te helpen. En afdingen heb ik alleen in Damascus in de Soek ( bazaar) gedaan en in Side maar daar is het een soort nationale sport geworden. Er is een groot gedeelte langs de kust waar je met je euro betaald in Turkije maar dat is wat ons betreft een heeeel ander Turkije. Hoe geld een mens kan veranderen.
Zaterdag 31okt. Om 9.30 van de boot.
Het blijft heel apart zo dwars met de boot door Venetië varen. We moeten nu nog ruim 1200km rijden maar door Tirol is altijd leuk met die schattige dorpjes. Nu maar hopen dat er niet veel sneeuw ligt. We slapen nog een keer in de camper en het is maar 7 gr om 18.00 dus dat word dichtbij elkaar onder de dekens!
Nog wat grappige cijfers op een rijtje: We hebben 61 keer overnacht 20 keer op een camping en 37 keer vrij en 4 keer op een boot. Gemiddeld aan camping geld per nacht 9 euro.
Het verste punt gereden Aqaba : 6200 km in 4 weken tijd. Totaal 11250km gereden.
We hebben in totaal 71,5 uur gevaren.
We hebben 911 liter diesel getankt. Bijna 1op 13.
We hebben 4 keer een visum moeten kopen: 1 keer Turkije, 2 keer Syrië, 1 keer Jordanië.
We zijn niet een keer echt ziek geweest ja 1 keer aan de ietssiepietsei dunne maar dat mag geen naam hebben. Zou dat iets te maken hebben met ons eigen toiletje? En niet te vaak uit eten.

2009-11-03T07:49:00.000-08:00

Zondag 25 okt Altijd al rondjes op een Grieks eiland willen rijden.
De zon schijnt en het is 25 gr. We waren bang dat we in slecht weer terecht zouden komen maar het is nog steeds lekker weer. De Grieken denken er anders over want zij vinden het winter. We komen bij het zwarte strand. Door een uitbarsting van een vulkaan ligt het hier vol met zwarte steentjes. Er zijn ook wat golven de zee is niet echt koud maar een keteltje warm water van Klukkluk is geen overbodige luxe. Er is ook een douche op het strand dus dat komt mooi uit. We raken aan de praat met een Amerikaanse Grieks en ze laat ons wat plekjes op de kaart zien die de moeite waard zijn. En zo komen we in een dorpje terecht waar de huizen heel apart zijn beschilderd. Ze zin eerst helemaal wil gemaakt en toen met een krabber figuren eruit gekrabd. Echt heel apart en hele kleine straatjes de balkonnetjes raken elkaar bijna aan. Wel handig als je de buurvrouw een hand wil geven. Omdat de winkels dicht zijn is er ook geen brood dus bakken we maar appelpannenkoeken. We rijden een mooie route langs de zee en het verbaasd me dat er zoveel en hoge bergen op het eiland zijn. Ook stikt het hier van de kattenecht niet normaal echt overal kom je ze tegen ook hele leuke kleintjes met lange haren. Zo jammer dat ik niet van katten houd. We bezoeken als laatste een verlaten dorpje wat ze helemaal aan het opknappen zijn. En dan moeten we naar de haven om onze boot naar Athene te boeken en het wordt al donker de wintertijd is ingegaan. We koken in de haven en om 22.00 varen we weg. We hebben een stoel in een bioscoopzaal waar de tv aan staat en de lichten branden dat wordt dus lekker slapen.
Maandag 26 okt. Athene, weer oude stenen en regen.
Van af de boot rijden we naar Athene en omdat we zo vroeg zijn kunnen we dicht bij het centrum parkeren er staat een bord met aan beide zijde verboden te parkeren maar het staat vol met auto’s dus we gokken het er maar op. Hoe was het in Griekenland ook al weer er zijn regels gemaakt om te overtreden! Eerst ontbijt en wassen en mijn band plakken van de fiets. Op de fiets blijkt dat we echt heel dicht bij het centrum zitten. We komen bij een replica van een Olympisch stadion terecht en dan gaan we langs het Arkropolis naar een parkje waar je uitzicht heb over de stad. Wat een huizen alles is dicht tegen elkaar gebouwd in de zomer zou er smok hangen nu gelukkig niet maar er komt wel een donkere lucht aan! Er staat ook een heel klein kerkje en er wordt een kerkdienst gehouden en dat kun je buiten volgen omdat er nogal luid door een microfoon wordt gepraat. Van mij mogen ze het hele gebeuren binnen de kerkmuren houden. Dan komt er een kerkelijke optocht langs de mensen dragen kaarsen kransen en beeldjes en gaan naar het kerkje. We kopen bij de bakker Griekse lekkernijen. En zien hoe illegale verkopers op de vlucht slaan als de politie er aan komt en met de zelfde gang weer terug komen als ze weg zijn en meteen weer wat verkopen. We gaan toch maar het Arkroplis in want dit moet je gezien hebben Het is de antieke bovenstad van Athene en de wereld beroemdste. Nu zijn we deze vakantie al heel wat wereldberoemde oude stenen tegen gekomen dus kan dit er ook nog wel bij! We zijn net lekker op dreef met alles te bekijken en dat begint het te regenen . We trekken ons er heel lang niets van aan maar dan houdt het op met zachtjes regen en als we op de fiets terug gaan naar de camper zijn we tot onze onderbroek nat. We zijn ook moe van het niet slapen en de regen bui duurt nog wel even dus gaan we maar een slaapje doen.

we doen iets out of order

2009-11-03T07:38:00.000-08:00

Vrijdag 23 okt. Voor we het weten zijn we Turkije uit met de boot!
Via Kussadasi rijden we naar Cesme. Onderweg eten we op het strand en natuurlijk komt er een hond ons pesten helaas hij is te groot om mee te nemen hij heeft een oorbel in met nr 80. We rijden naar Cesme om te informeren of we naar Chios kunnen varen en van Chios naar Athene. En ja hoor het kan.We vertellen de man dat er op internet totaal geen informatie over is. Dat kan kloppen want ze zijn dit jaar pas met dit pondje gestart. Je kon wel als passagier over met een auto was het lastig. Het kost ons ongeveer 160 euro meer maar dan rijden we 1200km minder en 2 dagen langer “vakantie”’. We denken er even over ( echt Hollanders) Als we dit gaan doen betekend het dat we niet naar Cenakkele gaan en bij Bertus en zijn vrouw langs gaan. Maar als we met de boot gaan dan zien we wel weer een ander stukje Griekenland. Dus we gaan morgen maar boeken. We vinden een pension en vragen of we daar misschien kunnen douchen. Er is niemand thuis. De buurman komt vragen wat we willen. We leggen ons “probleem”uit en hij bied aan om zijn douche te gebruiken. Wat een gastvrijheid weer zo onverwachts. We krijgen ook nog appeltjes uit eigen tuin mee. We slapen bij hem voor de deur.
Zaterdag 24 okt. Nog even Turkse boodschappen doen.
We gaan het dorp in en kopen de laatste Turkse boodschappen ook omdat Griekenland duur is. Chris ziet een armband en een ring en laat zich er weer in lullen en koopt weer van alles en ook een armband die ik wel mooi vind maar veel te duur. Ze hebben wel heel lekker ijs in de haven met walnoten en een soort siroop er overheen. Om 17.00 gaan we met de boot naar het Griekse eiland Chesme. Daar komen we in het donker aan en we worden erg gastvrij ontvangen. De douane haalt de hele camper overhoop en wil over in kijken. Op zoek naar? Nadat de camper overhoop is gehaald en 6 keer op het dak had geklopt want dat klinkt erg hol is hij overtuigd. Maar Chris heeft wel de originele tekeningen en papieren moeten laten zien. Maar er is nog een toetje we moeten op de brug wat wie weet zit er nog wat onder de auto! Dus ik vind het wel een leuk grapje dat als hij onder de auto staat om de vuilwatertank even open te zetten!!!!!! We slapen op een parkeerplaats met uitzicht op zee

teer en weer teer

2009-11-03T07:37:00.000-08:00

Woensdag 21 okt. 7 weken van huis. De auto onder het asfalt en de afvoer van de camper verstopt.
Vandaag rijden we van Kemer naar Kas. Deze route hadden we verleden jaar ook gereden maar je ziet toch weer hele andere dingen. We willen naar Saklikent Millie park want daar zou mooie kloof zijn. We zijn vroeg in Kas lopen we een rondje door het dorp. In dit dorp staan spaarpotten voor de winkels waar je geld in kan gooien om de straatkatten en honden te steunen. Het valt op dat de katten behoorlijk dik zijn dus het werkt wel. We besluiten om verder te rijden tot het donker is . We zijn het dorp nog niet uit en ja hoor zijn ze de weg aan het asfalteren aan 2 kanten tegelijk . Dus moeten we weer door de teer rijden. We rijden vloekend heel zachtjes om de schade te beperken. We stoppen gelijk wanneer het over is aan de kant van de weg om de camper schoon te maken. Het valt mee Chris komt op een helder idee en smeert de zijkanten in met boter. Dit gaat goed en we krijgen hulp van een hond die de boter plus de teer van de camper likt. Ik probeer hem weg te jagen want ik wil geen moord op mijn geweten hebben. Ik voer hem maar wat oud brood. We komen 8 km voor de kloof aan bij een benzinepomp waar we slapen want door donker rijden is in Turkije geen goed plan. Dan komen we er achter dat de afvoer van de keukenkraan verstopt zit shit. We bedenken hoe we dit kunnen oplossen maar na een paar pogingen nog steeds geen succes. Dan komt Chris op het idee om de slang van het water die voor de deur ligt te gebruiken omdat daar veel druk op zit. De eerste poging gaat goed maar toen de tweede keer de kraan open ging was ik gelijk gedoucht. Maar de afvoer loopt weer.
Donderdag 22 okt. Koude voetjes. Groente kopen bij de kapper. Slapen in een Engels shit hole!
We zijn vroeg bij de kloof we betalen 8 tl entree en lopen door een prachtige kloof van 18km lang de langste kloof van Turkije. En zo diep de zon bereikt nooit het water. We moeten oversteken door het water wat tot onze bovenbenen komt en het water is koud en krachtig dus de kunst is om niet te vallen. We redden het naar de overkant en lopen ongeveer 2 km door het water. Dan komen we bij een piep klein watervalletje en ik ga niet verder Chris wel maar stuit op een grote waterval en moet ook terug want anders word de fotocamera nat. Het water is zo koud je moet er gewoon van plassen! We kleden ons gauw om bij de camper en gaan de zon opzoeken om warm te worden. We drinken koffie in een tuin met hangmatten en leuke zitjes boven de rivier. We raken aan de praat met de baas en blijkt dat we daar met de camper kunnen staan. Daar hebben we nu geen tijd voor maar zeker de moeite waard om te onthouden. We eten in het dorp een visje met aardappelen en rauwkost. We zitten op kussens met een klein tafeltje heel grappig net Romeinen. Komt goed uit voor Chris want die gedraagt zich de hele vakantie al als een Romein. We kopen nog wat groente maar de man van het winkeltje is niet te vinden dan komt de kapper naar ons toe belt met de groenteman en we betalen. We vermoeden dat de groenteboer vroeg wat kopen ze dan. Het antwoord was oh wat tomaten, peren, uien, paprika en een meloen. Ohhh doe maar 5 tl. Wat een land! We rijden naar Didim en daar zoeken we het strand om daar te overnachten. We komen niet echt bij het strand en parkeren in de buurt. Na het eten lopen we het dorp nog even in en dan komen we tot de ontdekking dat er alleen maar Engelse zitten en dat je in ponden kan betalen. En dat ze er allemaal een eigen appartement hebben ze noemen het ook wel klein Engeland gatver het moet niet gekker worden. Maar ik koop er wel een leuke rosé sweater .

koffieprut

2009-10-26T14:09:00.000-07:00

Donderdag 15 okt . Zeg nooit tegen een turk ik heb last van mijn darmen want ze voeren je koffieprut met citroensap.
Chris gaat even kijken wat een scoot huren kost en komt met de buurman van de camping aan de praat de ook heel toevallig mooie horloges verkoopt. Een Turk met een Belgisch accent heel grappig. Chris vertelde van mijn darm probleem en hij stuurde zijn personeel op pad om voor mij het meest smerige medicijn te maken. Moest zoveel ik op kon eten nou 4 happen lijkt me meer dan zat. Maar het hielp! We gaan op het strand liggen en verbasen ons over de badgasten die voor de hotels liggen met hun mooie armbandjes om. De kleur bepaalt welk hotel je zit. Of inrichting! We krijgen een smsje van Wil en John ze zijn ook in Side gearriveerd gezellig. We hebben elkaar een hoop te vertellen en gaan gezellig met z’n vieren uit eten. De medicijn man woont toch op de hoek!
Vrijdag 16 okt. We gaan verhuizen naar het strand want het is weer 30 gr en zon.
We gaan op het privé strand van Wil en John staan. Ik zeg niet waar anders is het volgend jaar bezet ha ha ha. Het is net een camping wc, stroom, water,bewaking, zee, zon wat wil een mens nog meer. De jongens die op het strand werken vonden het wel gezellig. Het seizoen is bijna ten einden dus hadden ze tijd voor een praatje. Er was weer een hondje maar deze was echt zo leuk een half jaar oud bruine vacht en heerlijk ontdeugend na een paar dagen kon Chris hem mee de zee in nemen en zwommen ze samen terug. Toen we weg gingen vonden de beachboys dat we hem maar mee moesten nemen hun baas keek toch niet naar hem om. We vermaken ons prima. Chris heeft er een baantje bij hij is de privé masseur van John geworden die met een knie probleem zit. We keutelen de hele dag maar wat aan en de tijd vliegt voorbij. s Avonds samen op pad wij op de fiets en Jon en Wilma op de scoot. Chris heeft zijn zinnen op een horloge gezet nu kijken waar de beste deal kan worden gemaakt John wil ook wel een klokje erbij dus samen iets kopen is een betere deal. Ik als horlogefan ( maar niet heus ) moet dus winkel in winkel uit. Na 3 uur geen horloge maar wel weer shirts.
Zaterdag 17 okt we blijven nog een dagje.
De weersvoorspelling zijn voor 100km verderop niet zo best dus blijven we nog. We vinden het raar dat we gewoon echt vakantie aan het vieren zijn. Het lijkt bijna of we aan de tweede vakantie zijn begonnen. We hebben het nog steeds gezellig met de buren en als we s avonds naar Side gaan en Wil gaat onderhandelen over een poncho loopt het hele dorp uit. Ze presteert het om met de sapjes man ( waar uiteindelijk het geld heen ging) zo ver te krijgen dat er niets van de prijs af gaat maar dat we allemaal een sapje krijgen nou zo gek zijn die Turken nou ook weer niet. Maar Wilma laat er geen gras over groeien en stapt achter het kraampje en gaat zelf granaatappels persen. Tot grote hilariteit van de rest van de turken. Maar ze gaat wel met een goedkope poncho naar huis. Als dat geen zakenvrouw is. De mannen nog steeds geen horloge.
Zondag 18 okt. Geen stoom geen studio sport!
Chris loopt de hele dag te bedenken hoe aan stoom te komen zodat hij bij Wil en John studiosport kan kijken. Hij regelt wat met de beach boy’s en al de grote baas weg is gaan we aan het stroom. Ook wel fijn voor onze koelkast. Chris is weer helemaal op de hoogte van het voetbalwereldje.

Maandag 19 okt. Wil stuurt Chris naar de juwelier nu moet het er maar eens van komen.
We gaan naar de Belg en Chris koopt eindelijk het horloge tjonge jonge. We drinken thee en kijken op zijn laptop wat het weer gaat doen. Het ziet er niet best uit ( 25 gr) voor het westen van Turkije maar we moeten toch echt morgen die kant op. Ik zie op de site van A Sisters Hope dat ze het miljoen hebben gehaald helemaal goed zijn al mijn inspanningen niet voor niets geweest. We gaan bij de BIM boodschappen doen en daar vallen de prijzen weer mee. We eten s’ avonds samen op ons strak geëgaliseerde plekje. Had John effe geregeld met de burgemeester van Side. Om de 5 min vraagt iemand aan Chris hoe laat is het!
Dinsdag 20 okt hiep hiep hoera Bo is jarig.
We gaan bij de Belg voor de deur even met Bo bellen via skype. Maar goed ook want Chris ziet dat er een schroefje uit zijn horloge is ooohhhhh nou dat weer! Bo klinkt jarig alweer 19 jaar. Ze heeft appeltaart voor de meiden gebakken en gaat s avonds uit eten. We gaan nu toch echt rijden . We gaan proberen of we een volkswagen garage kunnen vinden want we moeten nieuwe remmen en die zijn hier een stuk goedkoper. In Antalya slagen we en na 1 ½ uur rijden we verder met nieuwe remmen. We slapen in Kemer in de haven. Volgens een dorpeling hebben we te ver op de stoep geparkeerd en gaat hij de politie halen. We konden er op rekenen dat we binnen een kwartier weg moeten. Na een uur nog geen politie. De bewaker van e haven die aan de overkant staat komt een praatje maken en is geïnteresseerd in hoe en wat in de camper en vind het een te gek idee dat we blijven slapen!

Bounty eiland

2009-10-26T14:05:00.000-07:00

10 tot 12 okt Eindelijk echt vakantie!!!!
We blijven een paar dagen op ons Bounty eiland staan. We ontmoeten de kangaroe’s en we weten zeker dat in groepsverband reizen voorlopig niets voor ons is. En dat we alleen het net zo goed kunnen op dit soort reizen. We hebben hier de hele dag internet verbinding en luisteren af en toe naar de Nederlandse radio . We horen dat het al herfst aan het worden is en wij hebben 33 gr raar hoor. Dus genieten we er maar van.

Dinsdag 13 okt. Naar de kapper om 23.00 in Side.
Na een lange tocht langs een soms enge kustweg komen we in side aan. We gaan op de camping staan want er breekt noodweer uit omweer niet normaal. En dan is het niet verstandig om op het strand te staan. De camping is eigenlijk een tuin waar appartementjes zijn deze zijn trouwens spot goedkoop en nog eens heel dicht bij centrum en strand misschien wat voor Bo.
Woensdag 14 okt . Na regen komt nog geen zonneschijn. De prijzen reizen de pan uit.
Het is slecht weer dus gaan we maar shoppen. We kopen voor Bo wat en Chris leeft zich helemaal uit. Voor dames is er minder keus. We willen een hapje eten maar schrikken van de prijzen 2 tl voor een turkse thee!!! Zijn ze gek geworden. Verleden jaar 1 tl en in Istanbul 0.50 tl cent. We gaan maar een broodje kabab eten. Het blijft regenen. Op de camping loopt een eend met een scheve kop rond en die vind de regen leuk want bij een trapje is het een soort watervalletje geworden en daar kon ze zwemmen maf beest. Er rennen ook kippen hier rond dus voor vanavond eten zat. Het verhaal van de kip in Jordanie had ik nog niet verteld. Chris neemt sommige dingen erg letterlijk. Ik stuur hem weg voor verse ik .Chris koopt een levende kip ( zet hem eerst nog op de foto) Dan hakken ze zijn kop eraf en plukken ze hem en dan door een machine. Maar wel Islamitisch geslacht! Dan wordt hij in stukken gehakt en heb je verse kip. En dan ook hele hele verse kip. Aangezien je alles van de kip mee krijg wilde Chris Krabbel de kat van Wilma en John verwennen Wilma had geen zin om het te koken en in de stank te zitten. Maar er liep een zielig hondje rond op de parkeerplaats dus wilde Chris hem een lekker maaltje geven. Dus Chris de hond zoeken deze was zo dankbaar voor dit lekkere maaltje dat ze meteen als waakhond voor de camper ging liggen en er kwam niemand meer in de buurt. We hebben de hele vakantie steeds honden en katten bij de camper als we ergens staan en soms met pijn in ons hart moeten we ze achter laten. Ik bewaar soms een paar dagen oud brood er is altijd wel een zielig geval in de buurt. Nog een tip van Wilma kip een dagje laten liggen en dan heerlijk op eten. Nou ik koop toch liever kip in de super. Ik had die kippen wel zien zitten en gehoopt dat het niet waar was wat ik al vermoede. Maar ik zag ook niemand met een levende kip lopen voor gezellig in de achtertuin.

Turkije

2009-10-26T14:04:00.000-07:00

Donderdag 8 okt. De camper onder de douche. En slapen tussen de sinaasappelbomen.

We doen eerst boodschappen in het dorpje en kopen bij elke winkel wel wat zo hebben ze allemaal een goede omzet! We hadden nog even in het boekje gekeken en er moet een museum in de buurt zitten met hele bijzondere mozaïekvloeren. Nou toch maar even kijken en inderdaad dit is heel bijzonder. Er zijn vloeren bij die echt bijna helemaal in tact zijn. Onderweg komen we een volkswagen garage tegen en Chris wil even voor de zekerheid vragen of de olie die hij bij de turbo had gezien verontrustend is. Niets aan de hand maar ze willen wel even alles nakijken en zo blijkt door de goedkope diesel in Syrie dat het filter verstopt zit. Dit wordt verholpen. Maar dat duurt effe en ik ga met de laptop achter een bureau zitten om de blog bij te werken. Ik krijg thee dus helemaal goed. Dan is alles klaar maar ze willen dan toch wel even de camper wassen want met zo’n smerige camper dat kan niet! We rijden door en slapen bij een benzine station en Chris krijgt een rondleiding langs de mandarijnen en sinasappelbomen. We mogen ook douchen wat aardig van de mannen.

Vrijdag 9 okt. Eerst ontbijten!!!!!
We willen eigenlijk weg rijden en zeggen de mannen gedag maar we moeten eerst (denken we) thee drinken. Maar even later blijkt dat we moeten ontbijten. Tomaten komkommer olijven kaas en brood enz. We hadden net ons beschuitje op! Maar het is wel een heel gastvrij gebaar dus we eten gewoon mee.
We rijden naar Adana en bezoeken de grootste moskee met de hoogste torens. Het is een nieuw gebouw en bijzonder om het verschil met al die oude moskee’s te zien. Er wil een man in een rolstoel naar binnen maar dat is even een gedoe je moet je schoenen uit doen omdat dit onrein is en je mag je teen nog niet buiten de mat doen. Dus er wordt een doek gepakt om de wielen eerst af te vegen en dan mag de man naar binnen! Oooooohhhhhhhhh wat een gedoe. We komen bij de auto en hebben internet dus daar maken even gebruik van. We willen Adana kebab eten maar dat wordt ons weer afgeraden door de eigenaar van een leuk eettentje. En natuurlijk zitten we even later van zijn specialiteit te smullen. Hij spreekt goed Engels had in San Diego een restaurant gehad. En nu weer in Adana. Maar hij deed goede zaken want vanuit de kantoren lieten ze broodjes bezorgen en die werden op de fiets gebracht. Leuk baantje voor ons. We rijden Mersin voorbij en gaan naar de camping waar we verleden jaar ook hebben gestaan het bounty eiland. Maar ik moet eerst hard aan het werk want we hebben geen schoon ondergoed meer. Half uur later hangt de onderbroeken parade uit. We bellen met Bo ze klinkt goed en Babs verschijnt voor de camera aaahhhhh mis de snoetjes wel hoor. We blijven 4 nachten op deze camping . Dat is voor ons doen heel lang. We zwemmen en zonnen en slapen en de tijd vliegt voorbij. We vragen ons af hoe lang dit mooie weer aan houd de voorspellingen worden slechter naar het westen maar we moeten toch echt dinsdag gaan rijden anders missen we de boot. Erg? Nou niet echt we willen nog wel een paar maanden hier blijven.

echt vakantie

2009-10-20T06:22:00.000-07:00

nog wat foto,s aqaba

2009-10-12T12:06:00.001-07:00

mijn eeste onder water foto.

uur zoeken naar brievenbus

2009-10-12T11:57:00.000-07:00

Woensdag 7 okt. Een uur zoeken naar een brievenbus.

Rijdend naar het noorden komen we in Tartus terecht een stadje aan de Middellandse zee. Mooie nieuwe boulevard en een modern stadje. We gaan op zoek naar een postkantoor. Nou dat wordt een opjacht naar de schat actie. De plattegrond liegt de mensen aan wie we het vragen weten het niet maar uiteindelijk stuurt een vrouw ons de goede kant op .Wat een bevalling, ik stop ook met kaarten versturen dit is geen doen. We rijden door naar Latakia en hopen nog een dag aan het strand te kunnen staan. Maar we zoeken de kust af en niet echt wat we willen . We kunnen wel op een strandje staan tegen betaling maar er is helemaal niemand en ik vertrouw het niet. Het is heel warm 34 gr en ineens ben ik Syrië spuugzat al dat getoeter van de auto’s en dat drukke verkeer. Dus besluiten we om alsnog naar de grens met Turkije te rijden dan komen we wel in heet donker aan in Turkije maar dat zien we dan wel weer. Eigenlijk hebben we helemaal geen zin in dat gezeik aan de grens en uren te wachten maar we hebben weinig keus. Het is een kleine grens overgang en na even wat gedoe en dreigen met de ambassade te bellen komen we snel Syrië uit. Turkije is helemaal geen probleem alleen even de auto papieren in orde maken en ons visum is gewoon geldig en niet zoals Syrië dat je terug opnieuw een visum moet kopen. We krijgen een flesje water en dan is het welkom in Turkije. We rijden 6 km naar het eerste dorp en paarkeren op het plein voor ( denken we ) het gemeentehuis. Wat een rust hier in het dorp en we gaan een stoofpotje eten in een klein tentje. Heerlijk vertrouwd Turkije.
Onze indruk van Syrië: een heel arm land voor ons spotgoedkoop. Hele aardige mensen maar aan de grens zijn ze heel erg corrupt echt niet normaal. Het land is een grote vuilnisbelt niet te geloven. Er zijn veel mooie dingen te zien zoals Palmyra en de citadel van Allepo het is goed te doen met de camper we hebben heel veel vrij gestaan en ons nooit onveilig gevoeld. Maar ook hier kunnen wij sommige acties omtrent het geloof niet volgen. Maar ook hier geld we zijn weer een ervaring rijker. En nu moet ik lachen dat ik me verleden jaar zo druk maakte dat we helemaal naar Turkije gingen en nu ben ik blij om weer in een normaal land te zijn!

crack het kasteel

2009-10-11T04:30:00.001-07:00

Dinsdag 6 okt. Ik mis een bord en bijna missen we crack de cavaliers het kasteel. Maar we vinden wel en camping met een douche.
Onderweg komen we langs Mamula daar kun je blauwe huisjes tegen de rotswand aan zien staan. We gaan kijken en het is inderdaad een grappig gezicht. We kopen brood en drinken en dan komt er een bus met toeristen aan en die lopen richting de heuvel op. Nou wij er achteraan want dan zal er wel wat te zien zijn. En inderdaad een mooi klein kloostertje zoals we ze in Griekenland hadden gezien Want hier zijn ze niet Moslim in het dorp maar leeft alles door elkaar ook christen. We bekijken de heilige grot en het kerkje. We rijden door naar Crack. Ik mis een bord en we gaan helemaal uit de richting. We proberen het via een andere weg maar dit is een slecht plan dus maar weer terug. Uiteindelijk komen we nog via een niet echt gebruiklelijke weg naar ons doel. De dorpsbewoners liggen in een deuk om ons en sturen ons recht door over een weg nou zeg maar boerenpad. Nou het kasteel moet wel heeeeel bijzonder zijn. Het is een kasteel uit de riddertijd en het best bewaard in zijn soort van de wereld ( heb ik meer gehoord) Maar het is waar de moeite waard en ook het uitzicht is bijzonder je kunt Libanon zien liggen! Er dreigt omweer . We zien een bord camping we gaan kijken het is een tuin van een hotel en we kunnen er douchen in een kamer geweldig want we wassen ons al 4 dagen in de camper. We eten er ook kip met van alles wat en heerlijke patat. Net vakantie.

damascus

2009-10-11T04:26:00.001-07:00

Maandag 5 okt. Op de fiets naar Damascus. Door 2 privé gidsen zien we een ander Damascusen. In het donker de camper terug vinden is best lastig.
We gaan fietsen ook weer zo’n verhaal want je moet niet nadenken wat er allemaal kan gebeuren maar gewoon mee met het verkeer, een engeltje op je schouder heb jewel hard nodig. We twijfelen welke kant we op moeten en vragen het aan een passant. Toevallig moet hij naar de moskee waar we naar op zoek zijn dus we lopen achter hem aan en dan komen we door een stukje Damascus want niet iedereen ziet. Allemaal kleine straatjes met winkeltjes waar de toeristen niet komen geweldig zo dat hebben we mooi weer gezien. De jongen blijkt in de soek ( bazaar) te werken en we denken op een naaiatelier waar ze prachtige jurken maken van prachtige stoffen. Trouwen is hier ook zo’n ding want de trouwjurken zijn echt heel bijzonder. We nemen afscheid en vinden de moskee. Hij is inderdaad heel bijzonder we moeten ons weer helemaal in doeken wikkelen want ojee ojee je zal een stukje been zien! Ik bindt onze schoenen aan de rugzak vast want anders raken we ze kwijt het is heel druk. Er zijn ook bussen vol mensen ( voornamelijk vrouwen) uit Iran dit blijkt een soort bedevaart tocht naar deze moskee te zijn. Want het hoofd van Johannes de Dooper ligt hier en nog een ander hoofd maar dat begrijpen we niet en ons boek zegt er ook niets over thuis nog eens uitzoeken. De vrouwen moeten links en mannen rechts naar de graftombe. Ze raken met groenen doekjes de tralies aan en huilen, Je kan ook bloemen of geld naar binnen gooien. Het is een hysterisch gedoe en een geduw ik ga maar gauw weg. De moskee is wel heel mooi van binnen en weer anders dan alle andere. We gaan naar buiten en lopen door de soek. Dit is veel overzichtelijker dan die in Turkije. Je kan ook hier van alles kopen en dat doen we dan ook want we hadden heen geen winkel gezien die waren vanwege Suikerfeest dicht ( scheelt enorm veel geld, onzin het is hier spotgoedkoop) We kopen souvenirs en Chris laat koffiebonen malen. En ik laat wat voor Bo maken. Dan gaan we terug naar de fietsen om zo op zoek naar het paleis te gaan. We hadden ze in de ochtend tegen een lantaarnpaal gezet. Nu staan ze in het midden van een vierkant met een lint eromheen en worden de duiven gevoerd we liggen dubbel van het lachen. Beetje jammer dat ze onze fietsen onder schijten. We worden aangesproken in het Engels waar we vandaan komen. De man Woont in Damascus en heeft veel van Europa gezien en wil ons heel graag rondleiden. Oké we gaan mee hij laat ons inderdaad heel veel mooie dingen zien veel oude huizen het paleis en dan opent hij een paar deuren waar ongelooflijke mooie restaurants verstopt zitten. Je verwacht dat helemaal niet in die steegjes zulke grote panden. Het paleis is ook heel mooi en we gaan ook nog naar een andere moskee . Maar daar zijn de Iranese vrouwen weer dus is het zeer druk en weer een hysterisch gedoe want hier is de graftombe van een kindje van 3 jaar de dochter van de profeet Mohammed. We drinken nog wat met onze gids en nemen afscheid. We moeten in het donker de weg terug vinden naar de camper ik vind het niet echt fijn om te fietsen maar er is geen andere optie. Daar denk een taxie chauffeer anders over want die wil ons en de fietsen wel brengen hoe? Dat weet hij ook niet. We fietsen verder en vragen het 2 keer de weg en dan komen doodmoe maar

vervolg serie

2009-10-11T03:23:00.000-07:00

Vervolg 4 okt Terug Syrië in.
We besluiten om naar de grens te rijden en hopen dat het niet al te lang gaat duren. Jordanië uit is geen probleem ik krijg een handkus van de douanier van Jordanië en we zeggen good by. Mijn blonde haren en blauwe ogen komen soms toch van pas!
Onze indruk van Jordanie : mooi land, aardige mensen maar soms ook vreselijk irritant. Het gedrag omtrent het geloof soms voor ons niet te begrijpen.80% is net zo duur als Nederland dus we vragen ons af hoe de lokale bevolking rond komt. Wadi rum en het koraal in Aqaba waren de hoogte punten. Met een camper door het land reizen is goed te doen maar een eigen w.c tje aan boord is toch echt aan te raden. Soms lastig om de weg te vinden als het alleen in het Arabisch staat maar met ons kompas redden we het wel. Je moet niet te ver van de bewoonde wereld af gaan maar dat is voor ons lastig. We zijn een enorme ervaring rijker. We hebben ons nooit onveilig gevoeld. Er zijn veel militairen onderweg en check points. Meestal mogen we door want ze willen geen problemen met toeristen. Je zit nou eenmaal in een land omringd door landen waar het niet altijd koek en ei is dus logisch dat er controle is.
Syrie in geeft weer iets meer gedoe maar na 2,5 uur zijn we er door ( en weer een hoop geld armer)We rijden door naar Damascus. We stoppen bij een benzinestation maar dan is er een stel wat ons duidelijk maakt dat het daar niet veilig is. Ze gebaren dat we achter ze aan moeten rijden. De vrouw rijd, op zich al heel bijzonder. Maar ze rijd op de “vluchtstrook”met de alarmlichten aan 50 km per uur. Op zich niet zo heel raar want ze rijden ook op een brommer hier aan de kant van de weg of ze parkeren even of er loopt een kudde schapen alles kan hier. Dan stopt ze en gaat ze zeuren over de lampen van de camper die haar hinderen. Daar heeft ze wel een punt! We rijden ver achter haar maar ze blijft zo langzaam rijden nou de groeten we geven gas en we gaan zelf wel zoeken. We komen aan de rand van Damascus terecht en gaan daar slapen we zien morgen wel verder.

kado van de koning!

2009-10-09T02:07:00.000-07:00

Woensdag 30 sept We krijgen het cadeau van de koning.

We wachten op de Spaanse meiden die rijden mee naar Aqaba. Ze komen niet alleen maar met 2 jongens aangelopen. Dat hebben ze snel voor elkaar!!! De mannen willen ook een lift. Oke met 6 man en 4 rugzakken vertrekken we naar Aqaba. Onderweg stapt de Hobbit uit (uit new zeeland)en gaat liften naar Aman. Wij gaan in Aqaba naar het strand en de rest gaat hun eigen weg. We hebben wel om ze gelachen en als we ooit in Bilbao Spanje komen moeten we langs de meiden. We gaan eerst boodschappen doen en scoren heel lekker bruin brood. Dan komen op south beach terecht met rieten parasolletjes en een douche. Dit heeft de koning aan het volk cadeau gedaan. We gaan zwemmen en dan komt er iemand naar ons toe of we willen snorkelen. Ik niet Chris wel. Hij komt helemaal enthousiast terug 2 meter uit de kant begint het koraal al en botjes vissen. Tuurlijk Chris ik ga het met mijn eigen ogen bekijken en ja hoor er zwemmen prachtige vissen . Alleen wel heel dicht bij, en het koraal zo mooi nog nooit gezien. Ik word alleen een beetje moe van al die vrouwen hier ze gaan met kleren aan zwemmen en ook onder de douche en ze lachen me echt uit nou ze bekijken het maar ik ga in mijn badpak zitten het is bloedheet. We blijven op de parkeerplaats slapen waar het druk blijft want de lokals komen hier picknicken en ze slapen op het strand en in eerste instantie moeilijk doen dat wij in de camper slapen!

Donderdag 1 okt visjes voeren. En we verbranden onder de parasol.
Chris gaat met brood de zee in om zo de vissen te lokken en foto’s te maken het schijnt te lukken. Ik ga heerlijk lezen en we houden een echte vakantie dag. We zijn soms zo druk dat voor je het weet de dag voorbij is. We proberen stroom te regelen want de accu is bijna leeg we hebben geen vlees meer dus heel erg is het niet. Maar de parkeerwachters zijn eigenlijk een stel eikels en na veel ergernis zitten we een uur aan het stroom want dan krijgen we ineens een verhaal te horen dat de stroom zo duur is. Laat maar gaan ze snappen er niets van.

Vrijdag 2 okt onder militaire begeleiding naar Aman.
Na een duik rijden we in een keer naar Aman. Maar eerst nog een broodje en een gebakje halen. We vinden na lang zoeken de supermarkt in Aqaba en ze hebben zelf vlees. Onderweg nemen we een militair mee die staat te liften hij praat 3 woorden Engels. Waar moet hij er uit? Hij roept van zelf stop hoopt Chris. Hij doet op een gegeven moment zijn baret op en roept ho en wijst naar de weg. Hij heeft maar mooi een lift van 150 km gehad. We vinden geen plek om te slapen in Salt. Het is ook al donker 18.30 .Zal het nu dan toch mis gaan. Ik herinner me het verhaal van Wil dat ze gewoon een oprit zijn opgereden en heel gastvrij zijn behandeld. We proberen het er zitten mensen buiten en Chris gaat vragen of ze een plek weten in de hoop dat ze zeggen kom maar op de oprit staan. Er is een man die Engels spreekt en brengt ons naar een plek. Later blijkt dat het niet zijn huis was dus kon hij ons ook niet uitnodigen op de oprit. We vinden het allang best. Hij wil ons morgen de stad laten zien we moeten hem maar bellen. We zien wel.

Zaterdag 3 okt Jammer dat we geen Arabisch kunnen lezen.
We gaan naar Salt en komen de man weer tegen we drinken bij hem thuis een kopje thee. Hij had wel gezegd dat we bij hem thuis konden slapen maar we twijfelde stom want nu blijkt hij een prachtig huis te hebben. We tanken de camper vol met water en nemen afscheid van hem en zijn family. We willen naar de glasfabriek maar we kunnen het niet vinden we vragen het maar het wil niet lukken. Na een omweg komen we wel bij het kasteel. We gaan het bekijken en rijden dan naar Jerash we zien de herdershonden op de parkeerplaats staan en we gaan er naast staan er staat ook een Duitser dus blijkbaar zijn campers hier van harte welkom.

Zondag 4 okt Camper in staking. Na een handkus Syri weer in.
We bekijken eerst Jerash. Een pretpark met oude stenen. Er zijn allemaal souvenirs kraampjes die door de overheid worden gesubsidieerd. En ik koop 2 armbandjes die door bedoeïen vrouwen worden gemaakt dit heeft de vrouw van de koning opgezet zodat ze wat inkomen hebben altijd goed. Het is echt de moeite waard het Romeins theater is niet tegen een berg aangebouwd wat bijzonder is en ze maken muziek om zo de akoestiek te laten horen. Het lijkt alsof er 10 trommels zijn. Er is zijn ook mozaïek vloeren nog redelijk intact. En al die prachtige zuilen met de zon erop echt heel mooi. Blijk dat we na lang twijfelen toch ook deze oude stenen hebben bekeken. Want we zijn een beetje oude sten moe aan het worden!!! Dus ik heb al besloten dat we niet naar Athene gaan dat doen we wel over 10 jaar. We besluiten om de grens over te gaan we hebben alles gezien. Maar de camper denkt er anders over geen beweging in te krijgen. Nee he. Het contact had de hele nacht aangestaan nadat we de ramen hadden dicht gedaan slim. Chris het dorp in en iemand geregeld en voor 2 euro een startkabel geleend ( ze zullen eens niet aan je verdienen) Met 2 man sterk terug met een auto naar de camper. En in een poep en een scheet deed hij het weer. De mannen willen niets drinken maar chocola!!!!!! Nou dat is te regelen ik geef de laatste Nederlandse repen weg.

weer internet

2009-10-09T02:05:00.000-07:00

Vrijdag 25 sept. grens over naar Jordanië.
In Borsa gaan we het Romeinse theater bekijken. Het is de moeite waard de oude stad is ook nog redelijk in tact we lopen nog een rondje en kopen bij en jochie wat souvenirs. Hij spreekt goed Engels ik vraag of hij naar school gaat ja maar vandaag niet hier zijn ze(moslims) op vrijdag vrij. We bekijken nog wat andere stadjes in de omgeving. We krijgen een sms’je van Bo de verzekering met Nederland voor Jordanië is geregeld dus kunnen we de grens over. We weten niet wat ons te wachten staat. Chris gaat het proberen en komt er al gauw achter dat het een drama gaat worden. Om een heeeellllll lang verhaal kort te maken…….Ik ga mee en mijn blauwe ogen doen wonderen. En we krijgen hulp van Engels sprekende mensen. Er is een Amerikaanse vrouw( getrouwd met een Syrische man en woont in Jordanië) die ons verteld dat we voor 500 sp een uitschrijf formulier moeten kopen. ( betalen om het land uit te gaan!!!!) We komen bij het loket en de man zegt dat het 12 dollar p.p is en ik zeg no way en loop terug naar de vrouw en zij stuurt haar man mee en die maakt effe duidelijk dat hij de boel besodemieterd. Hij kijkt me aan met een blik k wijf . Nou mooi pech hij stopt ons geld niet in zijn eigen zak! De auto uitklaren is ook een heel probleem. En Chris wordt echt heel boos en dan komt er ineens actie en worden we geholpen en kunnen door. Na 3 uur zijn we Syrië uit en kunnen we Jordanië in. Dan Komen we bij de loketten in Jordanie. Daar staat een man die Engels spreekt hij is doktor en hij bied aan om ons te helpen. Na 2 uur wisselen we adressen en als een van zijn neefjes naar Nederland wil komen is hij van harte welkom. Dus 5 uur later zitten we in Jordanië en is het inmiddels stik donker. We rijden naar Aman en gaan midden in de stad staan voor het (alweer) Romeinse theater! We zitten om 23.00 aan het eten wat een dag!

Zaterdag 26 sept Zwemmen in de dode zee!!!!
We bekijken de citadel niet echt onder de indruk. We rijden via de Kings Road naar Petra. We komen bij Nebo Mountain waar Mozes naar het beloofde land zou hebben gekeken. De paus is hier ook geweest en daar wordt een hoop op hef over gemaakt. We hebben uitzicht op Jeruzalem raar hoor . Ik besef dat we nu wel erg ver van huis zijn. We zien ook de dode zee liggen. We gaan proberen om er ergens naar de zee te komen. Maar eerst belande we op een vuilnis belt tjonge jonge wat maken ze er een troep van. Dan komen bij een hotel en moeten we 12 jd ( 12 euro ) betalen nou nee hoor dat doen we niet. Bij de volgende betalen we 7 en even later liggen we in de zee te dobberen. Zwemmen lukt echt niet. Je moet gewoon op je rug gaan liggen. Je mag niet te ver van de kant dat is niet omdat je kan verdrinken maar we vermoeden omdat de grens met Israel in het midden van de zee is. Er is ook over controle en hekken. We smeren ons in met de klei en zout korrels en schubben ons schoon. Maar goed dat er douches zijn even later sta ik onder de douche ( in badpak) met zonsondergang mijn haar te wassen en ben ik weer een attractie want de vrouwen gaan met kleren aan de zee in.

Zondag 27 sept schaapherder op bezoek. Drinken thee in natuurpark . En weer bekogeld.
In Karak bezoeken we het kasteel wat heel groot is. We kopen brood en eieren en krijgen een snoepje wat aardig. We komen langs Dana een natuur reservaat. Daar mag je slapen voor 24 euro. En dan mag je daar vanuit alleen maar te voet of met een gids verder. Nou het is nog vroeg op de dag en daar hebben we geen zin in. De man snapt er niets van waarom we dit niet willen en biedt ons maar een kopje thee aan. We mogen wel gratis op het parkeerterrein staan! We gaan verder en eten een broodje dan komt er een schaapherder naar ons toe. Hij wil op de fiets fietsen. Misschien denkt hij dat ,dat beter is dan op een ezel te rijden. Hij is een beetje gek en moet steeds weg rennen om de schapen van de weg te houden. We geven hem drinken en drop en dan nemen we afscheid. Dan komen we een kudde kamelen tegen. En vliegen er roofvogels boven ons hoofd. Onderweg worden we voor een school bekogeld door kinderen. Chris vliegt de auto uit en ziet direct naast de kinderen een politie auto staan. Nou die zullen wel in actie komen. Maar nee ze liggen te slapen!!!!!!!!!!!!!!!!!! We komen in Petra aan en kunnen voor 5 euro op de parkeerplaats direct voor de ingang staan. We ontmoeten een Nederlands stel en drinken s avonds een kopje koffie en lachen gieren brullen om elkaars verhalen. Een ding leren we van ze je moet nooit vragen of je ergens mag staan maar wachten tot ze je weg sturen. Die houden we erin. Morgen heel vroeg op om 6,30 gaat het Petra pretpark open. Het likt hier wel Volendam met die prijzen .

Maandag 28 sept Chris is niet onder de indruk! Van het wereld wonder.
De wandeling door de sik ( kloof) is prachtig en dan komen we bij de schatkamer van Petra en dat is echt heel bijzonder. Het is nog heel rustig omdat we zo vroeg zijn en de verkopers liggen nog te slapen lekker rustig. We horen hier en daar een aggregaat lopen wat een hinderlijk geluid in zo’n natuurlijke omgeving. En alleen om de restaurant te voorzien van stroom. We lopen 800 treden omhoog naar het klooster. PPPFFFFF je kan ook op een ezel nou dat wil ik het beest niet aan doen en dat is ook nog eens doodeng ( aan de gezichten van die luie mensen te zien) En we geven geen geld uit aan mensen die zo onbehoorlijk omgaan met de ezels ze slaan ze niet normaal. Eenmaal boven is het de moeite waard. Chris is niet echt onder de indruk van de grafkamers maar de rotsen e.d vind hij wel mooi. Vroeger woonde de bedoeïenen in deze grotten van de oude hoofdstad van de Nabeteeen . Maar in de jaren 80 zijn ze verjaagd door de overheid en hebben ze een nieuw dorp gekregen. Ze mogen nu elke dag souvenirs verkopen. Nu gaat het verhaal dat ze daar behoorlijk pissig over zijn en de toeristen de schuld geven van dit verhaal. Want de toeristen leveren meer geld op voor de overheid. En daarom bekogelen de kinderen de toeristen die krijgen thuis ook maar een verhaal te horen. De bedoeïenen zien er vies uit lopen op blote voeten en ik zie een meisje van 12/ 14 jaar een sigaar roken!! Verderop zit er vrouw borstvoeding te geven en eten mannen brood wat ze dopen in olijfolie. Na 7 uur rond lopen zijn we het zat we hebben niet alles gezien maar we hebben een goed beeld van Petra. We zijn doodmoe en na een douche naast de camper gaan we slapen.

Zondag 29 sept We nemen Spaanse meisje mee in de woestijn. Ze willen niet bij Chris maar bij de Bedoeïen slapen!!!!
We gaan naar Wadi Rum. Na wat onderhandelen gaan we met z’n zessen de woestijn in. Wil en John en de Spaanse meiden. Die waren allang blij met ons want ze vonden die kerels een beetje eng. Ze wilde ook alleen in de tenten slapen nadat ze zeker wisten dat er nog meer toeristen waren. Erg verstandig. We worden rond gehobbeld in een jeep door een 18 jarige jongen waarvan we bijna zeker weten dat hij geen rijbewijs heeft . Maar dat is ook niet nodig je hoeft alleen maar de sporen in het zand te volgen! Ook start de jeep een keer niet maar na wat gerommel onder de motorkap dot hij het weer. Ik maak me nergens druk om want Chris en John blijken alles van de auto af te weten. En anders is 10km door de woestijn lopen ook weer een ervaring! Het is een hele mooi route en een prachtig gezicht die rode/ rosé rotsen. Wil vindt het mooier dan de woestijn in Marokko. We drinken thee. Eerst houtjes zoeken voor een vuurtje en dan komt er een jerrycan van motor olie te voorschijn met water voor de thee. Als we straks zwart plassen weten we waar het van komt. We komen ook bij een natuurlijke brug en Chris klimt met de meiden omhoog . Ik maak wel foto’s! We zetten de meiden af bij het tentenkamp en wij gaan terug naar het dorp. We slapen op een parkeerplaats waar meer campers staan. Wil en John blijven ook. Even later komt de toeristenpolitie…… ojee vragen of alles oke is en dat ze 24 uur er zijn en ons bewaken. Chris verteld het verhaal over de kinderen die met stenen gooien en de man neemt dit erg serieus en vraagt of Chris een officiële klacht wil in dienen want een politie agent die slaapt is not done.

jordanie

2009-10-02T01:33:00.000-07:00

We zitten nu al 6 dagen in Jordanie. Het uitgebreide verhaal komt later.
Het is lastig om internet te vinden vandaar dt we een aantal dagen niet in de lucht zijn.
We hebben Petra en Wadi Run gezien het doel is dus bereikt we zitten nu in Aqaba. We hebben 2 dagen op het strand gestaan. Prachtig koraal 2 meter uit de kust. Chris heeft botje zien zwemmen. De indruk van Jordanie is wisselend er zijn echt hele arme mensen. En best rijke.
De mentaliteit van de locals is niet altijd vriendelijk. We zijn weer met stenen bekogeld maar daar wordt nu serieus werk van gemaakt. We zijn nu 62oo km van huis en gaan nu de terug reis plannen. Het is hier mooi weer. 40 gr in de schaduw. Ik schrijf dit in een internetcafe. We hopen dat jullie ons blijven volgen al duurd het soms lang dat er een bericht komt.
groetjes Chris en Monique

op weg naar jordanie

2009-10-02T01:31:00.000-07:00

Donderdag 24 sept. Voor het eerst zijn er winkels open!
We zijn al een paar dagen in Syrie maar van wegen Suikerfeest zijn er veel winkels dicht maar we komen op weg naar Borsa een bakker en groentewinkel tegen. Het kost allemaal niets dus we slaan onze slag. In Borsa slapen we voor een hotel voor te veel geld maar we staan veilig en rustig.

Vrijdag 25 sept. We gaan proberen de grens over te komen naar Jordanië .
In Borsa is een mooi Romeins theater. De stenen zijn zwart . De antieke stad is heel groot en goed bewaard gebleven . Er wonen nu nog mensen alleen die hebben de stenen wit geverfd zodat het wat koeler aan voelt. We kopen van een jochie wat souvenirs hij praat een beetje Engels. We bekijken nog wat andere dorpjes in de buurt en dan krijgen we van Bo een sms je dat de extra verzekering voor Jordanie geregeld is. Dus we gokken het en rijden naar de grens.
Hoe de grens overgang verloopt schrijf ik volgende keer.

camping in syrie

2009-10-02T01:30:00.000-07:00

Dinsdag 22 sept. Zwemmen in de woestijn, eten in een bedoeïenen tent .
We worden wakker van het gekreun en gesteun van de waterwielen. Na het ontbijt gaan we ze bekijken. Het is een heel indrukwekkend gezicht en wat een geluid. We bekijken ze allemaal en rijden dan richting Damascus. Halverwege zien we op de kaart dat het slimmer is om naar Palmyra te rijden. Dit 150 km om en dwars door de steppe. We missen een bord en we moeten om rijden shit ook dat nog. Nu maar hopen dat het allemaal de moeite waard is. We komen onderweg bedoeïenen tegen. Ik kan het me niet voostellen hoe je midden in de steppe in de kokende zon in een tent zonder water leiding en toilet kan leven. Ze hebben wel een schotel dus ook tv!!!!! Wat hebben wij het dan luxe in de camper. We komen aan in Palmyra en merken al gauw dit is een pretpark met Romeinse stenen. Net als in Cide ( Turkije) maar dan veel groter maar alle bezienswaardigheden liggen langs de weg! We worden belaagd door de bevolking voor eten slapen en allerlei tochtjes overal naar toe. We gaan eerst het museum in en daar maak ik voor het eerst kennis met een mummie. Er liggen veel mooie beelden van de Beltempel in het museum we zijn onder de indruk. En ze hebben pas laat in 1940/75 dit alles gevonden wie weet wat er allemaal nog ligt. Morgen maar eens gaan zoeken! We slapen op een camping met een douche en warm water en een zwembad voor nog geen 2 euro. We eten in een bedoeïen tent we krijgen 6 schoteltjes met van alles en nog wat en rijst met kip. Erg lekker we zitten wat uit te buiken komt er ineens een muisje om de hoek kijken oooohhhhh nee he. Nu snappen we waarom die kat hier zo dik is. Later blijkt het een soort hamster te zijn met een pluim staart. Er lopen ook kikkers rond ja in de woestijn maar dat komt omdat er veel water van het zwembad in de tuin loopt en dit is een paradijs voor kikkers geworden.

Woensdag 23 sept. 21 jaar getrouwd. 3 weken van huis.
We fietsen door de ‘brokstukken’ naar de Beltempel met een reusachtig binnenhof van 210 meter bij 205 meter het is weer heel bijzonder en de zon maakt er een mooi kleuren spel van. We fietsen een heel stuk door de antieke stad en komen zo bij de graftombes terecht. We hebben geluk hij gaat net open. Het is raar om daar zo door heen te lopen. We moeten Syrie een compliment geven want er staat heel veel in het Engels geschreven bij de bezienswaardigheden en dat is in Turkije niet zo. In de oudheid begroef men de dode buiten de stad. Hier zijn het familiegraven. Maar daar hoorden ook de slaven en dienaren bij. In sleuven in de muren werden in lagen boven elkaar in de sarcofagen geschoven En een portretbuste van de dode op de voorkant van de afdekplaat. We komen een man met 2 zonen en 7 dochters tegen en ze zijn de hele tijd aan het giechelen want ze vinden mij maar raar. Ik vraag of ze met me op de foto willen nou dat willen ze wel en toen ook ineens allemaal en ik krijg een baby in mijn handen geduwd en ook dat moet op de foto. Een maal buiten wil er een meisje wel fietsen op mijn fiets nou vooruit dan maar. Ze kan fietsen alleen remmen gaat niet helmaal goed. Chris gaat op de brommer van de campingbaas een stukje rijden ik later achterop Wat een lol. Om 18.00 nemen we de taxie naar boven voor de zonsondergang dit stelt niet veel voor maar het uitzicht over de verlichte stad is wel mooi. Als we terug komen is het druk op de camping geworden met 4 franse campers en 6 lelijke eendjes. We eten in het restaurantje van de camping we krijgen kip. We staan met de camper tegenover het kippenhok ik ben vergeten te tellen hoeveel er vanmorgen nog in zaten!

even geduld

2009-10-02T01:29:00.001-07:00

Zondag 20 sept We gaan proberen de grens over te komen naar Syrië.
Eerst gaan we naar Harran een oud stadje met leemhuisjes de enige in Turkije. We hebben gehoord dat de inwoners van het dorp erg agressief zijn naar toeristen we zullen zien. We worden meteen aangesproken door en Engels sprekende gids hij wil ons wel het dorp en zo laten zien. Na afdingen gaan we mee de camper staat veilig en we gokken het erop. Hij laat ons wat brokstukken zien en een ingericht leem huisjes en dat was het dan. Oke we gaan er van door want echt prettig voelen we ons hier niet. We rijden naar de grens. Aan de Turkse kant gaat er iemand effe vragen of Syrie wel open is! Dit blijkt zo te zijn en we gokken het erop. De auto moet uitgeschreven worden in Turkije. Dit duurt even maar we krijgen snoep en kopje thee. Chris gaat chocola repen uitdelen in de hoop dat het wat sneller gaat. Nou na 1 uur mogen we verder. In Syrië staan er veel militairen en andere interessante mensen. Nu gaat het feest beginnen. Ze snappen niets van de auto papieren ze kunnen het ook niet lezen. De directeur van Syrie word erbij gehaald en verteld ons dat we een boete voor de diesel moeten betalen. ( dat wisten wij wel maar we doen net of we hartstikke gek zijn) Ze hebben wel 10 keer op de nummerplaten gekeken Chris is 6 keer met de papieren heen en weer geweest naar een hokje en uiteindelijk 168 euro betalen voor de boete en verzekering. Nou dat is snel na 2 uur. We gaan. Maar nee toen moesten de visums nog geregeld worden weer 46 euro armer. En 1 uur verder. Eindelijk we gaan maar nee nog een poort. Daar werd in de paspoorten gekeken en moeten we vertellen waar we heen gaan enz en toen was het WELOKOM IN SYRIE .Nou dat was best snel na 3 uur bakeleien! We rijden naar Allepo. We parkeren midden in de stad en gaan wat eten op de hoek en we verbazen ons hoe goedkoop het is. De jongen van het restaurant sprak 6 woorden Engels en vond het geweldig dat we bij hem kwamen eten we kregen het toetje kado!

naar het onbekende

2009-10-02T01:12:00.001-07:00

Vrijdag 18 sept . Met de dollemus de berg op.
We gaan vroeg rijden en komen in Katha terecht. Daar willen we de berg op om de beelden te bekijken maar niet met eigen camper want dat wordt door iedereen afgeraden ( later blijkt dat dit ook niet te doen is met de camper) We krijgen een deal van een camping baas om voor weinig met de dollemus te gaan en gelijk de campingplaats. Oke we doen het, snel eten want over een uur vertrekken we! We gaan langs een hoop interessante dingen. Bij e en Romeinse brug kunnen we zwemmen maar wij hebben natuurlijk geen badkleding mee en in onderbroek is geen goed plan met al die nieuwsgierige turken in de buurt! Onze andere passagiers gaan wel het water in maar het blijkt heel koud te zijn. We gaan verder en komen bij een kasteel. En na nog een uur rijden komen bij de berg met de graf heuvel op 2500 meter met de wereld beroemde beelden. We moeten eerst de heuvel op klimmen en dan komen we bij het eerste terras. Ze zijn veel kleiner dan ik had gedacht we wachten tot de zon weg is om foto’s te maken. Dan lopen we naar het andere terras en daar staan nog meer beelden. We wachten op de zonsondergang. Elke minuut veranderd het licht het is heel bijzonder op dit mee temaken. Dan gaat de zon onder en er komt een mooie rosé gloed echt heel mooi Ik noem het altijd elfjes lucht. We drinken thee omdat het koud is geworden en dan moeten we in het donker dezelfde weg . We zitten voorin en ik doe af en toe maar mijn ogen dicht. We komen veilig thuis. We gaan douchen op de camping en dit is volgens Chris veel gevaarlijker omdat de elektriciteit echt uit de middeleeuwen is.
Zaterdag 19 sept. Naar Urfa de stad waar Abraham tot zijn zevende jaar in een grot verborgen heeft gezeten voor de koning.
We komen eerst langs de ataturk dam dit is groot project. In Urfa is een vijver waar volgens het boek heilige karpers in zwemmen. Wie ze wil vangen wordt met blindheid geslagen dit verklaard waarom er nu zoveel in de vijver zwemmen. Het verhaal gaat dat Abraham na zijn zevende jaar opgroeide in Urfa. Toen hij volwassen werd veroordeelde hij de verafgoding van beelden enz. De koning veroordeelde hem tot de brandstapel. God kwam tussen beiden en blies de vuurstapel uit. Het as veranderd in karpers. Het is vandaag einde rameldam en het is ontzettend druk in de stad. Iedereen koopt snoepjes en koek. We willen er wel een proeven maar ze gaan per plasticzak. Er is ook een markt wat er op onze kleedjes markt lijkt op 30 april. We slapen midden in de stad op een parking onder een afdak. We krijgen thee en de volgende ochtend snoep omdat het Suikerfeest is.

2009-09-16T08:53:00.001-07:00

Maandag 14 sept Naar Cappadocie.
We komen aan op de Kaya camping in Cappadocie. We gaan lopen door de kloof en het is bij elke bocht weer een bijzonder uitzicht. Er is zelf een thee tentje. De eigenaar gaat met zijn motor tot hij niet verder kan en gaat dan te voet verder. Als we terug komen op de camping bespreken een ballon vaart nu hopen dat het wel door gaat.
Dinsdag 15 sept. Fietsen . En het weer slaat om.
Het is mooi weer en we gaan fietsen eerst door de kloof Chris vind het prachtig ik soms best eng. Het lijkt hier en daar wel net of je door een gootje fiets met aan 2 kanten rotsen. We gaan helemaal om de berg heen en dat is soms een pittig kolletje. Maar echt de moeite waard want we zien weer hele andere dingen als verleden jaar. We eten in een dorpje wat. Nu met de rameldan is het wel overal stil in de eettentjes. s’Avonds komt de campingbaas ons vertellen dat het beter is om de ballonvaart nog een dagje uit te stellen want de verwachtingen voor de volgende ochtend vroeg zijn slechter. Goh wanneer heb ik dat meer gehoord. Ik zei al tegen Chris we krijgen nog eens een verbod om hier te komen.

slapen bij de politie in bursa

2009-09-16T01:36:00.000-07:00

Vrijdag 11sept. Slapen bij de politie op de stoep.
De markt was de moeite waard we hebben kleding gekocht en een koe. We nemen afscheid van ons gastgezin en gaan op weg naar Bursa. Een vreselijke slechte weg en weer regen. In Bursa komen we terecht in het cultuur park en staan naast een politie post. Ze rijden af en aan en elke keer zwaaien of effe de sirene aan de eerste keer schrok ik me rot en hun lachen. We gaan s’avonds de stad in en nu met de rameldan is het tot 23.00 druk in de stad.

Zaterdag 12 sept .Op pad het mobiele VVV van Bursa.
We gaan opnieuw naar de stad we bezoeken de moskee die niet heel bijzonder van kleur is . Het is een grote moskee met binnen een mooie fontein. Dat hadden we nog niet eerder gezien. Buiten staan er een aantal jongeren met een t- shirt aan Mobiel vvv. We raken aan de praat. Ze zijn allemaal 15 jaar en spreken goed Engels. Bursa is de eerste stad ter wereld met dit project geweldig hier kunnen veel steden en jongeren een voorbeeld aan nemen. Ze studeren allemaal en hebben grootse plannen voor de toekomst. We lopen met de van hun verder door de stad en ze laten ons een aantal bezienswaardigheden zien die we zonder hun niet hadden gevonden. Ze mogen absoluut niet mee winkels in want er mag geen indruk worden gewekt dat ze ergens provisie van krijgen. We nemen afscheid we hebben e-mail adressen uitgewisseld en als ze naar Nederland komen kunnen ze komen logeren. Chris koopt een voetbalshirt van Besitas niet omdat hij fan is maar het is het mooiste shirt! Mannenlogica. Als we bij de camper zijn omweer en weer regen. We gaan rijden richting Ankara. Komen op een parkeerplaats bij een benzine station terecht waar we slapen.

Zondag 13 sept Onder de indruk van Ataturk.
Omdat het mausoleum van Ataturk buiten de stad ligt gaan we er toch naar toe want de stad zelf willen we niet in. Het is een mooi aangelegd park en je moet door een beveiliging poortje. We verbazen ons dat we geen entree geld hoeven te betalen. Overal wordt de wacht gehouden en dit ziet er zeer indrukwekkend uit. Ze verblikken of blozen niet nou ik zou na een minuut al in de lach schieten. We lopen rond en bekijken het museum wat de moeite waars is. De sarcofaag van rood marmer is indrukwekkend met zijn 40 ton aan gewicht. We gaan verder rijden richting cappadocie de weg is weer heel slecht met gaten zo diep dat de navigator en Brum op de grond vielen. In Aksaray vinden we een camping een hele echte! Het kost wat 12 euro er wordt geen prijs in TL genoemd maar dan heb je ook wat: warm water, wc met wc papier, douche met warm water , afwas bakjes, een wasmachine met een draaischroef , en internet maar geen buren.

foto's

2009-09-10T09:50:00.001-07:00

schade aan de camper door de grieken

door de griekse canyon

aan boord van mijn boot

venetie van af de boot

we zijn onderweg.

2009-09-10T09:19:00.000-07:00

Woensdag 2 september.
Eindelijk gaan we vertrekken. We rijden om 15.30 weg en de km teller op 186080. Voor we echt weg rijden krijg ik een cadeau van Chris een nieuw fototoestel! OOh dat wordt wat maar ik heb tijd zat om te oefenen. We rijden tot Limburg ( Duitsland) en gaan daar ons toetje, ijsje eten en koffie drinken. We slapen in het dorp.
Donderdag 3 sept . Regen regen en nog eens regen.
Staan we voor een mooie picknick tafel waar we aan kunnen ontbijten regen. Dan maar in de camper eten. Onderweg gaat het zo te keer dat we voor ons een auto in de vangrail zien verdwijnen. Er wordt ook echt veel te hard gereden je ziet 50 meter voor je de auto’s al niet meer rijden. We doen het rustig aan en wanneer het droog is gaan op een parking eten maar bij de laatste hap regen. In Kempten zijn we even door het dorp gelopen want we waren het rijden nu al spuugzat!!!!In Oosterijk zijn we in het zelfde dorp terecht gekomen waar we verleden jaar op de terug weg hadden geslapen. Hebben we morgenochtend lekker vers brood want de bakker is op de hoek.
Vrijdag 4 sept . Lunchen voor een dichte supermarkt en voor 11 euro op een Italiaanse camping.
Het regent nog steeds jammer want we hadden ons verheugd op de mooie route door Tirol met een mooie strak blauwe lucht en een zonnetje. Op de valreep nog een boodschapgedaan in een supermarkt die daarna 1 ½ uur dicht ging. We blijven op de parkeerplaats staan om een broodje te eten en we liggen in een deuk wanneer er elke keer mensen voor de deur van de supermarkt staan en niet snappen waarom de deur niet open gaat net canded camera! Eindelijk wordt het droog en vinden we een camping aan een meer voor 11 euro en gaat ook de zon nog schijnen! We gaan nog even op het strandje liggen. Er zijn het weekeind roeiwedstrijden en de camping staat vol met kids die daaraan mee gaan doen . Nou als ze net zo hard roeien als dat ze praten zullen ze zeker winnen.
Zaterdag 5 sept. Naar de boot in Venetie . Eten op onze croks in het ala card restaurant.
We gaan helemaal binnendoor naar Venetië nu hopen dat we de haven snel vinden. Wonder boven wonder rijden we in 1 keer naar de haven en zijn we mooi op tijd. Het inchecken is zo gepiept en de juiste boot met camperdek ligt al op ons in de haven te wachten. Het is bijna eng! Want het drama van verleden jaar ligt ons nog vers in het geheugen. Ter compensatie voor die toestanden hebben we een gratis maaltijd gekregen maar dat moeten we aan boord nog even regelen en dat lukt en zo zitten we een paar uur later lekker te eten. We slapen in de camper en dat is wel heel prettig zo je eigen bedje. Het is wel slecht weer op zee en we worden zo in slaap geschommeld.
Zondag 6 sept . Stiekem koffie zetten en een eitje koken.
Na een douche ontbijtje. Je mag geen gas gebruiken maar daar houdt volgens mij niet iedereen zich aan wij ook niet gauw een keteltje water en eitjes koken anders is het geen zondag! Het is mooi weer dus gaan we lekker op het dek zitten. Maar er komt een donkere wolk aan en ja hoor regen! Maar het klaart weer op en de rest van de dag schijnt de zon en kunnen we lekker bruin worden. We zijn om 8 uur in Griekenland en we slapen in de haven want het is al donker dus heeft het geen zin om te gaan rijden. Er liggen Albanezen met kleine kinderen op de parkeerplaats te slapen. Ze zijn naar de haven gekomen om zo illegaal in Italië te komen. Dan moeten ze het wel heel slecht daar hebben om dat in te ruilen en op de stoep te gaan slapen.
Maandag 7 sept. Slapen bij de brandweer veiliger kan niet!
We rijden naar de Viskos kloof. Onderweg gaan we een broodje halen bij de bakker en daar werkt een meisje die Duits spreekt . Ze staat ons netjes te woord en wijst ons de weg. De weg er naar toe is mooi en volgens het boekje zijn hier weinig toeristen raar want het is de diepste kloof ter wereld. Het wandelpad er naar toe is best lastig en halverwege haak ik af ik vertrouw mijn schoenen niet en heb toch last van hoogte vrees. Ik loop nog liever de 4 daagse! Dus Chris gaat alleen. Terug worden we begeleid door een zwerfhond. We willen hem drinken geven maar echt dorst heeft hij niet. We rijden de E 90 naar Neapoli en eten eerst in het dorp. Chris gaat vragen bij de brandweer of we in het parkje mogen staan. Nee kom maar achter de kazerne veel veiliger! We lopen door het dorp en worden later door de brandweermannen uitgenodigd voor een kopje koffie. 2 praten er Engels en ze willen van alles weten over ons belasting systeem. Als we over de hondenbelasting vertellen rollen ze over de bank van het lachen. We gaan om 22.00 terug naar de camping nadat we 2 meloenen mee krijgen. We zijn onder de indruk van hun gastvrijheid wat een aardige Grieken. We zijn nog geen 2 minuten in de camper en een KLAP beng een stuk steen of wat dan ook tegen de camper! Chris naar buiten niemand te zien en meteen terug naar de brandweermannen die ook meteen op zoek gingen naar de dader maar weg. We moesten meteen aan de andere kant in het licht gaan staan en ze baalde dat ons dit gebeurde. Chris naar het politie bureau maar moest de volgende dag maar terug komen. Je weet dat dit je kan overkomen als je reist en vrij gaat staan maar het slaat natuurlijk nergens op. Misschien hebben ze gedacht dat we Turken waren met onze witte kentekenplaten achter op.
Dinsdag 8 sept. Naar Alexandroupoli.
We gaan over de tol en komen op de camping waar we verleden jaar ook hebben geslapen aan in Alexandroupoli .We doen een wasje en gaan boodschappen doen. We worden door de Nederlandse buren gewaarschuwd over de zware regen val in Turkije. We zien wel als de weg ophoud moeten we terug.
Woensdag 9 sept. Vogels spotten,roofjes kijken en schildpaddensoep.
Er is een delta gebied in de buurt waar heel veel vogels zitten. We gaan naar het informatie centrum en kopen een boekje met vogels. We gaan niet eerder terug voordat we ze allemaal gezien hebben!We zien gelijk een reiger en dan een ijsvogeltje en dan een die niet in het boekje staat dus dat is volgens ons een hele bijzondere! En dan zie ik ineens een hele bijzondere vogel een schildpad hhheeeeelllll hard rennen op het pad en nog en nog een dus we eten vanavond schildpaddensoep. We lopen een heel eind langs de delta en inderdaad we zien veel vogels en als ze gaan vliegen is het een prachtig gezicht. We gaan ook nog naar het Dadi wood en daar kun je roofvogels zien. We gaan met een busje naar boven en de chauffeur is een aso eerste klas hij begroet ons niet eens hij houd zijn hand op en dan blijkt dat we 3 euro moeten betalen. Dan gaat hij de hele weg ruzie zitten maken met zijn collega. Eenmaal boven komen we bij een uitkijkpost en dan kunnen we ze zien via een telelens gaaf om ze zo te zien zitten. Ze worden een keer in de week gevoerd dan krijgen ze een lekker kadaver voorgeschoteld. Zodoende komen ze steeds terug. Het wordt tijd om verder te gaan want we gaan vandaag nog de grens over. We zijn vrij laat in de middag bij de grens en nu maar hopen dat het snel gaat. Griekenland uit geen probleem. Turkije in gaat ook best snel alleen is het visum ineens 5 euro duurder! Maar dan zitten er nu wel mooie bloemetjes op. Als we eenmaal de grens over zijn is het al bijna donker dus moeten we snel een slaapplekje vinden. We komen bij een benzinestation en daar is een wc en douche.
donderdag 10 sept . Op bezoek Bij drh Boon!
We rijden naar de pont in Cenakkle we kopen een kaartje en dan is de verwarring groot waar en welke boot we nu moeten nemen. Maar naar 3 keer een rondje rijden komen we op de juiste boot. We weten de weg naar het adres waar we moeten zijn nog goed te vinden. We worden hartelijk begroet en de saté saus wordt goed ontvangen. We eten wat en gaan met Murat het dorp in en hij laat ons alles zien. Morgen naar de markt de grootste van de regio dus dat zal wel kippen en schapen kopen worden. We slapen op de parkeerplaats voor de deur.

alles gepakt

2009-09-01T15:10:00.000-07:00

eerste vakantiedag alles gepakt fietsen op de auto,en nog keeperstrainen gegeven en afsscheid genomen van mijn speelmaatjes en mijn zus een fijne vakantie in amerika gewenst.morgen gaan we verder inpakken en in de loop van de dag vertekken we.

We gaan weer op avontuur.

2009-08-16T08:44:00.000-07:00

Bijna is het weer zo ver de camper heeft 4 nieuwe schoenen gekregen van michelin,en er is een buiten douche gemonteerd.Dus nu zullen we wel helemaal geen camping meer zien.
Rob nog bedankt voor de tip!

De camper is in top conditie verzekeringen zijn altijd in orde alleen voor Jordanie moeten we een extra polis afsluiten.
De reis gaat richting Duitsland,Oosterijk via de dolle tieten,naar Venetie waar we met de boot over gaan naar Griekenland en naar Turkije rijden. Dan doorTurkije hoe? weten we nog niet.
Naar de grens van Syrie. We betalen een toeslag voor de diesel voor een week.
En gaan Jordanie in en daar kunnen we 2 weken zijn zolang loopt de verzekering.
Weer terug Syrie in weer toeslag voor de diesel en dan na een week weer Turkije in.
We hopen dat we meer info over overtochten via de boot kunnen krijgen zodat we niet weer het hele stuk terug moeten rijden. Via internet is het niet duidelijk dus gaan we wel in de haven shoppen als we aankomen in Venetie.
Dit is het plan maar in de praktijk zal het wel weer heel anders gaan maar dat is het leukste van het reizen in een camper.

Monique gaat het pieterpad fietsen.

2009-03-25T09:33:00.000-07:00

Woensdag 25 maart.
In december besloten dat ik voor A S isters Hope het pieterpad ga fietsen 574 km vanaf 2 april dit als alternatief omdat ik de wandeling in oktober niet kan lopen.
En ik wil geld blijven inzamelen want preventief onderzoek is heel hard nodig.
De slaapplaatsen zijn geregeld.Van Mijn schoonmoeder een donatie kaart voor vrienden op de fiets gekregen. Je slaapt dan in huiselijke kring voor 18 euro en een ontbijtje.
Het geld stroomt weer van alle kanten binnen. Mijn tassen verkopen goed. En het sponsorproject loopt ook goed mijn schoonzus heeft zelfs 190 euro bij elkaar gekregen .Dit dankzij de klanten van Misty Morning geweldig. Statiegeld bonnetjes bij A-H in Soest loopt goed.
De teller staat nu op 1592,o6!
Vandaag is mijn fiets naar de fietsenmaker voor onderhoud en de spaarpot is gemonteerd.
Nu is het bidden voor mooi weer want dat is toch wel een belangrijk iets als het maar droog is.
jullie kunnen ook op mijn hyve's http://babsenbalou.hyves.nl/ kijken.

we hebben weer geboekt.

2009-01-20T23:57:00.000-08:00

na toch wat twijfels hebben we de ferry geboekt het zat al bijna vol dus we moesten beslissen,het wordt 5sep van af venetie naar iggomanisa en 28 okt van patra weer naar venetie.doel van de reis veel zien,waar heen turkije ,serie,jordanie en weer richting huis. we gaan nu plannen maken en weer verlof sparen.

wat een kou

2008-10-28T15:37:00.000-07:00

We zijn nu 1 week thuis en we hebben het koud het is wel wennen. We zijn alles aan het schoonmaken en de was is bergen hoog.Onze honden leven nog balou is nu al 15 en gaat niet meer zo best maar ze is er nog. Is ze ook nog in de vijvergevallen en moet dit bijna met de dood bekopen gelukkig hebben we haar kunnen reden ik heb in haar oor gefluiterd niet dood gaan op bo ,s verjaardag.Dit heeft ze gehoord en ze is nu nog even bij ons.

10.000 km gereden.

2008-10-28T15:32:00.000-07:00

Vrijdag 17 okt
Niet best geslapen en ik word nu ook helemaal gek van dat geschommel van die boot. Het is jammer genoeg niet echt heel helder weer . Maar het is wel heel bijzonder om zo Venetië binnen te varen het lijkt wel Madurodam wij op zo’n grote boot en al die kleine bootje om ons heen en het uitzicht op de stad echt heel bijzonder. Het duurt vrij lang voor we eindelijk de boot af kunnen want er zit een vrachtwagen klem dit is ook logisch want het is echt m.m werk. We rijden de boot af en er is niet echt controle we gaan over een pier van 5 km en voor we het weten zitten we op de tol weg. We rijden door Italiaans Tirol wat echt heel mooi is veel mooier dan ik had verwacht. Dit is ook leuk voor zomaar een weekje. Of voor als we weer via Venetië richting Turkije gaan(zijn we al thuis!)We gaan boodschappen doen en we kwijlen bij al die lekkere dingen die we zien zoveel soorten vlees en dropjes , sla en heerlijke vleeswaren en broodjes in allerlei soorten wat een luxe. We slapen in een dorpje waar ik even de naam van kwijt ben. Om een uur of negen krijgen we een gratis concert van de blaaskapel van het dorp de bankdirecteur is jarig.
Zaterdag 18 okt
Het is 4 graden als we wakker worden brrrbbbrrb nu is het echt over met de zomer. We gaan in het dorp nog even brood halen en ik koop voor Bo een gekke reep met aapjes voor haar verjaardag hebben we toch wat. We gaan pas om 11.45 rijden lekker op tijd we moeten nog 835 km. We besluiten om in Koblenz te gaan eten schnitzel! Het is een hele mooie stad. We bellen nog even met Bo en die mist ons toch wel en is blij dat we naar huis komen. We slapen op de Duitse Eck de kruising van de Rijn en de Moezel.
Zondag 19 okt.
We worden wel op tijd wakker maar we hebben niet in de gaten dat we vanaf 8.00 moeten betalen voor parkeren! We gooien wat in de meter en gaan toch nog even het stadje in dat ene uurtje maakt ook niet meer uit. We weten zeker hier komen we nog wel een keer terug want het is echt een mooie statige Duitse stad. Als we over de dan eindelijk over de grens gaan hebben we precies 10.000 kilometer op de teller staan. We eten in Nederland een broodje en zijn om 15,00 thuis. Waar we begroet worden door onze Bo en de honden hebben zoiets van oh daar zijn ze weer. Het is heel raar om weer thuis te zijn en we hebben het ook koud . We vieren vast de verjaardag van Bo en zien zo ook gelijk de rest van de Family. We hebben er weer een avontuur op zitten en we weten zeker dit was niet voor de laatste keer Turkije maar dan gaan we heen ook met een boot. Wat ik ook heel fijn vind is dat we echt een rond reis hebben gemaakt en dus nooit een zelfde weg terug moesten. Morgen moet Chris zijn vakantiedagen voor 2009 op zijn werk doorgeven!!!!!!!!!!!!!!!

geen camperdeck!

2008-10-28T15:29:00.000-07:00

Donderdag 16okt
Chris gaat om 7 uur inchecken en komt met slecht nieuws terug we hebben een andere boot zonder camperdek ! Tuurlijk er zou eens wel wat volgens plan gaan altijd al we afhankelijk zijn van een ander dan gaat het mis. We moeten ook opschieten want we gaan eerder aan boord. Ik ben nog koffie aan het zetten voor straks. Het is ook niet duidelijk of we bij de camper mogen komen en ik pak dus maar snel een tas met spullen in. We krijgen wel een cabine met douche en wc. En we krijgen een bon om te ontbijten ter waarde van 2.50 p.p nou wat een service! We mogen wel bij de camper komen maar er is geen stroom voorziening nu is dit voor ons niet erg want de accu is nog redelijk vol maar we hadden wel gerekend op stroom. Later op de dag mochten we ineens weer niet bij de camper en dit gaf heel veel ergernis .We zijn niet de enige die baalde want niemand is te vrede want de boot waar we mee zouden gaan dat was een super de luxe boot. Ook geen internet verbinding en dat is helemaal balen want we wilde nog met Bo praten en de blog helemaal bij werken. We hadden ons best verheugd op deze mini cruise. Nu moeten we maar hopen dat de 24 uur snel voorbij gaan.

7 weken van huis

2008-10-28T15:25:00.000-07:00

Woensdag 15 okt 7 weken van huis.
We mogen tegen betaling tot 17.00op de camping blijven . We eten tussen de middag warm dan hoeven we vanavond alleen maar een broodje te eten. We ruimen de camper op en genieten nog van het mooie weer. Maar dan moeten we toch echt vertrekken richting Igoumenitsa waar we met de boot naar Italië Venetië gaan .We doen nog wat boodschappen want we mogen niet het gas aan op de boot dus kopen we wat eten voor de lunch morgen middag. We moeten even kijken waar we nu precies moeten zijn. We mogen al de haven in en parkeren de camper en gaan even kijken waar we moeten inchecken. Het is een leuk gezicht om te zien hoe de schepen geladen worden met al die vrachtwagens ze moeten achteruit door een smal stuk de boot op het gaat allemaal maar net. Er lopen een paar jongens uit waarschijnlijk Albanië die onder de vrachtwagens rollen om zich zo vast te klemmen en als verstekeling aan boord gaan. Zo’n domme actie is dit niet want zo blijkt later er is nergens paspoortcontrole je rijdt zo Italië in!

koffie 3 euro

2008-10-28T15:18:00.000-07:00

Maandag 13 okt
Pas om 10.00 wakker dat betekend dat ook al staan we vrij ons wel veilig voelen. We rijden een prachtige route via Ioannna naar de kust en vinden een camping aan het strand in Parga. Onderweg in de bergen was het behoorlijk koud. En ik heb mijn lange broek maar opgezocht maar met een stralende blauwe lucht en zon is er niets aan de hand ook kun je zien dat de herfst nu echt begint en dit geeft wel mooie kleuren aan de bergen dit hadden we nog nooit gezien. Om 17.00 verdwijnt de zon achter het bergje en dan word het wel fris. En met de schemer komen de muggen en hier word ik echt schijtziek van want ze prikken dwars door je kleding. We gaan lekker in bed een filmpje kijken.
Dinsdag 14 okt.
We lopen met onze Duitse buurman mee naar het dorp en dit is een mooie route dwars door een olijven plantage en de bomen hebben zelf allemaal kleine holletjes in hun stam gemaakt zodat ze hier water in kunnen bewaren zo knap weer van de natuur. Het is een leuk Grieks dorp we doen boodschappen die weer door een andere buurman die we treffen bij de supermarkt mee naar de camping gaan scheelt weer sjouwen. We lopen een beetje rond in het dorpje de prijzen hier zijn echt niet normaal 3 euro voor een koffie! Soms vond ik Turkije duur maar dat neem ik nu terug . We vinden de weg terug niet helemaal vlekkeloos maar we komen er uiteindelijk wel. We gaan nog lekker op het strand liggen de zee is wel koud maar ik duik er toch maar in. Nu kan het nog want morgen moeten we toch echt naar de boot!

meteora

2008-10-28T15:12:00.000-07:00

Zaterdag 11 okt
We rijden via Lasrissa naar Kalambaka, waar de heilige rotsen zijn met daar boven op de kloosters. Het is een gek gezicht zo ineens pats daar zijn de rotsen. De Duitse geoloog Al Philippson verklaard dat de rotsen zijn ontstaan door gruissteen afzetting van een bergstroompje dat duizenden jaren geleden uitmondde in een smalle maar diepe arm van een zee die toen der tijd de hele Thessalische vlakte bedekte. Veel mensen besloten zich terug te trekken op de hoge rotsen om zo dichtbij God te leven in gebed en geestelijke concentratie. We gaan op de camping staan en gaan s’middags het dorpje verkenen op de fiets.
Zondag 12 okt
Vandaag gaan we de kloosters bezoeken. Het grootste klooster Meteora en ook het bekendste we betalen 2 euro p.p (koopje) en gaan naar binnen het is wel erg druk maar eenmaal binnen merk je er niet zo veel meer van. Er zij een paar museums waar je kleding prachtige iconen en uit hout gesneden kruizen kunt bewonderen. Er is ook een oude keuken en eetzaal en een kerkje. Je hebt mooi uitzicht naar de andere kloosters. Het is echt heel bijzonder om dit te zien. Je kan je nauwelijks voorstellen dat ze hier zo gewoond hebben. In het andere klooster kunnen we zien hoe ze met een net de monniken vroeger naar boven hijsen nu worden er nog levensmiddelen via het net naar boven gehesen. Er is nu ook een kabelbaantje waar je mee naar het klooster kan. Ook hier is een mooi kerkje en lijkt het veel op het andere klooster dus we besluiten om nog even met de camper een eindje door te rijden om zo wel alle kloosters te zien van af de weg maar we bezoeken ze niet dit bewaren we voor een andere keer 2 van de 5 vinden we genoeg. We gaan in het dorp proberen of we internet kunnen scoren en jawel hoor dus we bellen even met het thuisfront, Ma en Anja we moeten lachen om de jongens als Anja zegt hier heb je Monique uit Griekenland word er doodleuk gezegd ken geen Monique in Griekenland! Nee Chris en Monique ooohhhh zeg dat dan! Eten in het dorp varkensvlees aan het spit en Chris gyros. En een ijsje bij de buren. We werken ons blog bij en omdat het al laat is gaan we niet terug naar de camping maar we slapen bij een benzine pomp. Het wordt wel kouder in de nachten.

kloosters

2008-10-28T15:05:00.000-07:00

Vrijdag 10 okt.
We gaan richting Larissa en komen langs het Nationaal park met de berg Olymbos dit is de hoogste berg in Griekenland 2917 meter hoog. In het dorpje is er een info punt maar dat is gesloten en er hangt een verwijzing naar het gemeente huis . Daar zijn ze uiteindelijk bereid om een gidsje te pakken en er wat uitleg bij te geven. Het valt ons op dat de Grieken niet zo behulpzaam zijn als de Turken. Er is een weg van 18 km naar het hoogste punt en onderweg kom je 2 kloosters tegen die je mag bezoeken ook vrouwen tjonge bof ik even. Het eerste klooster is helemaal gerestaureerd en ik moet wel een rok over mijn broek dragen er hangen mooie rokken klaar. Je kan een kaarsje branden ( tegen betaling) en op een briefje schrijf je dan voor je dit doet ik denk dat de monniken later dit in een gebed opzeggen want de briefjes worden af en toe weggehaald. Langs de weg in Griekenland staan ook overal kleine kapelletjes met brandende kaarsjes we denken dat ze op punten staan waar iemand dodelijk is verongelukt. Als we de berg verder op rijden komen we bij een afslag naar een ander klooster dit is een grind pad en gaat behoorlijk naar beneden. Maar het is zeker de moeite waard. Er word hard gewerkt ze zijn het helemaal aan het restaureren er wonen wel een paar monniken. De kerk is heel mooi van binnen het hout snijwerk is werkelijk monniken werk geweest ik heb nog nooit zo mooi houtsnijwerk gezien er hangt ook een hele mooie kroonluchter. We lopen naar de holy cave en de holy River. Bij de rivier staat een bordje dat je ,je er niet in mag wassen omdat het drinkwater is. Op het bruggetje staat een Nederlandse vogelaar die ons wat over vogels verteld en nog wat tips geeft wat er nog meer voor moois te zien is in de buurt. De holy cave is een kapelletje in een rots met wat prentjes en er brand altijd een kaars deze was net aangestoken door de monnik die ons vooruit liep. Terug bij de camper vinden we een boekje onder de ruiten wisser van de vogelaar en zo zien we dat er ook klooster zijn boven op kale rotsen. We slapen in het dorp.

bo heeft ongelukje gehad

2008-10-28T15:01:00.000-07:00

Donderdag 9 okt.
Niemand heeft zich er druk om gemaakt dat wij illegaal gekampeerd hebben in Olimpiade. We gaan naar Nea Roda waar we moeten ontdekken hoe we bij die 22 kloosters kunnen komen bij Athos-Agio Oros. We bedenken dat we dat wel op de fiets kunnen doen. We hebben geen reisboek over Griekenland dus we moeten zelf maar een beetje gissen hoe of wat maar er is altijd wel een leuke Griek in de buurt die ons kan vertellen hoe of wat. Dus ik vraag hoe kom ik bij die kloosters nou zegt hij jij komt daar helemaal niet! Hoezo kom ik daar niet ? Omdat je een vrouw bent! PARDON. Er zijn 22 kloosters en er wonen ongeveer 2500 monniken nou gezellig. Je kan ook met een boot erlangs varen en het zo bekijken. Nou als ik er niet op mag hoef ik het ook niet vanaf een boot te zien. ( later spraken we meer vrouwen hier over en die dachten er net zo over.) We rijden weer een stukje de zelfde weg terug en gaan bij Stratoni via de bergen naar Thessaloniki mooie route we gaan dwars de stad wat niet de bedoeling was richting Katerini. We vinden een camping er is niemand maar volgens andere Nederlanders komt er de volgende ochtend wel iemand geld halen. Na het avond eten krijgen we een telefoontje van Bo dat ze een ongeluk met de scooter heeft gehad. We gaan snel onder de douche en gooien de wc leeg en vertrekken naar het dorp om daar in het internetcafé met Bo te kunnen bellen. Dit is wel even schrikken maar behalve een blauwe knie valt het gelukkig wel mee. Dan is het wel een behoorlijke afstand met het thuisfront gelukkig is Oma en Frans thuis dus kunnen die de eerste hulp bij ongelukken verlenen. We gaan niet terug naar de camping maar slapen in het dorp.

2008-10-28T14:57:00.000-07:00

Woensdag 8 okt. 6 weken weg.
Vandaag gaan we richting Kavala . Eerst boodschappen doen bij en we proberen internet te scoren maar geen geluk. In Kavala parkeren we de camper en lopen naar het oudste gedeelte van de stad. Leuke kleine straatjes en we lopen naar het kasteel dit zijn ze aan het verbouwen en ik weet zeker over 10 jaar zal het prachtig zijn we hebben zo mooi uitzicht op de stad. Ze zijn ergens een huis aan het bouwen of verbouwen en midden in het straatje staat een grote vracht auto om beton te storten en dan is gelijk de straat totaal geblokkeerd en kun je geen kant meer op maar en is voor een paar uur zo’n wijk onbereikbaar maar wij zijn lopend dus nergens last van. Zie ik opeens iets lopen waarvan ik hoop dat het een klein katje is of een cavia die is los gebroken nee is het een rat en die slome kat die daar ligt kijkt alleen even op! Maar om zijn ego te redden loopt hij er uiteindelijk toch maar achter aan maar de rat is niet onder de indruk nou wij wel brrrr bah! We gaan vrij staan want er zijn al veel campings dicht. Er staat een bord dat je er niet mag kamperen maar zoals we later horen in Griekenland hebben ze regels gemaakt om te overtreden dit bevalt ons wel.

richting griekenland

2008-10-28T14:51:00.000-07:00

Maandag 6 okt dinsdag okt
Vandaag gaan we met de pont over naar Ecabat we verlaten dus Klein Azie. In Kesan gaan we het dorp in om nog een keer Turkije op snuiven. Ik koop in een echt handwerkwinkeltje nog wat typisch Turks lint voor mijn tassen project. En dan gaan we toch echt naar de Griekse grens.
Turkije uit geen probleem behalve dat er iemand niet in zijn hok zat en wij daarom door reden maar we moesten terug want we zo lopen we ook een stempel mis. Dus in zijn achter uit! Een krabbel in ons paspoort en we mogen door een stukje niemand land over een brug. Griekenland in zou geen probleem moeten zijn nou mooi niet de camper open kastjes open boven de slaapzakken aan de kant en de kist met eten open maar hij kon niets vinden .Ik weet niet wat hij zocht maar vooruit maar weer kom je verdorie als Europeaan Grieken land niet zomaar in Gekkenhuis! Na 75770 km zitten we in Griekenland. Gelijk tanken want hier is de diesel goedkoper. In Alexandroupolis een camping gevonden weer aan het strand. Het stikt hier van de katten echt niet normaal ze gaan zelfs op de campingstoelen zitten. Ik heb een mooi wapen gevonden. We hebben een soort plantenspuit mee en als ik maar goed richt en ze nat spuit dan gaan ze wel even weg. Er loopt ook een kitten van een paar weken rond en die gaat steeds in de camper zitten dus die jaag ik er met een slipper uit wat een beestenboel. Er is een hele mooie zonsondergang daar kan Cide nog een puntje aan zuigen! We blijven een dagje want we zitten goed op schema ik vraag me af o we niet beter langer in Turkije hadden kunnen blijven want tot nu toe vind ik er niets aan Griekenland. En het is hier hartstikke duur 6 eieren voor 2,60 euro. In de haven zijn de vissers terug en ze verkopen daar aan de lokale bevolking hun vangst sommige vissen leven nog bah. We gaan in de middag lekker op het strand liggen.

op bezoek bij kennis van frans dr. boon

2008-10-12T07:36:00.000-07:00

Zondag 5 okt
Vroeg wakker en geen muggen. We gaan naar Troye. Het is wel slecht weer regen maar we laten ons niet kisten. Bij Troye aangekomen doen we onze regen jassen maar aan en gaan naar binnen na 3 minuten is het droog. Het paard valt tegen want in de film ziet het er anders uit. De ‘stad’ Troye is wel interessant om te zien wat er nog van over is. De zon schijnt weer en na een uur te hebben rond gelopen hebben we het gezien. We rijden naar Canakkele en doen eerst boodschappen bij de Kippa onze favoriete supermarkt daar heb ik toetjes ontdekt ( wat volgens mij gebakjes zijn) We gaan op zoek naar de vriend van Frans wat die woont hier in het dorp. We vinden zijn appartement en worden hartelijk ontvangen. We krijgen een bad van Turkse gastvrijheid. We moten eten en eigenlijk ook blijven slapen maar we slapen liever in de camper. Ik mag een wasje draaien en we kunnen via zijn computer met Bo en Frans en Tiny praten. S’ morgens moeten we ontbijten en kunnen wij douchen wat een luxe. We gaan met de pont over en verlaten dus Azië.

dierendag bril monique wordt door hond gepikt.

2008-10-12T07:35:00.000-07:00

Zaterdag 4 okt Dierendag!
Ik hoop dat Bo er aan denkt om de honden een extra knuffel te geven maar Bo verwend en knuffelt ze al veel te veel dus dit komt wel goed.
We blijven want het is mooi weer. We lezen en luieren lekker op het strand. Er loopt een hond op het strand en die vind het wel gezellig om met Chris te zwemmen geen gezicht. Ik ga drinkwater en een koekje voor hem halen en dit smaakt hem goed. Met mij wil hij niet zwemmen en als dank voor het koekje pakt hij mijn zonnen bril in zijn bek en loopt weg! Ik erachteraan want het is een duur verjaardag cadeau maar Chris moet er aan te pas komen en lukt het uiteindelijk om de bril te pakken wat een maf beest. Een paar tellen later valt hij op het strand naast me in slaap. We gaan voor het eten nog een rondje door het dorp. We worden helemaal gek van de muggen en nu hebben we een spuitbus gekocht dus hopen dat ze nu massaal dood neer vallen (en dat op dierendag.)

armoede dichtbij europa

2008-10-12T07:33:00.000-07:00

Vrijdag 3 okt
Laat wakker omdat we slecht hebben geslapen het heeft ook behoorlijk geregend en nu is het bewolkt. We rijden naar Acay waar Chris in een Levis Outlet store een broek koopt voor dames hebben ze niet veel. In het dorp niet zoveel te zien. We gaan een Pide eten want dat staat op Chris zijn lijstje. Het is een soort Pizza calzone maar dan anders. We zijn op aanraden van een Turk die Duits spreekt naar dit restaurantje gebracht. Het is vrijdag biddag en dan gaat die haleluja jutteperen toch te keer , en wij zitten naast de Moskee! Op de markt koop ik twee handgemaakte kleedjes die had ik al eens eerder gezien maar nu voor veel minder geld. De kooplieden staan even niet achter hun kraampje want ze zijn ook bidden er is een moskee op het markt plein dus als ze geluk hebben dan let de buurman op! We rijden naar Asos waar boven op een heuvel een Romeins toestandje staat. Het uitzicht is prachtig. Het dorpje is piepklein en weer zitten er overal vrouwen met handel op de straat . Via een toeristische route naar Dylan. Onderweg komen we door dorpen niet te geloven wat een armoede nou die mensen hebben geen douche als ze al stromend water hebben en we vermoeden zelfs dat er woningen bij zijn waar geen toilet is. Want er zij overal openbaren toiletten en dat is niet voor toeristen. Hooguit ook voor voorbijgangers. Overal zitten vrouwen langs de weg die de hele dag op het land hebben gewerkt, bonen plukken, en wachten om opgehaald te worden niet op een busje nee op een tractor met een kar er achter waar ze dan op zitten. Ze lachen allemaal vriendelijk en zwaaien naar ons en het lijkt er op dat ze onderling enorm veel lol hebben. Ze brengen de bonen naar een centraal punt en daar word het verkocht en in grote vrachtwagens naar de stad gereden. Dit beeld van die vrouwen op de kar zal nog lang op mijn netvlies staan vooral als ik in mijn auto op weg naar mijn werk ben!We vinden een plek op het strand. In de verte flitst het behoorlijk en het duurt niet lang en het omweer breekt los en een knal zo hard niet normaal. Als het morgen mooi weer is blijven we een dagje.

vrij kamperen in oren

2008-10-12T07:30:00.000-07:00

Donderdag 2 oktDe temperatuur is wat gezakt maar nog steeds zon. We gaan naar Ayvalik een vissersdorp we parkeren een heel eind buiten het dorp omdat het zo druk is er is markt en gaan op de fiets terug. In het dorp zijn piep kleine straatjes en elk huisje heeft een andere kleur. Het stikt er van de katten die in de stinkende vuilcontainers wroeten en er ligt ergens in een hoekje een nestje van een paar dagen op een kussen. De markt is leuk maar er wordt veel troep verkocht we eten bij een fastfood tentje voor weinig een hamburger menu voor 3.20tl (1.85euro) We vinden een strandje bij Oren en daar is een hotel wat leeg staat dus gaan we daar op de parkeerplaats staan met alweer uitzicht op zee. Jammer dat we s’nachts wel veel last hebben van de jongeren die een biertje komen drinken dit is geen probleem maar de muziek die ze er bij draaien is niet te pruimen

langs de katoen velden

2008-10-09T13:07:00.000-07:00

Woensdag 1 okt 5 weken van huis.
We rijden een toeristische route (Salihli,Soma)naar Bergeman. We gaan om Izmir want Chris heeft geen zin om dwars door de stad te rijden. We doen dit wel een andere keer. Bodrum en Efes hebben we al eens gezien Kussadasi bewaren we ook voor een volgende keer. We komen langs katoenplantages en ik moet natuurlijk weer katoen jatten. Later blijkt dat het overal langs de weg ligt dus kun je het zo oprapen maar zelf plukken is leuker en nu heb ik mooi witte katoen. In Bergeman schijnt nog wel wat interessants te zitten maar we hebben er eigenlijk geen zin in en gaan naar een camping. Er is niemand en uiteindelijk word er een campingbaas opgetrommeld en die vraagt 30 TL( 18 euro) is hij gek geworden of zo? Hij wil wel zakken nou de groeten we gaan wel vrij staan. Dus hebben we op het strand geslapen in Dikili. We stonden wel precies op de route van de koeien die naar stal moesten want ze liepen strak langs de camper. De koeien dragen allemaal mooi kettingen heel grappig.

pamukkale

2008-09-30T11:05:00.000-07:00

Dinsdag 30 September
We vertrekken vroeg en het is behoorlijk warm maar hoe verder we het binnenland in komen hoe meer de temperatuur gaat zakken het blijft 15 gr. Ik vind dat raar want juist in het binnenland verwacht je hogere temperaturen. Maar de zon schijnt dus niets aan de hand. Onderweg komen we veel vol gepropte oude auto’s tegen met 6 tot 8 personen en kinderen voorin die allemaal naar Familie gaan om het suiker feest te vieren. Helaas loopt dit voor een gezin afschuwelijk af want we zien een vreselijk ongeluk met een bus. Bij Pamukkale aangekomen eerst eens kijken hoe het in zijn werk gaat . Het is 16.00 dus we vragen ons af of het niet beter is om morgenochtend naar binnen te gaan. Een bord met enige info over openingstijden is hier geen overbodige luxe! We gaan eerst naar een camping die om de hoek ligt en dan worden we wat wijzer want nu blijkt dat het museum en hotel waar je kunt zwemmen tot 17.00 open is maar dat je 24 uur per dag naar de kalksteenterrassen kunt. We besluiten om te gaan en dit blijkt later de juiste keus te zijn want bij zonsondergang is het weer heel anders en in het donker is het ook heel mooi om te zien dus 3 vliegen in een klap. Als je via het dorp naar de ingang gaat moet je op je blote voeten door het warme watertje van 35 gr naar boven lopen. Dit voelt heel prettig behalve als net je blaar op instorten staat! Maar het is heel bijzonder. Eenmaal boven komen we langs een pad naar weer andere terrassen en die zij nog mooier. Direct ernaast liggen ruines van het antieke Hierapolis die de Unesco samen met de kalksteenterrassen tot cultureel werelderfgoed heeft verklaard. We moeten ook op onze blote voetjes weer terug alleen nu is de zon weg dus best fris. Ik speel vals want ik doe stiekem mijn schoenen aan en weer gauw uit net voor de uitgang. Het was echt iets heel bijzonders en we hebben genoeg gefilmd en foto’s gemaakt want anders snapt het thuisfront er niets van. In het dorp een broodje gegeten en op weg naar de camper een puppy van 3 maanden gered het mormel zat in het donker midden op het kruispunt nou dat is in Turkije niet slim dus hem opgepakt en op de stoep gezet gelukkig liep hij met wat kinderen mee naar een restaurant en niet terug naar het kruispunt.

kas

2008-09-30T11:01:00.000-07:00

myra

2008-09-30T10:44:00.000-07:00

Zondag 28 September
Over 3 weken moeten al weer thuis zijn nu gaat het ineens snel!
Op weg naar naar Myra waar St Nicholas bisschop is geweest. Hij is geboren in Patra. Na zijn dood is hij in Myra begraven in een klein kerkje en daar is het graf leeg geroofd. Wat moet je nu met een dode Sinterklaas. Nu is er in Myra een museum waar je de graftombes in de bergen kunt zien hoe hoger je werd begraven hoe belangrijker je was. Er is ook en Theater en daar is het weer andersom. Iemand met status zit beneden en het gewone volk zat boven in ( waar je volgens mij het beste zit!)Het museum valt een beetje tegen omdat je eigenlijk de graftombes ook vanaf de parkeerplaats kunt zien. We rijden door naar Kas waar we de camping uit het boek vinden! Het is een terras camping en we staan boven aan met uitzicht op zee er is geen strand maar ze hebben vlonders gemaakt waar je op bedjes kan liggen en een groot vlot waar je vanaf kunt springen in de zee. Het ziet er erg leuk uit. Er staan ook veel Turken in kleine tentjes dit is voor het eerst dat we dat zien. Het zijn een beetje van die alternatievelingen. We besluiten om hier een dagje te blijven ondanks dat het een ‘dure’ camping is met koud douche. We gaan het dorp in op de fiets en vinden de bijzondere graftombe midden in het dorp met de 4 leeuwen koppen. Er zijn veel winkeltjes van kunstenaars erg leuk ik koop een gekke armband. We gaan in de middag lekker in de zon liggen op zo’n luxe bedje net vakantie. Nog even van de zee genieten want morgen gaan we het binnenland in naar Pamukkale de wereldberoemde kalksteenterrassen ( pamuk =Turks voor katoen of sneewwit)

Dinsdag 23 september.

2008-09-28T12:51:00.000-07:00

Het is alweer mooi weer en we besluiten om nog en dag te blijven. Tijdens de koffie komt Chris na 3 keer checken erachter dat het 23 september is ik twijfel nog en dan kom ik erachter dat ik in mijn dagboek een fout heb gemaakt. Nou doen we het nog een keer over maar we zeggen niets tegen de buren!

Twee dagen 20 jaar getrouwd

2008-09-28T12:39:00.000-07:00

Maandag 23 september 20 jaar getrouwd. Het is mooi weer dus we blijven een dagje luieren op ons strand. Als we op een vlot op de zee zitten 50 meten uit de kust horen we inens een bonk tegen het vlot oja nu gaat het gebeuren het monster komt naar boven! Maar nee hoor het was een schidpad die even een luchtje kwam scheppen. Het was wel een grootte. Later hoorde we dat de schildpadden niet veel meer daar in die baai komen omdat ze met de weg bezig zijn en door de trilling in zee weg blijven dus we hadden echt geluk. We hebben de hele dag lekker niets gedaan alleen wat gelezen.We zijn s'avonds in het restaurant gaan eten en kregen we van de buurtjes een toetje. Een bordje fruit met een kaarsje erg lief.

De weergoden zijn niet met ons!

2008-09-28T11:46:00.000-07:00

Vandaag vroeg op want om 6.50 worden we opgehaald om met de ballon mee te gaan. Het waait hard en ik voel af en toe een spatje regen. We staan netjes voor de camping te wachten en daar komt het busje aan .Niet om ons op te halen maar om te vertellen dat voor het eerst in 3 maanden de tweede vaart niet door gaat te veel wind! Normaal varen er 40 ballonnen nu maar 11. En de beter maatschappijen nemen gewoon geen risico en blijven dan ook aan de grond! En met zoveel bewolking zie je ook niet veel, en volgens de camping baas zou het slechte weer 4 dagen aanhouden dus wachten op beter weer daar hebben we geen tijd voor. Maar als we ooit misschien met Kangaroe reizen terug komen dan proberen we gewoon opnieuw en reserveren we via de camping eigenaar. We waren nu vroeg om weer verder te reizen en zijn eerst naar Derinkuyu gereden naar een onderegrondse stad. Ze hadden daar een gangen stelsel van 20 verdiepingen 85 meter diep er zouden 100000 christenen in noodsituaties tijdelijk gewoond hebben. Als ze moesten vluchten voor de vijand. Een molensteen van 500 kilo kon door 2 personen het hele gangenstelsel afsluiten.Chris heeft nog een Duitser met hartproblemen moeten redden. Door de smalle gangen en constant gebukt lopen komen veel oudere mensen in de problemen. Bij de uitgang zaten ze met z'n alle bij te komen.En zeiden nemals wieder! Het zou niet onverstandig zijn om net zo als bij de Pyton in de Efteling een bord te plaatsen bij de ingang om mensen te waarschuwen. Door het binnenland richting Mersin, weer heel veel armoede gezien de welvaart is hier nog niet ontdekt. Hier is ook niets voor toeristen. Ze verbouwen aardappels en dit word per 10 kilo aan de weg verkocht. Kunnen we het hele jaar nog van eten. De weg werd slecht en we moesten afdalen door een hooggebergte. Door de regen moesten we ook voorzichtig rijden maar gelukkig ook een stuk tolweg en onze tolkaart doet het ook nog. Bij een camping aangekomen aan de kust ontdekken we een andere mentaliteit. Het was hem teveel moeite om ons te woord te staan en vroeg hoeveel personen? En brulde 25 TL normaal 33TL nou mooi niet dan gaan we wel ergens vrij staan. We zijn hem achteraf dankbaar want de volgende camping leek op een Bounty eiland. Voor 20 TL hadden we een prive strand met 2 ligstoelen voor de deur picknik tafel en boompje voor de schaduw. Afstand van camper naar zee 8 meter. Het is een boerencamping want er lopen kippen konijnen katten en een hond dus keus genoeg wat er vanavond in de pan gaat!

verhuisd

2008-09-28T11:20:00.000-07:00

Vandaag gaan we met de camper het gebied verkennen. We gaan van Urgup naar Avanos ,Nevsehir en terug naar Urgup we hebben nu veel van het gebied gezien maar natuurlijk nog lang niet alles maar dat is in 3 dagen ook niet te doen maar we bewaren nog wat voor later.En het lijkt ook heel veel op elkaar. En je kunt het niet omschrijven dit moet je met eigen ogen zien. We hebben vandaag boodschappen in een supermarkt gedaan waar je alleen maar vreterijen kunt kopen en dat hebben we dus ook gedaan. s' Avonds komen we er achter dat we geen aardappels groenten vlees hebben! Internet gepikt van een kazerne waar we weg gestuurd worden omdat we niet mogen parkeren we stonden al een uur en hadden aleen broodje gegeten en met Ma gebeld. Ze hebben waarschijnlijk een uur naar iemand gezocht die engels spreekt om ons weg te sturen! Op de Kaya camping aangekomen ( dit moet de mooiste camping van Turkije zijn)wilde we zwemmen maar het werd bewolkt en het ging hard waaien.

onze foto album op Picasa

2008-09-23T23:14:00.000-07:00

http://picasaweb.google.com/chrismobovakantie/ChrisEnMoniqueCamperReizen?authkey=wouRc9dVJqs#

luchtballonnen

2008-09-23T09:17:00.000-07:00

Vrijdag
Vroeg wakker want de luchtballonnen gaan heel laag over de camping. Het is een prachtig gezicht dit wil ook zo graag. Maar ik vind het ook doodeng we gaan kijken of we kunnen boeken voor een leuk prijsje. We zijn op de fiets het gebied gaan verkennen dit word zelfs door de reisboeken aan geraden dus doen wij eens niet iets heel bijzonders. We gaan eerst door het dorp en daar een klim naar boven naar een uitzicht punt met allemaal kraampjes. Het tufsteenlandschap is zo bijzonder vanwege de bizarre landschappen die zijn ontstaan door erosie. Je blijft kijken en van af elke kant en hoogte is het heel bijzonder. Het is heel helder weer en je kan dus heel ver kijken. We gaan verder omhoog en in het volgende dorpje naar het kasteel. Daar kun je helemaal boven op klimmen en nu kun je echt de hele vallei zien. Je wil alleen maar blijven kijken en zeker weten dat je dit nooit meer vergeet we hebben veel foto’s en film gemaakt. Terug naar het dorp en naar het openluchtmuseum. Wij naar binnen maar we waren niet de enigste hele bussen vol. Het zijn allemaal kleine kerkjes die in de rotsen zijn uitgehakt en sommige hebben mooie Fresco’s die zijn gemaakt door christenen die later verjaagd en vermoord zijn. Chris werd niet goed van al die bejaarden en uiteindelijk is hij maar naar de uitgang gegaan en de helft dus gemist! Hij heeft zijn beklag kunnen doen en er was een Engels sprekende Turk en Chris kreeg een vrijkaartje voor de volgende ochtend vroeg. Toen kwam het gesprek op ballonvaren en hij had een vriend die het voor een mooi prijsje kon regelen. Dit bleek op de camping te zijn die we niet konden vinden want aan de andere kant was het bord weg omdat ze met de weg bezig waren. Gelukkig het lag niet aan ons. We hebben geboekt en zondagochtend gaan we met de ballon mee. Terug bij het museum want de Turk had even voor taxi gespeeld was het zo rustig dat we als nog naar binnen zijn gegaan en we dus nog alles hebben gezien.

monique ziet armoede

2008-09-23T09:07:00.000-07:00

DonderdagSlecht geslapen want een randdebiel vond het nodig om midden in de nacht de radio eens flink hard aan te zetten. Nu is het dubbel zo erg als het van die vreselijke Turkse Fans Bauer muziek is. Op de zelfde parkeerplaats bivakkeerde een gezin met 3 kleine kinderen .Ze sliepen in een gewone auto en niet in een luxe camper zoals wij. Ze kookte op hout en met doeken hadden ze een soort kamertje gemaakt. Ik kan hier niet zo goed tegen en ik vraag me dan af hoe heeft dit zo kunnen gebeuren?Chris had een goed idee als we weg gaan geef je een paar van onze omkoopschandaal cadeautjes.( die hadden we gekocht in geval van nood als we in een dorp geen slaapplek of iets konden vinden zodat we als bedankje wat voor de kinderen konden achter laten.) Dus ik naar die mensen toe gelopen en in eerste instantie hadden zoiets van wat komt die vrouw doen? Maar al gauw begrepen ze het en toen ik de bellenblaas voor deed en er een op mijn neus kapot spatte was het ijs gebroken. Er werd mij eten aangeboden ( ze hadden al zo veel) maar ik heb het heel vriendelijk afgewezen. Maar het feit dat ze gelijk wat terug wilde geven was voor mij toch heel bijzonder als je al zo weinig hebt. Hier kunnen wij en vele andere nog heel veel van leren. In Kaysrei aangekomen de camper in een woonwijk geparkeerd en met de fiets verder . Mooie stad het is een echte handels stad en de mensen hebben het hier goed er komen niet zo veel toeristen. Het is een moderne stad met hier en daar nog wat overblijfselen van lang gleden. Zo ook de bazaar we stonden wat om ons heen te kijken en werden aan gesproken door een jonge Turk die vroeg of hij ons mocht rondleiden want hij wilde zijn Engels zo graag in praktijk brengen Wij zeiden gelijk als je wat van ons wilt geld of wat dan ook dan zijn we er niet van gediend. Nee dat was niet de bedoeling. Hij liet ons nog 2 andere oude bazaars zien en een pleintje waar ze de wol van de schapen verhandelen heel apart en daar kwamen in een bazaar met alleen maar tapijten en ja hoor heeeel toevallig was zijn oom daar met een winkeltje en we moesten vooral even thee drinken. Ik meteen we kopen toch geen kleed van wegen onze honden. Nee alleen maar thee drinken nou na 5 minuten begon het verkoop praatje en ik ben helemaal uit mijn dak gegaan. Ik heb daar geen vrienden gemaakt Chris zegt dan maak je niet druk. Mij gaat het er om dat ik al van te voren die Turk had gewaarschuwd .In Goreme aangekomen konden we de camping niet vinden ( ook voor het eerst) Maar er was nog een andere camping en daar werden we welkom geheten door een Engels sprekende camping baas en kregen we uitleg over het gebied Cappadocie. Er ligt een nest van 10 kleine puppies tegen het toiletgebouw maar ze zijn gelukkig te klein om mee naar huis te nemen. Snel de was gedaan want we hebben geen schone handdoek meer over

camper onder de teer

2008-09-23T09:05:00.000-07:00

Woensdag 17 September.
Vroeg wakker met America gebeld hoe het met de andere wereld reizigers was. Nu naar Sivas om zo naar cappedocie te gaan. We hebben een afslag gemist en dus een heel stuk terug rijden maar dan zien we het van twee kanten!!!! Aangehouden door de verkeerspolitie want we reden te hard 91 moeilijk doen om 1 km? Nee ze dachten dat we een minibus waren en die mogen 80 km maar Chris het ANWB handboek erbij en laten zien dat we gordels achterin hebben 100 maal excuus en we mochten verder en nog even kort over voetbal in Nederland oh van Hooidonk nou toen was alles goed!In een dorp onderweg brood gekocht en daar zijn we echt een bezienswaardigheid maar de kinderen spraken een woordje Engels: money nou als je er dan een wat geeft heb je het hele dorp op je nek dus maar een broodje en 8 eitjes gekocht. We waren onderweg over een net geasfalteerde weg gereden en de hele auto zat onder hoe krijgen we dit schoon? Bij een benzine station in Sivas met diesel ingesmeerd en het ergste was eraf en stinken niet normaal nog een spuitbus gekocht en daarmee nog wat weg kunnen krijgen. Het dorp in op de fiets maar het loopt weer tegen etenstijd en dan worden ze gek. Zo gek dat ik bijna aangereden ben op de fiets wat een mafkezen. We wilde wat eten maar het was overal zo druk en ik had het gevoel dat als ik 1 meter bij mijn fiets vandaan ben dat hij weg of kaal geplukt is. Dit is de eerste keer dat we het niet veilig vinden. Dus maar terug naar de camper en zelf gekookt. We hebben onze nummerplaten afgedekt voor de zodat ze niet zo snel konden zien waar we vandaan komen.

Aya sofia

2008-09-20T11:54:00.000-07:00

Maandag 16 September.
We gaan vandaag het dorp in en een beetje rond kijken want het museum is op maandag dicht. Ook zo iets we willen een museum jaar kaart kopen want dat is voor ons heel aantrekkelijk. Maar dat is alleen voor de Turken hoe bedoel je discriminatie ik weet niet hoe dit in Nederland is maar als die regel ook bij ons geld vind ik het een belachelijk systeem. In het dorp was het een gekkenhuis met de dollemussen . We hebben de camper ergens kunnen parkeren en zijn lopend het dorp ingegaan. Toch weer heel anders als vele andere dorpen maar wel een heel modern winkelcentrum en een oude bazaar. Chris heeft een mooie zonnebril gekocht die hier een stuk voordeliger is. We merken voor het eerst iets van de rameldan want heel veel eet tenten zijn gewoon dicht maar in een straatje achteraf was een fast food open.
De volgende ochtend vroeg op want we hebben een druk programma. Eerst naar Aya Sofia is een kerk gesticht door de Grieken waar nog mooie Freso’ s te zien zijn. Heel bijzonder en de moeite waard om er een dagje voor te wachten. Nu gaan we door naar het Sumelaklooster in de bergen. Eerst betaal je om in het Nationale park te komen en dan vertellen ze je niet dat het beter is om beneden te parkeren dan met de auto naar boven te rijden. Ik heb met dicht geknepen billen in de camper gezeten meer wil ik er niet over kwijt! De camper maar geparkeerd want ze waren met de weg bezig eerst gedraaid ging ook zo makkelijk als er een auto achter ons zou parkeren kwamen we niet meer weg. Het klooster is uit de 4 de eeuw gesticht door 2 Griekse monniken. Het was echt bijzonder we hadden zoiets ook al in Spanje gezien maar toch weer heel anders en ongelooflijk dat er mensen hebben gewoond. En hoe ze al die stenen omhoog hebben gekregen. Op de terug weg bij een beekje gegeten en Chris even gezwommen. Nu op weg naar Cappadocie. In Erzincan bij een benzine pomp gevraagd of het goed was als we daar overnachten want het was alweer bijna donker . Geen probleem ze waren net aan het eten en we moesten vooral mee eten en thee drinken. Er werd een Turk van stal gehaald die Nederlands spreekt .

4253 km van huis

2008-09-20T11:47:00.000-07:00

Van Sinop naar Trabzon.
Vandaag hoeven we niet ver te reizen. In Trabzon aangekomen snel voor het bord een foto gemaakt want dit is voor deze vakantie het meest oostelijke doel. We hebben er nu 4253 km op zitten In 19 dagen we hebben het rustig aan gedaan en alles wat we wilde zien ook gezien. We hadden niet verwacht dat er ook zulke mooie ritten tussen zitten. Alleen de wegen zijn soms vreselijk en ze zijn overal bezig met de weg op zich prima alleen voor ons lastig.Het waait heel hard en het de luchtvochtigheid is erg hoog. We zijn op zoek gegaan naar de camping die we via een Turk in Nederland hadden opgekregen en het is familie van hem en hij zou in September ook in Turkije zijn. Nou niemand bij de camping wat ook geen camping was begreep er iets van en niemand sprak Engels nou de groeten we gaan weer. Maar waar gaan we nu slapen en nog 35 minuten en dan is het donker. Bij een benzine station waren we niet welkom nou dat beloofd wat de eerste indruk van Trabzon is al op een laag pitje. We zien een parkeerplek aan zee prima er staat een auto en al snel komen er 3 bij ik zeg nog tegen Chris zo is het een homo ontmoeting plaats. Ik was al bezig om weer te vertrekken!Komt een van de jongens naar ons toe om uit te leggen in vloeibaar Engels dat ze met 6 vrienden een maaltijd gaan eten op de parkeerplaats dit doen ze wel vaker in de Rameldan tijd. Ze waren ergens anders niet welkom omdat ze daar geen alcohol mochten gebruiken maar ze hadden ook nergens wat kunnen kopen dus ze zaten op een droogje. Maar we moesten vooral mee eten want ze hadden veel te veel eten. Ze gingen een vuur maken en grillen maar de weergoden waren niet eensgezind en het begon te regenen nou gieten. Dus wij de paraplu’s gepakt de regencapes gegeven en de parasol boven het vuur gehouden. Het werd droog en we hebben heerlijk gegeten en zo gelachen met die jongens er was er een bij die was zo grappig ook al verstonden we de helft we hebben erg gelachen. E-mail adressen uitgewisseld en ze na een Hollands kopje koffie uitgezwaaid ze gingen naar een voetbal wedstrijd en als ze hadden gewonnen kwamen ze dat nog even vieren het bleef stil gelijk spel. We kwamen tijdens de maaltijd er achter dat we onder de lampen van de landingsbaan van het vliegveld staan geparkeerd! Dus zo stil was het nou ook niet die nacht

slapen met honden bewaking

2008-09-20T03:49:00.000-07:00

Eerst lekker in de zee gezwommen want die hadden we toch voor de deur! En op het strand met de jerrycan ons afgespoeld er was toch niemand. Bij een benzine station diesel en water getankt bandenspanning nagekeken en de auto word als extra service gewassen( was ook helemaal niet nodig) Op weg naar Samsun het stadje was niet zo bijzonder maar de boulevard weer wel er was een fietspad van wel 5 km lang langs allemaal parkjes en een monument ( de zoveelste ) van Ata Turk. Op weg naar weer een camping daar aangekomen waren we de enigste het seizoen loopt ten einde. Van Chris mocht ik niet naar het toiletgebouw! En daar betalen we dan 5 euro en 70 cent voor. We hebben wel lekker buiten met kaarslicht gegeten en daar na maar een film gekeken pas de tweede want we zijn druk ik heb ook nog geen boek gelezen ja reisboeken met info over wat en waar we allemaal nog gaan zien.Zondag14 sept eerst een echt zondagontbijt met eitje en croissants ui de sizaspan wat een luxe ik wilde wel zwemmen in de zee maar ik zag kwallen voorbij komen en toen ik er een langs mijn been voelde was ik er klaar mee dus toen maar onder een hele bijzondere douche hij was buiten en koud tja je moet er wat voor over hebben om te kamperen in Turkije je kan hier aan de deze kant ook alleen maar met een camper met minimaal een w.c aan boord rondreizen

nu douche in turkszwembad

2008-09-20T03:45:00.000-07:00

Vrijdag 12 September
Het was lekker afgekoeld dus heerlijk geslapen. Lekker kunnen douche in het zwembad en op de fiets naar het dorp gegaan. Bij een kruispunt aan een voorbijganger gevraagd waar het vvv was. Nou dat werd lachen we moesten maar achter hem aan! Bij een restaurantje werd een plattegrond in een mooi boekje overhandigd maar dat was nog niet genoeg want de jongen had bedacht dat hij ons wel even rond kon leiden. Hij is dames kapper en had vakantie of hij in het dorp woonde was niet duidelijk hij sprak 8 woorden Engels dus dat gaat lukken. Maar we hebben in snel tempo het dorp gezien en hij haalde overal eten uit de winkeltjes om te proeven en zelf at hij niets van wegen de rameldan . Chris heeft zijn schoen nog laten maken en ook dat wilde hij betalen hoe gast vrij kun je ziin! Bij een klokkentoren lag een heel zielig hondje te slapen en ik moest mezelf echt tot de orde roepen want Chris zegt steeds Monique we nemen niet 33 zielige honden mee naar huis. Wat ook zo zielig is:er liggen heel veel dode honden langs de weg. Vaak hun eigen schuld want ze liggen echt op de weg te slapen of steken gewoon over . En dat is niet slim met het rijgedrag van de Turken.
We zijn door gereden naar Sinop een hele mooie route. Alleen liggen daar heel veel mensen aan de kant van de weg begraven soms met 3 graven bij elkaar en soms wel 20 heel raar. Misschien is het wel heilige grond thuis maar eens nakijken. We moesten een berg over waar nooit een einde aan kwam maar wel heel mooi. Onderweg staan overal kraampjes en daar word van alles in verkocht meestal meloen en tomaten. Ook stond er een jochie met hazelnoten hij was duidelijk op pad gestuurd om wat geld te verdienen. In Sinop zou een camping zijn nou wij hebben gezocht en konden het niet vinden ja er was iets wat op een zigeunerkamp leek en geen sanitair gebouw erbij nou dat hoeft van ons niet. En we moeten voor 18.30 wat vinden anders is het donker en hier in het donker rijden is echt vragen om ellende. Dus zijn we terecht gekomen op een parkeerplaatje aan de zwarte zee. Er was een waakstraathond die ging naast de camper liggen hij had geen honger wel dorst. Hij blaft naar elke auto die langs komt dus dat wordt lekker slapen.

sefraanboul

2008-09-14T23:37:00.000-07:00

Vandaag Naar Safraanboul een mooie route er naar toe het heeft wel wat weg van de Spaanse Pyreneeën . In het dorp aangekomen werden we door een politie agent aan de kant van de weg gezet nu zul je het gaan beleven! Nee hoor met een big smile Welkom in Safraanboul. Hij vertelde waar we allemaal konden parkeren en waar het vvv kantoor was. Kijkend naar de camper begreep hij dat we niet door de smalle straatjes konden en hij waarschuwde hier wel 10 keer voor. We hebben een mooi plekje kunnen vinden en zijn lopend het dorp ingegaan. Alle straatjes zijn met zwerfkeien bestraat. We hadden het vvv kantoor snel gevonden en met een plattegrond op zak moet het allemaal te vinden zijn. Het dorp staat op de Unesco lijst het is een oude handels stad waar ze erg trots op zijn en terecht het is een mooi dorp en goed onderhouden geen viezigheid op straat en een ambachtelijk dorp. Er was een bakker waar ze traditioneel brood bakken en je kon zien hoe ze Truks fruit maken. En er was een hele oude bazaar onder de druiven takken en daar zaten de vrouwen te handwerken tafelkleden tassen enz. We hebben wat gekocht alleen al om haar omzet wat op te schroeven want ze vragen er ook nog eens bijna niets voor. En dan is afdingen er al helemaal niet bij doen we trouwens helemaal niet want de mensen zijn hier zo arm en als we het te duur vinden kopen we het gewoon niet. Ik was op de plattegrond aan het kijken wat het volgende bezienswaardigheid was word de kaart uit mijn handen gerukt en moesten we een man volgen want hij zou ons er wel even heen brengen. Bij het antieke badhuis aangekomen heeft hij met handen en voeten duidelijk gemaakt waar de mannen en waar de vrouwen ingang zat. Door wat straatjes heen kwamen we langs een school en die kinderen vonden het geweldig en gingen allemaal lachen en hello roepen we hebben ze op de foto gezet dat vonden ze ook leuk. We voelen ons soms net buitenaardse wezens we worden echt bekeken wij bekijken hun ook maar daar voor zijn we hier heen gekomen! Daarna komen we in een straatje terecht waar allemaal smederij waren en daar vroeg een smid were are jou from? Nou uit holanda nou ik werd zijn smederij in gesleurd want hij had allemaal krantenknipsel hangen ook een uit Nederland. We kregen allerlei boekjes te lezen waar andere ‘slachtoffers’ wat hadden ingeschreven geweldig en toen kreeg ik ook de massage waar ik al over had gelezen. Hij begon mijn armen en mijn nek te masseren ik weet niet waar hij dat had geleerd maar bijzonder was het wel. Chris reageerde nergens op die vond het wel best hij had ook een verzameling met munten. Chris had nog een gulden in zijn portemonnee dus die hebben we hem kado gedaan. We hebben ook een lampion gekocht waarvan hij zegt dat hij hem zelf heeft gemaakt maar daar hebben we onze twijfels over. We wilde wat gaan eten maar dat was allemaal niet zo duidelijk in dat tentje ze had ook niet echt zin om ons te willen snappen en toen we zeiden dat we een broodje wilde kregen we een mandje met stukjes brood ik was er helemaal klaar mee we zijn weggegaan en hebben we een brood bij de bakker gekocht. In Kastamonu aangekomen hebben we de camper op een parkeerplaats bij een sportcomplex gezet met 24 uur per dag bewaking. Ze vonden het prima dat we bleven slapen en Chris heeft het voor elkaar gekregen dat we de volgende ochtend konden douchen in het zwembad. We hebben het kasteel bezocht en daar kon je mooi de stad zien liggen en we telde wel 18 moskee’s . We werden nog ingehaald door een paar koeien toen we met de fiets naar beneden wilde en een koe dook de speeltuin in want daar was lekker gras. Bij een moskee was een man aan het snoeien en Chris moest zich er weer tegen aan bemoeien hij uitgelegd hoe hij het nog beter kon doen en dat in het Turks. Maar de Turk leerde snel en werd zelfs heel enthousiast. Misschien is hij wel ontslagen omdat hij voor een leek het boompje heeft verklooit. Wij kregen turkse koffie en een hand. Toen we zaten te eten in de camper kwam er iemand van de bewaking een stuk watermeloen brengen en een fles cola. Het moet niet gekker worden

douche bij duitse turk

2008-09-14T23:34:00.000-07:00

Dinsdag 9 september
We hebben van de camping baas een kaart gekregen met alle campings in heel turkije niu precies wat we nodig hebben al is hier camping een ruim begrip. Boodschappen gedaan en postzegels gehaald die zijn hier zo groot dat je bijna niets meer kan schrijven. Onderweg aan het strand gegeten. In Bartin naar iets van de Romeinen gezocht wat we niet konden vinden. Naar Amarse gereden en daar staan we op en parkeerplaats met uitzicht op zee en tegen een Romeins kerkhof aan!Woensdag 10 september vandaag zijn we 2 weken onderweg. We hebben het dorpje bekeken en over een Romeinse brug gefietst. Wat souvenirs gekocht en een rondje door de haven gefietst het schijnt hier 5 maanden per jaar te regenen. Terug bij de camper kregen we bezoek van een turkse man die in Duitsland had gewerkt en redelijk Duits spreekt. Hij had heel veel interesse in de camper wat dat wilde hij ook wel en hij kwam nog veel in Duitsland want zijn 4 kinderen wonen daar en hij had al eens naar zo’n camper gekeken hij was verbaasd wat er allemaal op en aan zat. Hij vroeg of we wat nodig hadden stoom of wat dan ook. We mochten ook bij hem slapen nou douchen vonden we mooi zat. Wij op de fiets achter hem aan. Zijn vrouw vond het allemaal best . Na wat praten en een computerles van Chris zijn we weer naar de camper gegaan.

naar de zwarte zee

2008-09-14T23:32:00.000-07:00

Maandag 8 september.Istanbul uit was een enorm gevecht . Maar na bijna twee uur waren we er dan uit en konden we over de brug Azie in. Over de Bosporus kwamen we bij een tolpoortje aan er zaten geen mensen achter dus camper geparkeerd en een kaartje kopen binnen in een kantoortje waar niemand engels kon. Na wat uitleggen wat we wilden kregen we een pasje die voor alle tolwegen en bruggen geldig is Hoe lang en hoe vaak? Dat merken we als de slagboom dicht blijf zitten. Ook gaat er een toeter af als we er door heen gingen. Ik denk dat we te lang of te hoog zijn. Langs de kust gereden richting Izmit wat een saai industrie gebied is. Nadat we de straat van Mamares verlaten hebben gingen we naar de zwarte zee. De tolweg af en een stuk binnen door daar kwamen we langs de hazelnoot plantages daar leven de mensen echt in armoede kinderen werken net zo hard mee en gaan dus waarschijnlijk niet naar school. In Akcakoca aangekomen hebben we een camping gevonden wel duur maar schoon sanitair wasje gedaan en de w.c geleegd en lekker gedoucht na 3 dagen istanbul was dit ook nodig.In het dorp gegeten met handen en voeten uitgelegd wat we wilden hebben en het was veel en lekker. Ik zag de bui al hangen wanneer de rekening zou komen maar dat viel mee 12 euro nou koopje

Overleven in Istanbul.

2008-09-10T13:26:00.000-07:00

Na een rit van 200 km Ederin naar Istanbul met een stop aan de kust en gezwommen in de zee van marmaris belanden we in de verkeer chaos van de stad. Auto rijden is hier een soort spel zonder regels .Je moet je door het verkeer heen wringen strepen zijn niet meer te zien van 3 wordt het 2 baans en dan sta je tussen de strepen en die gebruiken ze niet dus staan we tussen alles in en die lui meteen toeteren en voorrang krijg je hier NOOIT .Het gaat altijd goed je moet gewoon voorrang nemen en alle verkeersregels die bij ons gelden vergeten dat is wel lastig want dat ben je niet gewent .Toeteren daar doe ik niet aan mee want ik ken die mensen niet zij doen dat naar iedereen die ze tegen komen!!! Soms schrik je en dan is er niets aan de hand .
Via een tip wisten we een parkeerplaats midden in de stad te vinden voor 6euro per dag met uit zicht op de gouden hoorn en de Galata brug naast de grote bazaar. Hier staan we redelijk veilig en voor ons liggen de boten waar je een rondvaart mee kan maken en daar is ook altijd iemand. Na het eten zijn we even over de brug gelopen en een eerste indruk opgedaan. Ik werd meteen slachtoffer door dat ik weer eens de helpende hand gaf aan de schoenen poetser die zijn borstel liet vallen. Ik raapte de borstel op en hij was zo dankbaar dat hij meteen Chris zijn schoenen begon poetsen. Ik had mijn sandalen aan dus viel er weinig te poetsen. Toen kam zijn maatje erbij en die wist mijn schoen ook te poetsen. We vonden het aardig en wilde een fooitje geven. En toen ging het fout wat hij wilde alleen papier geld en geen muntjes. Nou wij bepalen zelf wel hoeveel we geven en we hadden niet om deze poetserij gevraagd! Dus we zijn snel door gelopen. Later bleek dat dit de truc is en dat de Turken zelf dit de maffia noemen!
De eerste dag zijn we oud Istanbul in gegaan hier fietsen dat is niet mogelijk door een wir war van straatjes hadden we het al snel gevonden het is ongelooflijk op iedere vierkante cm zit wel een winkeltje er blijf geen plekje ongebruikt. De eerste bazaar was met heel veel kruiden en thee en ze proberen je van alles aan te smeren. De grote bazaar is ook een verhaal apart een hele grote hal met allemaal winkeltjes en er wordt van alles verkocht. Daarna naar de blauwe moskee die is wel mooi maar er zijn zoveel toeristen dat het bijna niet meer leuk is. Daarna zijn we langs de graven waar een paar sultans begaven liggen dit is wel heel apart om te zien. Ook zijn we in een onder grond water reservoir uit de Romeinse tijd geweest. Er stonden 336 verschillende zuilen waarvan 2 met een afbeelding van een Romeins hoofd. Niemand weet hoe ze daar komen, volgens Chris is dit heel eenvoudig: het is gewoon afval materiaal wat ze toch nog ergens voor konden gebruiken. Langs het paleis gelopen en met Ma gebeld hoe de operatie was gegaan. Ma heeft een nieuwe knie gekregen en alles is goed gegaan.
De tweede dag was een zondag en dan is het wat rustiger in de stad dus besloten we om te gaan fietsen! Ilona : we hebben het bewijs geleverd dat je door Istanbul kan fietsen zonder dat ze je plat rijden. Alleen een klein opstootje met een dame die voor een verkeerslicht uit de taxi stapte en de deur open gooide terwijl Monique daar stond ik moest aan de kant springen want zij moest uitstappen na een scheldpartij in het Engels begreep ze dat ze een domme doos was! Al fietsend zijn we door de wijken Biesiktas en Galataserij komen in een soort Kalverstraat terecht waar niet de vrouwen met hoofddoek maar de vrouwen op naaldhakken met hun mastercard aan het shoppen zijn. Daar rijd ook het kortste tramlijntje ter wereld rijd. Daarna nog wat rond gefietst en in een buurt terecht gekomen onder de brug die over de Bosporus gaat . Daar waar ook weer allemaal winkeltjes en eet kraampjes met een uitgeholde aardappel en daarin kun je allerlei soorten vulling in krijgen het zag er wel lekker uit maar we hadden net gegeten. Wat ik erg leuk vind van Turkije er zijn echt overal bankjes je kunt overal lekker zitten. De mannen zitten ook wel heel veel op die kleine krukjes bij de theehuizen . Nu tijdens de rameldan! Niet zo heel veel maar daar zou het normaal ook wel vol zitten. De vrouwen zijn thuis. Op de parkeerplaats waar we stonden kregen we al gauw bezoek van de Ciske de rat van Istanbul. Een jochie van een jaar of 11 Assies kwam zakdoekjes verkopen en had heel veel interesse voor de fiets hij wilde 1 rondje fietsen dit heeft hij 380 keer gevraagd. Zondagochtend heeft hij Chris naar de bakker gebracht en een brood gekregen hij wilde er wel hagelslag op en aan 2 kanten boter! De rest van het brood nam hij niet mee want dan was hij niet zielig genoeg wat schooien om geld met een zakje brood aan je hand maakt geen indruk. Hij zei dat hij alleen een moeder had maar hij kon wel lezen en zat in groep 4. Zijn schoenen waren helemaal versleten en dan wil je eigenlijk niets liever dan hem een paar nieuwe schoen geven maar er lopen heel veel van dit soort kinderen door de stad. Dat hij op school zat gaf een goed gevoel dan zou er toch wel iemand naar hem omkijken. Door de andere Turken van de bootjes werd hij steeds bij ons weg gestuurd wij zijn toeristen en die laat je met rust. Twee tellen later staan ze zelf te schreeuwen wie wil er met mijn boot mee varen! Na drie dagen waren we de drukte zat en besloten naar de Zwarte zee te rijden. Istanbul uit met de camper is ook een verhaal apart. Het komt er op neer dat we na 2 uur eindelijk op de brug over de Bosporus Azie binnen reden. Wat een avontuur. Istanbul moet je gezien hebben maar we zijn er nu voorlopig klaar mee.

Turkije

2008-09-08T12:14:00.000-07:00

Na 2540 km de grens Turkije. Bulgarije uit geen probleem weer een blik naar het achterraam want dat vinden ze toch wel vreemd. De poortjes in Turkije waren zo smal dat we er maar net door heen konden. Na 2 poortjes werden onze paspoorten vastgehouden en moesten we een visum kopen of eigenlijk een sticker. Weer terug bij het poortje werdt de sticker in ons paspoort geplakt en weer 20 euro armer. Ze waren erg grintereseerd hoe het nou allemaal zat in de camper waar we sliepen enz. En ze willen graag weten waar we naar toe gaan.

Daarna weer door een ander poortje en daar controle groenekaart en toen stond er een man niet in een uiniform dus wie en wat hij was niet duidelijk ik zei al dat is de 'baas' van Turkije! Elke auto werdt door hem doorzocht nu maar hopen dat we de boel niet hoeven uit te pakken want dan zijn wij nog wel even bezig. Hij was druk aan het bellen dus misschien hadden we geluk. Nee hoor toch stoppen en de deur open en toen werdt meneer ineens heel geintereseerd in de camper waar slapen we dan en ook nog een w.c aan boord en een wastafeltje. Onderhand moet hij wel gespesialiseerd zijn in al die verschillende soorten campers. Maar wij waren duidelijk een bijzonder geval. En weer waar gaan we heen enz. We kregen zijn handtekening in ons paspoort en we mochten door naar het laatste poortje en he he we zijn in Turkije al met al snel gedaan want wat moet dit in het hoogseizoen een toestand zijn.

Bij Edrine een camping gevonden waar we door een duits sprekende camping bazin met hdhdxxl vriendelijk werden ontvangen ze is blij als er gasten zijn. Maar wij wilde koken eten en slapen.

De volgende ochtend zijn we op de fiets naar de stad gegaan dit ging heel goed alleen waren we wel een bezienswaardigheid of dit nu door onze helmen komt ik weet het niet je moet gewoon net zo brutaal als hun zijn in het verkeer en ze toeteren en ik kan niet terug bellen want die heb ik niet.

De moskee in en dat is toch wel iets heel bijzonders. Bij de ingang is een gelegenheid om je handen en voeten te wassen en dit wordt ook door de turken veel gedaan ik zag een man zo fanatiek zijn handen wassen het leek wel of hij een operatie ging doen. Je schoenen uit en ik moet een hoofddoek om en een rokje om mijn benen te bedekken dus bij elke moskee een hele verkleedpartij.

Het is een mooie stad het ligt 9 km van Griekenlamd en 11 km van Bulgarij vandaan Het is wel ineens ook echt een hele andere wereld.

Bulgarije

2008-09-08T12:01:00.000-07:00

Na Servie naar de grens van Bulgarije.We hebben geen bezoek aan Sofia gedaan want het zag er niet gezellig uit overal is het een bende alles wordt maar langs de kant van de weg gegooid.
En smog.
Bulgarije in was wel grappig weer een vingent kopen voor 7 dagen dus ik zag de bui al hangen maar het viel mee 5 euro. Bij het eerste poortje werden alle gegevens van de auto ingevoerd en van de paspoorten, dit was niet zo erg want het was een leuke jonge dame!. We kregen een usb stick mee en bij elk poortje moest het stickje worden afgelezen na het 5de poortje en controle van de groenekaart mochten we het stickje inleveren best handig systeem. De rondweg om Sofia was zo slecht dat het meer op een karrespoor leek. Ik zou hier nooit met een caravan gaan rijden en gaten van wel 40 cm diep. We wilde perse in een keer door naar Turkije want een ovrnachting in Bulgarije is geen goed plan.

grensovergangen Servie, Bulgarije, Turkije

2008-09-08T11:27:00.000-07:00

Van Boedapest naar Servie. Prima weg bij de grens van Hongrije niets aan de hand. Servie in was iets lastiger papiren van de auto en de paspoorten werden nagekeken en of de achterklep open mocht. Nou dat is lastig want die hebben we niet de zijdeur was ook goed een blik naar binnen en het was goed. Stempel in ons paspoort en we mogen verder rijden.
De wegen zijn heel slecht en de zogenaamde tolegen waar we een vermogen voor betalen totaal 60.euro zijn ook niet al te best. En overal borden 40km, 60, 80,130 enz. Er was een bord camping maar daar was niemand alleen twee honden die blaffend voor de camper gingen lopen. Bij de receptie van het hotel vertelde ze dat het 5 euro p.p was en 5 uro voor een douche. Maar er was geen bewaking niets dus maar weer verder. Bij een motel aangekomen mochten we op de parkeerplaas staan geen probleem.Maar 2 tellen later was het beter om voor het restaurant te gaan staan onder de camera's. En dat was 20 euro!!!! het werd al donker dus veel keus hadden we niet maar dan mochten we van de w.c en douche gebruik maken. Toch maar in het restaurant gegeten want te moe om te koken. We moesten wel dezelfde avond betalen.De volgende ochtend op een kamer van het motel een douche genomen begon er iemand van het restaurant te brullen dat we 2 europ.p moesten betalen nou ik dacht het niet!!!
we hadden geen zin om daar te eten dus maar gelijk vertrokken naar Bulgarije.
Chris wil dit land niet in de E.U ze zijn alleen op onze euro's uit en helemaal geen aardige mensen en corrupt.

Boedapest

2008-09-01T12:34:00.000-07:00

Zaterdag: een lange dag rijden om 17.30 aangekomen op een stads camping in Boedapest.

Het systeem van de camping is: er is geen systeem en je mag dus daar gaan staan waar je wil en het resultaat is dat alles kris kras door elkaar staat, maar dan staan we ook 3 km buiten het centrum.

Zondagochtend al vroeg op pad.

Het voordeel van de zondag is dat het niet zo druk is met auto's dus dat is wat prettiger op de fiets. Eerst maar eens wat rond kijken en in het begin had ik het gevoel dat ik net vanalles mistte.

Maar eenmaal bij het park aangekomen ging het goed en bij het kasteel was een cultureel gedoetje aan de gang en na een kleine vergoeding mochten we naar binnen.

We kregen een bandje om als of we in een inrichting zaten.

Er was een koor aan het zingen en later een poppenkast voor de kids maar het was een bijzondere Jan klaase hij sloeg als z'n tegenspelers met een houten stok op z'n kop!

na een middeleeuws broodje zijn we terug naar de stad gegaan. Langs het Heldenplein zo het Parlement wat vanaf Pest niet zo bijzonder is.

Bij de basaliek was een hele grote groep die masaal naar binnen ging dus dat konden we vergeten .

Er zou een rechter hand van iemand liggen en de voetballer Poeskas zou hier liggen wat heel bijzonder is. Chris vraagt zich af waar ze Johan Cruiff ooit gaan begraven!

Een lekker ijsje gegeten en nog wat rond gefietst en zo kom je van alles tegen.

De bedoeling was om ergens wat te gaan eten maar we konden het niet echt vinden dus maar op de camping gegeten. Later bleek dat het straatje met alle eettentjes ook lastig was om te vinden want het was afgesloten maar de buurvrouw heeft op de kaart laten zien waar het zit dus morgen in de herkansing want ik wil wel hongaarse goulash soep eten.

Tot nu toe zijn we enthousiast over Boedapest.

Maandag 1 september.

Vandaag staat Boeda op het programma.

Eerst naar de markthal lijkt een beetje op de markthal zoals we ze van Spanje kennen alleen veel groter.

Allerlei typisch Hongaarse spulletjes te koop.

Wat op viel is dat de verkopers zeer vriendelijk zijn maar helemaal niet opdringerig.

Ze laten je rustig kijken en als je wat wil kopen komen ze in actie of zou het met maandagochtend te maken hebben?

We hebben salamie gekocht en twee zakjes met paprika poeder en sweet en hot ik denk dat ik de hot aan Merel mijn spaanse juf schenk.

Over de brug fietsen en in Boeda was een fietspad dat ging dus geweldig en zo had je mooi uitzicht op Pest.

Hier zijn minder bouwwerken en kerkjes .

We zijn naar boven gegaan naar de burcht en daar was ook van alles te zien een marktje en heel mooi uitzicht op Pest.

We hebben de soep gegeten was wel lekker.

Weer naar beneden en over de andere brug naar Pest Chris wilde een ijsje eten want ze maakte er een kunstwerkje van. Een ijsje in de vorm van een roos niet duur en nog lekker ook.

Ik zat al weer naar de Basaliek te loeren ( zelfde pleintje) en we zijn toch maar naar binnen gegaan. Erg mooi van binnen en de rechterhand gezien Chris vind het allemaal niet zo interesant en volgens hem is het gewoon een afgehakte hand van een boef !!!!!!wie zal het zeggen.

Op naar het museum house off teror waar je de niet leuke dingen over Boedapest kunt bekijken. Maar maandag gesloten we hadden het kunnen weten.

Besloten om terug naar de camping te gaan maar toen was het tijd voor het stuntje van de dag: lekke band en de plak spullen uit de tas gehaald slim!

Chris had in Boeda een fietsen winkel gezien dus eerst samen terug naar de brug en daar ben ik gaan zitten en Chris op mijn fiets met achtewiel weer over de brug naar de fietsenwinkel.

Bandenplak was 500 en dan moest Chris hem zelf plakken want dat doen ze hier niet en een nieuwe band was 600 en 400 voor het wisselen. dus voor 1000 ( 4 euro ) weer klaar.

Zo waren we weer een uurtje verder dus maar besloten om meteen wat te gaan eten. Menu voor twee en een toetje. Omdat het allemaal niet zo vlot ging inmiddels donker dus weer naar de brug en Boedapest in het donker gezien ook leuk.

We hebben heel goed de stad op de fiets kunnen bekijken en dat scheelt tijd en heel veel loopwerk. De Hongaren zijn aardige mensen.

Morgen naar Servie.

praag

2008-08-30T22:34:00.000-07:00

Woensdag 26 augustus om 11 uur vertrokken met bestemming Praag.
Route: Arnhem, Bottrop,Dortmund,Soest! Eisenach,Chemitz de 174 naar Marienberg.

Na een paar uur rijden wat eten en bij komen bij Soest in duitsland zijn via heel veel wegwerkzaamheden net voor de Tjechisce grens in Marienberg aangekomen bij aankomst was het pikkedonker en konden de camperplek niet vinden.
Na een weg door een groot bos zijn we maar weer in het centum gekomen en daar vonden we een verwijzing naar een andere plekvolgen boven op een berg bij een hotel wel een leuke plek een wc waar we de sleutel van kregen en 5 euro borg voor betaalde.
De plek zelf 5 euro per persoon wat een raar systeem en eigenlijk ook wel duur.
we wilde ook niet verder zoeken wat er was niets te zoeken.
Ons eerste stuntje van die dag: na het eten hoor ik water stromen en ik kijk om zie ik het ook in de camper over de vloer lopen!! Help een tsumami in de camper! de afwas ton was op de spoelknop van de wc geschoven en de klep was dicht dus het water kon nergens heen. Gelukkig was de wc nog bijna leeg anders was de ramp groter geweest.

Volgende morgen naar de grens wat slechts enkele km was eerst een vinget kopen 9,60 wat ze met dat geld doen is ons een raadsel de wegen waren zo slecht dat ze beter v00r 40 cent oordoppen er bij konden doen.
De radio kon het niet overtroeven allemaal van die soort verkeers drempels van enkele cm het isnet als je gewaarschuwd wordt voor iets maar dan een paar uur lang.
Na aankomst in Praag eerst een camping gezocht.
De eerste vonden we te duur 26 euro zonder stroom en ontbijt,dus om de hoek een andere voor bij na de helft minder en nog mooier ook .

Praag is een mooie stad we zijn op de fiets geweest 15 km om in het centrum te komen het was veel afdalen wat veel trappen voor de terug tocht betekende.
Fietsers zijn niet echt populair nergens fietspaden en de automobilisten weten ook niet wat ze er mee aan moeten.
Ze rijden je niet dood maar je moet echt uitkijken.
In het centrum is nu juist heelmaal niet te fietsen dit is het domijn van trams en veel auto's zonder km teller hoe harder hoe beter,maar dat geld in hele het land.
De stad is mooi maar ik ben er niet echt helemaal van onder de indruk er zijn mensen die zeggen dat Praag mooier is dan Boedapest nou dan kan ik dat overslaan.

alles in gepakt

2008-08-23T05:53:00.000-07:00

alles is in gepakt alleen het eten nog het is een kunst om zo min mogelijk mee te nemen,eigenlijk het lieft alleen zwemkleding en grill, regenpak verweg ingepakt.

remschijfen achter nog vervangen op advies van garage was ook wel nodig.airo werkt dit jaar voor het eerst goed dus kunnen we cool blijven!!!

woensdag gaan we weg op weg naar praag.

lek geprikt

2008-07-31T09:08:00.000-07:00

Donderdag 24 juli zijn we ingeënt .
Chris kreeg nog een extra prik voor buiktyfus .
Chris viel bijna flauw en 2 dagen een stijve arm was ook niet fijn maar je moet er wat voor over hebben . Gelukkig mogen we eind juli nog een keer in de herhaling!
We zijn de camper aan het schoonmaken.
De boodschappen zitten er al in en nog ruimte over dat is iets nieuws meestal hebben we ruimte te kort.
Er gaan ook alleen maar boodschappen mee waar we echt niet buiten kunnen zoals: de koffie, mayo en de anderen Hollandse vreeterijen .
We zullen moeten eten wat het land ons brengt erg spannend.( voor de zekerheid toch maar een blik boontjes en gehaktballen mee!)
Alle info en kaarten en campingboeken nagekeken en ook dit past in de tas. We zullen onderweg wel heel veel info verzamelen maar dat is voor thuis op de zolder in het archief. We hebben een soort eigen ANWB winkel op zolder, en dat word hoop ik in de toekomst alleen maar nog meer uitgebreid.
We zijn de weken aan het af tellen, iedereen is al bijna weer terug van vakantie .
Van de week even langs de bank en voor 4 landen geld wisselen dit geeft toch wel het oude vakantie gevoel terug.

voorbereidingen in volle gang.

2008-07-09T09:25:00.000-07:00

Afspraak voor de vaccinatie's is gemaakt 24 juli zijn we de klos. Nu zijn de honden niet aan de beurt voor allerlei prikken maar nu moeten we er zelf aan geloven.

De tickets voor de boot zijn binnen dus eigenlijk kunnen we gaan! Maar we moeten nog 7 weken wachten.

Vele bekende gaan allemaal binnen nu en 2 weken weg het is best gek dat we zo laat gaan. Maar we hebben er ook belang bij want nu blijkt dat de groene kaart voor Servie niet goed is en dat er flinke boetes worden uitgedeeld bij de grens overgang, dus daar weer achter aan gebeld en dat wordt nu ook geregeld.De gasslangen zij ook vervangen De camper moet nog voor een kleine beurt weg. De airco is nu gemaakt en het wordt eindelijk echt koud in de auto.

Verder lezen we veel op internet aan info maar we moeten het zelf allemaal maar gaan ervaren maar avontuurlijk zal het zeker worden.

Voorbereidingen.

2008-06-05T02:26:00.000-07:00

Toen we eenmaal definitief hadden besloten om naar Turkijen te reizen zijn we van alle kanten leesvoer aan het verzamelen.
Bij de ANWB kaarten gekocht. Chris zijn vakantie periode aan zijn baas doorgegeven,voor mij is dit een ander verhaal maar wordt opgelost. In Januari hebben we nieuwe fietsen gekocht die een stuk minder gewicht hebben. We zijn van plan om heel veel te gaan fietsen (hoewel dit niet overal op prijs wordt gesteld). Ik heb dus ook maar een fietshelm aangeschaft!
In februari de boot geboekt er waren nog maar een paar plekken op het camperdek vrij. Denk je dat je 7 maanden voor die tijd ruim op tijd bent.
Van Bo een leuk boekje over Istanbul voor mijn verjaardag gehad.
We gaan nu uit puzelen hoe we het beste gaan rijden en wat we allemaal voor die landen nodig hebben.
We hebben een brandblussr en een livehammer(tje)aangeschaft.
Op aanraden van anderen verhalen wat 'omkoop'cadeuatjes gekocht. Dit schijnt van pas te komen als je iets wilt bereiken in een dorpje of als je een gids nodig heb om ergens te komen. Als we maar niet worden opgepakt voor een omkoopschandaal!